Filipino

2024-02-22 Rekonkista – Dumating Na ang Oras upang Sumapi sa Aking Hukbo – Panawagan sa mga Pari at mga Obispo

Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.

[Ika-22 ng Pebrero, 2024]

Ang Diyos Ama. Dumating Na ang Oras upang Sumapi sa Aking Hukbo – Panawagan sa mga Pari at mga Obispo

[Tinanggap sa Espanyol]

[Ang Diyos Ama]

Sa Aking mga anak na nakakalat sa buong mundo –

Ang inyong Diyos ay nagsasalita sa inyo mula sa banal na munting Burol, ang Aming bagong Tepeyac.

Dumating na ang panahon, mga anak Ko, upang tawagin kayong sumapi sa Aking hukbo – hukbong hinubog Ko at pinanday sa katahimikan, sa tago, sa di-mabilang na pagsubok, sakripisyo at pagdurusa.

Kay raming maliliit na batalyon ang hinubog Ko sa buong mundo, sa bawat kontinente. Tulad ng mga imbakan ng dalisay na tubig upang magbigay-buhay sa Aking mga anak na nagugutom at pinabayaan. Nagugutom sa Katotohanan, nagugutom sa Akin – at pinabayaan ng mga naging pabigat sa Akin: ang Aking mga anak na pari, na binigyan Ko ng utos at misyong pangalagaan ang Aking mga tupa, ingatan sila at pakainin ng Aking Sagradong Pagkain.

Ngunit ang mga pastol na ito ay nakatulog at pinabayaan kayo, mga anak Ko – ang karamihan sa kanila.

Mayroon Akong mga Pastol na tapat – ang kagalakan ng Aking Puso1 – na, kaisa ng Aking Hesus, ay gumagawa nang walang pahinga sa pag-akay sa Aking mga tupa sa Aking kulungan. At kay laki ng poot at pag-uusig sa kanila! Tatanggap sila ng korona ng pagkamartir dahil sa patotoo at gawaing ito sa Aking karangalan.

Ang Aking Tinig ay malapit nang kumulog upang gisingin ang Aking mga anak na natutulog,2 lasing sa mundo at sa mga kasinungalingan ni Satanas.

Hindi nila nakikilala ang mga panahon, hindi nila nakikilala ang Aking Tinig, at sila ay WALANG SILBI sa Akin.

Ngunit gigisingin Ko sila sa kulog ng Aking Tinig.

Mga anak Ko, na nagdurusa sa pagkakita sa pagkawasak ng Aking Simbahan, sa pagkakita sa mundong lubusan nang pinaghaharian ni Satanas at ng kanyang mga pulutong – itaas ninyo ang inyong mga mata at ang inyong mga puso sa Akin, mga anak.

Tinawag ninyo Ako at dumarating Ako.

Naging tapat kayo sa Akin, at ngayon ay ipinakikita Ko sa inyong AKO ang inyong DIYOS NA TAPAT.

Tapat sa Aking Salita. Tapat sa Aking Katotohanan. Tapat sa Aking Pag-ibig sa inyo.

Dumarating Ako, mga anak, upang ipanumbalik ang sa Akin.

Dumarating Ako, mga anak, upang angkinin ang ninais agawin sa Akin ni Satanas sa kanyang walang-hanggang pagmamataas.

Dumarating Ako, mga anak, upang mabawing muli ang inyong mga puso at ang mga puso ng lahat ng Aking mga anak.

Itaas ninyo ang inyong mga mata, mga anak, at hintayin ninyo Ako.

Itaas ninyo ang inyong mga puso, Aking mga munti, at magtiwala kayo sa Akin.

Itaas ninyo ang inyong mga puso at makikita ninyo Ako.

Huwag kayong mangamba.

Ang inyong Diyos ay tumitindig alang-alang sa inyo.

Manatili kayo sa Akin at huwag kayong mangamba.

