Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.
[Ika-1 ng Marso, 2024]
Ang Diyos Ama. Sa Aking mga Tapat na Pari
[Tinanggap sa Ingles]
[Ang Diyos Ama]
Isulat, anak Ko, para sa Aking mga tapat na Pari –
Isulat para sa Aking mga anak na nag-ingat ng Aking Salita – ang Aking Hesus – bilang gitna ng kanilang pagkatao; na tumutulad sa Aking Hesus sa Kanyang Pagsunod, sa Kanyang Pag-aalay, sa Kanyang Pag-ibig at Pagtitiwala sa Kanyang Abba.
Idinamit ninyo sa inyong sarili ang Aking Hesus, at bilang gayon Ko kayo nakikita.
Mga anak Ko. Mga minamahal Kong anak.
Nagdurusa kayong kasama ng Aking mga anak, nagdurusa kayong kasama Ko, sa pagkakita sa mga bunga ng mga plano at gawa ng ating kaaway.
Aking mga tapat na anak, nagbabantay – walang-pagod na pagbabantay sa Aking mga munti. Kay pagod na ninyo. Kay laki ng panghihina ng loob, mga anak Ko. Napakaraming gawain, at wala yatang bumubuti.
Ang pagkabagabag ng pakiramdam na lubhang nag-iisa at lubhang hindi pinakikinggan. Itinataas ninyo ang inyong mga tinig upang magbabala, upang gumabay, at pinatatahimik lamang kayo ng mga dapat sanang nakikipagtulungan sa inyo. Tulad ninyo.
Mga anak Ko – sa pagitan natin ay tanging Pag-ibig lamang. Kay laki ng pag-ibig Ko sa inyo. Kay laki ng pangangailangan Ko sa inyo. Kay laki ng pangangailangan Ko sa inyong mga kapatid na natutulog pa.
Kailangan Ko silang gisingin at yugyugin, at baka lubusan na silang masakop ng kaaway habang natutulog sila.
Tulungan ninyo sila sa inyong mga panalangin at sa inyong sakripisyo – ang pang-araw-araw na pag-aalay ng inyong sarili kasama ng Aking Hesus sa Altar.
Ang Kabanal-banalang Sakripisyo ng Misa.
Ang Kabanal-banalang Alay ng Aking Hesus dahil sa pag-ibig sa Akin – at sa inyo.
Ang Alay na inyong kinaiisahan.
Ang Alay na tinatanggap Ko sa Aking Puso at sa pamamagitan nito ay ibinubuhos Ko ang Awa at Grasya sa Aking bayang tigang na tigang.
Ang Aking maliliit na anak. Ang Aking mga anak na gutom na gutom.
Nakikita ba ninyo, mga anak Ko, kung bakit kung gayon ay walang-tigil ang mga atake sa Banal na Sakripisyong ito? Kung bakit kailangang wasakin Ito ng kaaway sa anumang halaga? Kung bakit walang-pagod siyang gumagawa upang baluktutin Ito? At, sa hindi pagkakayang wasakin Ito sa Sarili Nito – sapagkat nagapi na siya Nito – kailangan niyang wasakin ang mga taong sa kanilang mga kamay ay inilagay Ko ang Alay na ito: kayo, ang Aking mga Pari.
Nakikita ninyo ang mga atake sa Aking Kabanal-banalang Sakramento, ang Tunay na Presensya ng Aking Hesus – kung gaano kalaki ang paghamak at kawalang-galang sa pagturing sa Kanya, ang pag-abuso sa Kanya.
Nakikita ninyo kung paano winawasak ng mga atakeng ito ang PANANAMPALATAYA sa mga puso ng Aking mga anak, na hindi na naniniwala sa Aking Hesus, hindi na nakakikilala sa Kanya.
Nakikita ninyo kung paanong, kapag naapula ang PANANAMPALATAYA, ang pagsamba sa diyus-diyosan at ang kawalang-pag-asa ang sumasakop sa kaluluwa.
Mga anak Ko, ito ang inyong nilalabanan, ito ang mga puwersang nagnanais na wasakin kayo, sapagkat kayo ang Aking mga muog upang ingatan ang Aking mga anak. Kung kayo ang bumigay, ano ang mangyayari sa Aking mga munti?