—–

[Ipinagpatuloy noong ika-26 ng Pebrero, 2024]

Isulat ngayon, anak, para sa Aking mga anak na Pari.3

Silang, gayong dapat sanang Aking pinakamalalapit na katuwang, Aking pinakamaamo at pinakatapat na mga kasangkapan, Aking kapahingahan, ay naging napakalaking pabigat; mga kaluluwa ng magnanakaw, ninanakawan ang Aking mga anak ng nararapat sa kanila ayon sa mana at sa pangangailangan: ang Aking Grasya, ang Aking Paggabay, ang Aking Liwanag, ang Aking Kapatawaran. Mga kaluluwang suwail sa Aking Tinig, mga kaluluwang batugan. Mga kaluluwang, nawala man Ako sa kanila, ay hindi Ako hinahanap. Sa lalong paglalim sa kadiliman, tinatalikuran nila ang Aking Liwanag.

Maiiwan silang mas tuyo at lanta pa kaysa sa puno ng igos na isinumpa Ko bago pumasok sa Jerusalem.

Sa paglipas ng mga taon, nagpungos Ako at naglagay ng pataba sa kanilang palibot, sinisikap silang buhaying muli, ngunit tumatanggi sila sa Aking tulong.

ANG AKING TULONG. Ang ipinadadala Ko kung paano at kailan Ko nais, tulad ng hamog para sa Aking mga anak.4

Sa aba ng mga pastol na ito na pabigat sa Akin at walang silbi.

Isa pang pagkakataon; ibinibigay Ko ito sa inyo – isang huling pagkakataon – na natamo para sa inyo ng sakripisyo at panalangin ng mga hinamak at pinabayaan ninyo – ang Aking mga kaluluwang biktima – alang-alang sa kanila, binibigyan Ko kayo ng isa pang pagkakataon. HUWAG NINYO ITONG SAYANGIN.

Isang oras5 pa ang paghihintay Ko sa inyo, ngunit kung hindi kayo tutugon, kung hindi ninyo Ako pakikinggan, magpapatuloy Ako sa Aking Plano, isasantabi Ko kayo upang hindi na kayo makapagdulot pa ng pinsala sa inyong pagwawalang-kilos.

Kailangan Ko ang inyong tulong, mga anak. Tinawag Ko kayo, nilikha Ko kayo para sa Oras na ito, upang tulungan ninyo Ako at tulungan ang inyong mga kapatid. Upang dalhin ninyo Ako sa mga kaluluwang pinakanangangailangan; upang ingatan ninyo ang Aking mga tupa; upang, sa Aking Kapangyarihan at awtoridad, palayain ninyo sila mula sa mga kuko ni Satanas. Upang dalhin ninyo ang Aking Kapayapaan at Pag-asa sa kadiliman ng kawalang-pag-asa – upang pakainin ninyo ang Aking mga tupa, upang pagalingin ninyo sila.

Mga anak, isa itong gawaing napakahirap. Nakapanghihina. Ibinibigay ang buhay sa bawat minuto, sa bawat hakbang.

KAILANGAN KO KAYO.

GUMISING KAYO, mga anak.

Tingnan ninyo ang TUNAY na nagaganap sa inyong paligid.

Lumabas kayo mula sa mga alingasaw ng kaaway, mula sa kanyang mga kalituhan at panghalina.

Ang Aking Tinig ay malinaw, tuwiran. Ang oo na oo at ang hindi na hindi.

Ang Katotohanan ay LIWANAG.

Mga anak, napapaligiran kayo ng mga kasinungalingan. NILINLANG KAYO. At sinipsip ninyo ang mga kasinungalingang ito na lubhang nakapipinsala sapagkat pinalalabo nito sa inyo ang KATOTOHANAN, at, sa paglabo ng Liwanag ng Katotohanan, lumalabo ang buo ninyong kalooban at nagiging madali kayong magambala at nagiging lubusan kayong hindi mapanganib sa Aking kaaway.

KAILANGAN KO NG MGA ANAK NA MANDIRIGMA. MGA PARI AT MGA KAWAL.

Walang takot sa labanan.

Binigyan Ko kayo ng tabak6 sa araw na ikinonsagra kayo sa Akin, sa Aking paglilingkod, sa Aking Templo. Ano ang ginawa ninyo rito?

Binigyan Ko kayo ng estolang dalisay, puti – nasa anong kalagayan ito ngayon?

At ang inyong mga kamay na konsagrado, pinahiran – saan ninyo ginamit ang mga ito?

NASAAN ANG INYONG PANANAMPALATAYA, mga anak?

Sa halip na maging ang malakas at di-magaping ningas na nagbibigay sa inyo ng buhay at init at gumagawa sa inyong tunay Kong mga katuwang, hinayaan ninyo itong mamatay. Iisa-isang munting ningas na lamang ang nakikita Ko – napakadukha at napakahina.

MGA ANAK, DAHIL DITO KUMALAT ANG KADILIMAN. SAPAGKAT WALANG PANANAMPALATAYA SA AKING MGA PARI.

ANG PANANAMPALATAYANG PAYAK AT DALISAY NG MGA BATA.

ANG PANANAMPALATAYANG MALAKAS AT MAGITING NG AKING MGA ANAK.

ANG PANANAMPALATAYANG TAPAT HANGGANG KAMATAYAN.

ANG PANANAMPALATAYANG LIWANAG AT BUHAY.

HINAYAAN NINYO ITONG MAMATAY. Sa inyo at sa Aking mga anak.

KAYO ANG MAY PANANAGUTAN SA GAYONG KARAMING KADILIMAN, MGA ANAK.

At kayo, mga tinatawag na Obispo,7 na dapat sanang mga ama ng Aking mga anak na Pari, mga halimbawa at gabay – ginawa ninyo ang inyong sarili na mas masama pa kaysa sa mga demonyo, sapagkat ang mga demonyo man lamang ay kumikilala sa Akin bilang Diyos, sa kabila ng kanilang pagkapoot sa Akin.

Ngunit kayo, ISINANTABI NINYO AKO at GINAMIT NINYO AKO8 PARA SA INYONG SARILING MGA LAYUNIN.

Sa aba ninyo. Sa aba ninyo kung hindi ninyo makikilala ang huling pagkakataong ito. Kung hindi kayo babalik sa Akin, kung hindi ninyo kikilalanin ang inyong sala at pananagutan.

Oo, nagpapasan kayo ng pananagutang kakila-kilabot. Dambuhala. At pagsusulitin Ko kayo.

WALANG SINUMANG MAKAPANGUNGUTYA SA AKIN.

WALANG SINUMANG MAKAPAGSASAMANTALA SA AKIN.

Lubha kayong nabulag anupat hindi ninyo nakikita kung paano kayo ginagamit at minamanipula.

Nagsasalita Ako sa inyo, mga anak Ko, na sa isang sandali ay naging taos sa pagsunod sa Akin.

Kailangan Ko kayong ituwid – ito ay awa.

Kailangan Ko kayong gisingin – ito ay awa.

Kailangan Ko kayong yugyugin – ito ay katarungan.

Ako ang inyong Ama. At mayroon Akong Awa. Ngunit Ako rin ang inyong Hari at hinihingi Ko ang inyong katapatan at ang inyong pagsunod.

At Ako ang inyong DIYOS. HUWAG NINYO ITONG KALILIMUTAN.

At bilang DIYOS, may karapatan Ako sa LAHAT. Na ibigay ninyo sa Akin ang LAHAT.

Magnilay kayong muli. Pakinggan ninyo ang Aking Tinig. Ang mga salitang ito na ibinibigay Ko sa inyo NGAYON upang ipakita sa inyo ang kailangan Ko mula sa inyo NGAYON.

Hinayaan ninyong hindi lamang ang usok ni Satanas ang pumasok sa Aking Santuwaryo; kundi hinayaan ninyong isang buong hukbo ng mga demonyo ang kumuha ng inyong mga lugar.

At ipinahintulot ninyong maupo ang mang-aagaw sa luklukan ng Aking Pedro – siya na nagsasagawa ng Dakilang Pagkakanulong mag-iiwan sa Aking Simbahan na tiwangwang.

AT IPINAHINTULOT NINYO ITO.

At pasan ninyo ang napakabigat na Pananagutan nitong kasuklam-suklam na pagkakasala sa Akin, ang inyong DIYOS.

Pinabayaan ninyo Ako at pinabayaan ninyo ang Aking mga munti. At pinabayaan ninyo ang Aking Hesus.

Sa aba ninyo.

Mga anak, pakinggan ninyo Ako NGAYON. MAGBALIK KAYO SA AKIN NGAYON. Iwan ninyo ang inyong mga pamantayan at tanggapin ang AKING LIWANAG. Nasa kadiliman kayo at hindi man lamang ninyo namamalayan.

Ngunit AKO, ang inyong DIYOS, ay may Awa.