Nakikita ninyo, mga anak Ko, ang muog pagkatapos ng muog na bumabagsak, winawasak. Nakikita ninyo ang mga pulutong ng mga demonyong umaatake sa Aking mga anak.
At nakikita Ko ang hapding pumupunit sa inyong mga puso.
NAKIKITA KO, MGA ANAK KO. ALAM KO. NAUUNAWAAN KO.
AT DUMARATING AKO.
Hindi Ko na kayo iiwang ulila, nag-iisa.
Kailanman ay hindi Ko kayo iniwang nag-iisa.1 Lagi Akong malapit sa Aking mga anak. At naririnig Ko ang kanilang mga sigaw. Tinitipon Ko ang lahat ng kanilang mga luha.
Ngunit kailangan Kong hayaang makita ng Aking mga anak ang nangyayari kapag isinasantabi Ako. Ang nangyayari kapag ang Aking Batas ay ipinagwawalang-bahala, binabaluktot. Ang nangyayari kapag hindi Ako pinakikinggan.
Mga anak Ko, nakinig kayo sa Akin hanggang ngayon. At kay rami ng nagawa Ko dahil dito. Natatago pa ito sa inyong mga mata, upang ang inyong PANANAMPALATAYA at ang inyong ALAY ay maging ganap at buo. Ngunit sinasabi Ko sa inyo: magagalak kayo sa Kabungahan [na] naidulot Ko at idudulot pa sa pamamagitan ng inyong katapatan at ng inyong pagkamapagmatyag sa Aking Tinig.
At ngayon, hinihiling Kong makinig kayong muli sa Akin. Na tanggapin ninyo ang Aking mga salitang binibigkas sa inyo sa panahong ito, para sa panahong ito.
Ang kaayusang itinatag Ko sa Aking Simbahan para sa ikabubuti ng lahat ng Aking mga anak ay kinukubkob, mga anak Ko.
Nakikita ninyo ito. Naranasan ninyo ang mga bunga ng pagkubkob na ito at ang kalituhang idinudulot nito.
Ang kakila-kilabot, kakila-kilabot na kalituhang idinulot nito.
Mga anak Ko, tumingala kayo sa Akin. Sa inyong Ama. Sa Nag-iisang Siya Nga. Sa Kanya na umiibig sa inyo at nagbibigay sa inyo ng Liwanag ng Katotohanan upang makita ang nagaganap sa palibot ninyo at ang hinihiling Kong gawin ninyo.
Mga anak Ko, tipunin ninyo ang Aking mga anak at ilagay sila sa inyong puso, ilagay sila sa ilalim ng pag-iingat ni Mariang Kabanal-banalan – ang inyong Ina, na walang-pagod na gumagawa alang-alang sa inyo.
Tipunin ninyo ang buong pagdurusa ng Aking mga anak at ilagay ito, kasama ng inyong sariling pagdurusa, sa Kalis ng Alay ng Aking Hesus sa Akin.
Alalahanin ninyo, mga anak Ko, na ang lahat ng misyon2 ay kailangang nakapailalim sa Akin upang mamunga.
Ang Aking Hesus ang Ganap na Pagsunod. At tanging sa pananatiling lubusang kaisa Niya kayo nananatili sa Kanyang at inyong ganap na Pagsunod sa Akin.
Kapag ang isang misyon ay humihiwalay sa KATOTOHANAN, sa Akin, tumitigil itong maging kapaki-pakinabang, at, sa hindi pananatili sa KATOTOHANAN, nagiging isang anti-misyon ito. Isang hadlang.
Mga anak Ko, nakikita ba ninyo ngayon ang nagaganap sa Aking Simbahan? KAY RAMING MISYON ANG NABALUKTOT NA? KAY RAMI ANG MAY ANYONG AKIN, NGUNIT MGA IMPOSTOR?
Ang ilan ay makikilala ninyo, sapagkat hayag ang kanilang mga gawa o anti-gawa.
Ngunit ang ilan, mga anak Ko, ay masyadong nakatago.