Ako, ang inyong mabuting Ama, ay nahahabag sa inyong pagkabulag, pagkagutom, at kahubaran. At inaalok Ko sa inyo ang mga SALITA KONG ito upang sa mga ito ay mapakinggan ninyo Ako; ang mga ito ang idamit ninyo at ang mga ito ang ipakain ninyo sa inyong sarili.

MAGMADALI, mga anak. WALA NANG PANAHON.

KAILANGAN KO KAYONG LUBUSANG AKIN.

Huwag kayong lumaban sa Aking Tinig, mga anak.

Nagsasalita Ako sa inyo bilang inyong Ama.

Ngunit hindi magtatagal, magsasalita Ako bilang ang NAG-IISANG DIYOS NA MAKAPANGYARIHAN SA LAHAT. ANG PANGINOONG DIYOS NG MGA HUKBO.

SIYA NA SIYA NGA.

ANG NAG-IISA.

WALANG SINUMANG MAKATATAGAL SA TINIG NA ITO.

Bago ang Mapangwasak na Kulog na ito, na gugupo, magbabagsak sa bawat presensya ng kaaway at sa lahat ng pumili sa kanya nang higit sa Akin – ibinibigay Ko sa inyo ang huling pagkakataong ito.

Ipinapaalala Ko sa inyo ang kilalang kasabihang: “Ang nakikisama sa mga lobo ay natututong umalulong.”

Hindi ninyo nakilala ang mga lobo sa inyong paligid. Tinanggap ninyo sila bilang mga tunay na pastol. At sa halip na bigkasin tanging ang Aking mga Salita, ang Aking Katotohanan, hinayaan ninyo silang umalulong at nagsimula rin kayong gumaya sa kanila.

TUMINDIG KAYO, mga anak. MAGBANTAY.

GUMISING KAYO.

LUMABAN KAYO. IPAGTANGGOL ANG IPINAGKATIWALA KO SA INYO.

ITO ANG HULING TAWAG. NAIS KO KAYONG NASA AKING HUKBO.

NGAYON.

MAYROON AKONG PLANO – HUWAG NINYO AKONG HADLANGAN.

HUWAG NINYO AKONG HADLANGAN.

Alalahanin ninyong kayo ay mga lingkod. Na kayo ay mga anak. At bilang gayon, utang ninyo sa Akin ang pagsunod at katapatan.

Kapag nakatindig na kayo, ibangon ninyo ang inyong mga kapatid na Pari.

Alalahanin ninyong AKO ang inyong Ulo. AKO ang inyong pagkakaisa. AKO ang inyong Lider at Kapitan.

Ang inyong Oras ay lumipas na.9 At ang SA AKIN AY NAGSISIMULA NGAYON. ANG AKING ORAS. ANG ORAS NA ANG AKING PLANO AY NAGPAPAKITA KUNG ANO ITO – WALANG HANGGAN, MAKAPANGYARIHAN, DI-NATITINAG. NAGNININGNING.

Sa loob ng maraming taon, nagbingi-bingihan kayo sa Aking Tinig na nagsasalita sa maliliit na tinig na ito – nakakalat sa buong mundo at sa bawat kapanahunan ng Simbahan, para sa ikabubuti ng lahat ng Aking mga anak.

Isinantabi ninyo sila, itinuring silang kalabisan, pawang guni-guni lamang ng mga isip na hindi matatag.

Ngunit ngayon, PINAG-IISA KO ANG MGA TINIG NA ITO SA AKING TINIG NA KULOG.

ANG AKING TINIG AY DADAGUNDONG HANGGANG SA MGA DULO NG BUONG SANGNILIKHA.

ANG AKING TINIG AY AABOT SA PINAKATAGONG KALALIMAN.

ANG LAHAT NG MAY PAG-IRAL AY MAKADARAMA NG DAGUNDONG NG AKING TINIG.

TANGING AKO ANG MAKAPAGSASABI NG “TAMA NA!”10

Ang DAKILANG TAMA NA na gagapi sa mga gawa ni Satanas.

AKO, ANG INYONG DIYOS, ANG MAGSASABI NITO.

At tinatawag Ko kayong muling kunin ang inyong mga lugar sa Aking hukbo at, kasama Ko, itaas ang inyong tinig sa dakilang sigaw na ito.

HINIHINTAY KO KAYO, MGA ANAK. ISANG ORAS PA.

WALA NANG HIGIT PA.

Matagal Ko na kayong hinihintay at wala nang panahon.

Isaayos ninyo ang inyong mga tahanan, mga anak.

PAPARATING NA AKO.

At dadalawin Ko ang BAWAT ISA.

Handa na ba kayo sa pagdalaw KONG ito? HINDI.

Dahil dito, pumaparito Ako upang gisingin kayo. Upang maging handa kayo.

Upang maalala ninyo ang inyong Abba at maalala ang inyong tunay na bokasyon.

MGA ANAK, TUMINDIG KAYO.

NGAYON.

ANG AKING PLANO AY SUMUSULONG NANG DI-MAAMPAT. PLANO NG AWA AT KATARUNGAN. PLANO NG KABUTIHAN AT NG KAPANGYARIHAN.

ANG AKING PLANO UPANG MABAWING MULI ANG AKING MGA ANAK, ANG AKING SIMBAHAN, ANG BUO KONG SANGNILIKHA.

PAKINGGAN NINYO AKO, MGA ANAK.

TUMINDIG KAYO.

Ang inyong Abba, ang inyong Amang umiibig sa inyo.

Ang inyong Diyos at Panginoon.

Siya na NGAYON, na NOON at SIYANG DARATING.

AMEN.

PAPARATING NA AKO.

———-


Mga Talababa

  1. Nadama ko sa mga salitang ito ang Kanyang dakilang pag-ibig at pagmamalaki ng isang Ama sa pagkakita sa katapatan ng mga anak Niyang ito. Sa ilang pagkakataon, nadama kong kapag nagsasalita Siya tungkol sa Kanyang mga tapat na Pari, ginagawa Niya ito nang may pag-ibig na lubhang natatangi. ↑
  2. Ang tinutukoy ay ang Kanyang mga Paring walang-malay sa tunay na nagaganap sa mundo at sa Simbahan. ↑
  3. Ang mga salitang ito ay nakatuon sa mga Pari at mga Obispong “natutulog” pa. Mga salitang napakabigat, napakahirap isulat at pakinggan. Ngunit ipinakikita ng mga ito ang napakalaking kahalagahan ng kanilang Pagkapari para sa panahong ito at kung gaano kailangan ang kanilang lubos na pakikipagtulungan para sa ikabubuti ng lahat ng mga anak ng Diyos. At kung gaano kasakit para sa Ama ang hindi taglayin ang kanilang buong katapatan. May napakalaking pag-ibig sa likod ng mga salitang ito. ↑
  4. Ang tinutukoy ay ang lahat ng iba’t ibang grasya tulad ng mga Aparisyon, pangitain, rebelasyon, lokusyon, atbp. na tuwiran Niyang ipinadadala upang tulungan ang Kanyang mga anak, at lubhang natatangi sa Kanyang mga pari, bilang tulong sa kanilang gawain, bilang paglakas-loob, pagpapatibay/suporta, gabay, kaaliwan at katatagan. ↑
  5. Naunawaan kong ang tinutukoy ay isang napakaikling panahon. ↑
  6. Nadarama kong ang tabak na ito ay simbolo ng awtoridad na ipinagkakaloob Niya sa kanila at ng Katotohanan – mga sandatang kinakailangan upang mabisang makipaglaban kay Satanas. Tingnan din ang Efeso 6:17. ↑
  7. Lubha akong nagulat sa pananalitang ito, sapagkat maaari itong tunog mapanghamak, ngunit nadama kong ito ay isang panawagan ng pansin, upang magnilay kung ano ang tunay na kahulugan ng pagiging isang Obispo. Na parang isinasantabi ang “titulo” upang tumuon sa diwa. ↑
  8. Mahirap ilagay sa mga salita ang hapdi at pagkagalit ng isang buong Diyos na nadama ko nang bigkasin Niya ang salitang ito. ↑
  9. Ibig sabihin, ang oras – ang panahon – na ipinagkaloob sa kanila upang tuparin ang kanilang gawain bilang mga gabay at tagapag-ingat ng mga anak ng Diyos at ng Simbahan. At ngayon ay “nagtatapos” ito sapagkat, dahil sa kahinaan sa pagtupad ng gawaing ito, hindi na ito sapat upang labanan ang mga puwersa ng kaaway, at kinakailangan na ngayon ang tuwirang pamamagitan ng Diyos – ang “Kanyang Oras”. Ito man lamang ang nauunawaan ko sa pariralang ito. ↑
  10. Mga salitang binigkas nang may dakilang awtoridad at kapangyarihan. ↑

———-

PAUNAWA: Tulad ng madalas mangyari, ang mga pagbasa sa Misa ng araw pagkatapos maibigay ang isang sulat ay tila nagpapatibay sa idinikta. Kung minsan ay napakalinaw, at kung minsan naman ay mas pahiwatig.