TANGING AKO, NA SUMISIYASAT SA KAILALIMAN NG BAWAT KALULUWA, ANG MAKAAALAM AT MAKAKIKITA ng mga lubusang panlilinlang na ito.
Ito ang dahilan kung bakit NGAYON ay kailangan ninyo ang AKING LIWANAG upang hindi malinlang. Upang makalaban. Upang maingatan ang Aking mga tupa.
Ito ang dahilan kung bakit hinihiling Kong TUMINGIN KAYO SA AKIN. TANGING SA INYONG ABBA. TANGING SA INYONG AMA. TANGING SA INYONG DIYOS.
Upang makita ninyo ang KATOTOHANAN. ANG TANGING KATOTOHANAN. DI-NAGBABAGO. NAGNININGNING. NAGBIBIGAY-BUHAY.
ANG KATOTOHANANG NAGPAPALAYA SA INYO.
———-
[Ipinagpatuloy noong ika-2 ng Marso, 2024]
Ang Katotohanang bababang nagniningning at maganda sa mga puso ng Aking mga anak na muli, upang tanglawan ang kanilang kadiliman, upang pawiin ang kanilang kawalang-pag-asa, upang durugin ang lahat ng kasinungalingang, tulad ng mga sapot, ay pumulupot na sa kanilang mga puso at mga isip.
Mga anak Ko, ipadadala Ko ang Aking Katotohanan bilang ang dakilang Tanda, bilang ang dakilang Liwanag upang tanglawan ang mga budhi ng Aking mga anak – upang makita nila kung paano Ko sila nakikita – kung paano Ko nakikita ang bawat isa sa inyo.
Kapag kumilos Ako nang gayon – sa isang iglap, umaabot mula sa isang dulo ng mundo hanggang sa kabila – ang inyong Pagkapari ay magiging, sa iglap na iyon, isang napakalaking haligi at kanlungan para sa Aking mga anak, na lalapit sa inyo nang kawan-kawan upang tanggapin ang Aking kapatawaran at Awa sa pamamagitan ninyo.
Nauunawaan ba ninyo ngayon kung bakit Ko kayo lubhang kailangan, kung bakit kailangan Kong ang lahat ng Aking mga anak na Pari ay lubusang kaisa Ko?3
Nauunawaan ba ninyo kung paano kayo kapopootan ng kaaway sa oras na iyon at sisikapin niya kayong wasakin? TANGING SA PANANATILING MATATAG SA AKIN, SA AKING PAG-IBIG, KAYO MAKAKAYANG MANATILING NAKATAYO.
Aking maliliit na anak, kay rami ng gawaing naghihintay sa inyo. Ngunit gayundin, KAY RAMI NG TULONG na ipadadala Ko sa inyo. [ngiti]4
HUWAG KAYONG MATAKOT.
MANATILI KAYO SA AKIN, MAGTIWALA KAYO SA AKIN, AT HUWAG KAYONG MATAKOT.
Mga anak Ko, ihanda ninyo ang inyong sarili. Tumayo kayo nang tuwid, walang takot ni hiya.
Ipinakita Ko na sa inyo ang panlilinlang – ang dakilang panlilinlang na nagaganap sa Aking Santuwaryo. Iminulat Ko na rito ang inyong mga mata – ang ilan ay mas maaga kaysa sa iba – lahat ay ayon sa inyong mga misyon at sa alay ng panalangin, ng pagtitiwala, ng sakripisyong hinihiling Ko sa inyo.
Ngunit ngayon, mga anak Ko, kailangan nating imulat ang lahat ng mata.
OO, tanging Ako ang makagagawa nito, sapagkat ang kadiliman at kalituhan ay kumalat na nang napakalawak at napakalalim anupat ang Aking mga anak ay hindi na nakakikita, hindi na nakakikilala – maliban sa iilan, tulad ninyo, at tulad ng Aking mga munti na, sa pagtataglay ng payak na Pananampalatayang tulad ng sa bata, ay nakinig sa Aking mga babala at naging mapagmatyag sa mga tandang ibinigay Ko.
Mga anak Ko, ihanda ninyo ang inyong sarili para sa labanan.
OO, Tayo – kayo at Ako – ay matagal na, matagal na sa labanang ito. Walang-tigil na sinasanggahan ang mga atake ng Sinaunang Ahas, ang dakilang Tagapagparatang.
Ngunit ang labanang nagbabadya ngayon, mga anak Ko, ay lalong mas malaki, lalong mas tuso, lalong-lalong mas mapanganib.5 At ito ang dahilan kung bakit naglaan Ako ng Grasya sa ibabaw ng Grasya para sa panahong ito.
Ang Aking kaaway – ang ating kaaway – ay nag-aakalang hawak na niya ang tagumpay; nakikita niya ang pagkawasak at panlilinlang na idinulot niya at nasisiyahan siya, lubhang nasisiyahan sa kanyang sarili anupat binubulag siya ng kanyang pagmamataas. Binubulag siya sa Aking lumalaking Hukbo, nakakalat sa buong mundo, at iningatan Kong tago hanggang sa Oras na ito.
Bulag siya sa Hukbo ng Aking mga Banal na Anghel na lalong lumalapit sa inyo, upang tumulong at mangalaga at makipaglabang kasama ninyo.
HUWAG NINYO SILANG KALILIMUTAN. Kailangan ninyo ang kanilang tulong.
Mga anak Ko, mahirap ang Aking Daan. Alam ninyo ito.
Masakit ito. Naranasan ninyo ito.
Dumudurog ito. Pinapasan ninyo araw-araw ang pagdurog na ito.
NGUNIT KAYO AY AKIN.
Mga minamahal Kong anak. Mga kawal Ko, ang Aking tapat na pangkat. Ang Aking Bantay-Karangalan.
MGA ANAK KO.
HUWAG NINYO ITONG KALILIMUTAN.
Magkasama tayong gumagawa, mga anak Ko. LAGING MAGKASAMA.
Hindi magtatagal, kikilos Ako. Hindi magtatagal, malalaman ninyo ang dapat ninyong gawin upang tulungan Ako. Upang sundan Ako sa Bagong Oras na ito na nagbubukas sa inyong harapan.
Sinasabi Ko sa inyo:
KIKILOS AKO. TUTULONG AKO.
BIBIGYAN KO NG KATARUNGAN ANG INYONG KATAPATAN SA AKIN AT SA AKING MGA ANAK.
Binabasbasan Ko kayo, mga minamahal Kong anak, mga anak ng Aking Puso.
Kay laki ng pag-ibig Ko sa inyo.
Kay laki ng pag-aliw sa Akin ng inyong pag-ibig at katapatan.
AMEN. PAPARATING NA AKO.
Mapalad ang mga naniwalang matutupad ang mga sinabi sa kanila.6
Ang inyong Abba,
Ang inyong Amang umiibig sa inyo.
Ang inyong Diyos na nagbabasbas sa inyo +
———-
Mga Talababa
- Tila sinasalungat Niya ang Kanyang sarili. Gayunman, nadarama kong ang unang linya ay tumutukoy sa ating karanasan ng pakiramdam na tayo ay ulila at nag-iisa (na totoo at napakasakit – si Hesus mismo ay nakaranas nito sa Krus, bagaman Siya ay Iisa sa Ama). At ang ikalawang linya ay tumutukoy sa katotohanang, sa kabila ng ating pakiramdam na pinabayaan tayo, kailanman ay hindi Niya tayo iniwang nag-iisa. ↑
- Sa “misyon”, nauunawaan kong ang ibig sabihin ay ang natatanging bokasyon at gawaing ipinagkatiwala Niya sa bawat tao. Gayunman, sa mga sumusunod na pangungusap, ang tinutukoy Niya lalo na ay ang mga misyon ng mga Pari at mga Obispo. At ipinapaalala Niya sa atin ang wastong kaayusan ng pagsunod. ↑
- Sinabi nang may pagkaapurahan. ↑
- Banayad na ngiti, parang paglakas-loob. ↑
- Sinabi nang may nakapagpapataimtim na kaseryosohan. ↑
- Tingnan ang Lucas 1:45. ↑