Ang mga pagbasa para sa ika-27 ng Pebrero (Martes ng ika-2 Linggo ng Kuwaresma) ay:

Isaias 1:10, 16-20

Pakinggan ninyo ang salita ng Panginoon, mga prinsipe ng Sodoma; dinggin mo ang aral ng ating Diyos, bayan ng Gomorra: “Maghugas kayo at magpakalinis; alisin ninyo sa aking paningin ang inyong masasamang gawa. Tumigil kayo sa paggawa ng masama, matuto kayong gumawa ng mabuti, hanapin ninyo ang katarungan, tulungan ang inaapi, ipagtanggol ang mga karapatan ng ulila at ang usapin ng balo.

Halikayo, at mag-usap tayo, sabi ng Panginoon. Kahit ang inyong mga kasalanan ay pulang tulad ng dugo, magiging puting tulad ng niyebe. Kahit tumitingkad na tulad ng purpura, magiging tulad ng puting lana. Kung kayo ay magpapaamo at susunod, kakainin ninyo ang mga bunga ng lupain. Ngunit kung magpupumilit kayo sa paghihimagsik, lalamunin kayo ng tabak.”

Salmo 49:8-9, 16bc-17, 21 at 23

Hindi kita sisisihin dahil sa mga sakripisyo, sabi ng Panginoon, sapagkat laging nasa harap ko ang iyong mga handog na sinusunog.

Ngunit hindi na ako tatanggap ng guya mula sa iyong bahay, ni ng mga kambing mula sa iyong mga kawan.

Bakit mo binabanggit ang aking mga tuntunin at pinag-uusapan sa lahat ng oras ang aking tipan – ikaw na namumuhi sa pagsunod at isinasawalang-bahala ang aking mga utos?

Ginagawa mo ito, at ako ay mananahimik na lamang? Inaakala mo bang ako ay tulad mo? Hindi – sasawayin kita at isasampal ko sa iyong mukha ang iyong mga kasalanan. Ang nagpapasalamat sa akin, siya ang nagpaparangal sa akin, at ililigtas ko ang tumutupad sa aking kalooban.

Ez 18:31

Magpakalinis kayo mula sa lahat ng inyong mga kasamaan; panibaguhin ninyo ang inyong puso at ang inyong espiritu, sabi ng Panginoon.

Mt 23:1-12

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga karamihan at sa kanyang mga alagad: “Sa luklukan ni Moises ay nakaupo ang mga eskriba at mga pariseo. Gawin nga ninyo ang lahat ng sabihin nila, ngunit huwag ninyong tularan ang kanilang mga gawa, sapagkat iba ang sinasabi nila at iba ang ginagawa. Gumagawa sila ng mga pasaning napakabigat at mahirap dalhin at ipinapapasan sa mga balikat ng mga tao, ngunit sila mismo ay ni ayaw galawin ang mga ito ng kanilang daliri. Ginagawa nila ang lahat upang makita ng mga tao. Pinalalapad nila ang mga pilakterya at ang mga palawit ng balabal; nais nilang makuha ang mga unang lugar sa mga piging at ang mga upuan ng karangalan sa mga sinagoga; nais nilang batiin sila sa mga plasa at tawagin silang ‘mga guro’ ng mga tao. Kayo naman, huwag kayong magpatawag na ‘mga guro’, sapagkat iisa lamang ang inyong Guro at kayong lahat ay magkakapatid. Huwag ninyong tawaging ‘ama’ ang sinumang tao sa lupa, sapagkat iisa lamang ang inyong Ama: ang Ama sa langit. Huwag kayong magpatawag na ‘mga gabay’, sapagkat ang inyong gabay ay iisa lamang: si Kristo. Ang pinakadakila sa inyo ay maging lingkod ninyo, sapagkat ang nagpapakataas ay ibababa at ang nagpapakababa ay itataas.”