Niniejsze tłumaczenie zostało wykonane z pomocą sztucznej inteligencji, abyście mogli przeczytać Orędzie w swoim własnym języku. Oficjalne są wyłącznie angielska i hiszpańska wersja tych Orędzi, publikowane przez Misję Bożego Miłosierdzia — przygotowuje je sama s. Amapola. Jeżeli niniejsze tłumaczenie różni się od wersji oficjalnej, pierwszeństwo ma wersja oficjalna.
6 maja 2024 r.
Bóg Ojciec. „Dla Moich dzieci konsekrowanych”
[Otrzymane po hiszpańsku]
[Bóg Ojciec]
Do wszystkich Moich dzieci, dusz konsekrowanych Mnie.
Mówię teraz do was, synowie i córki, którzy poświęciliście wasze życie Mojej służbie i jako dary ofiarne Miłości, aby naprawić szkodę wyrządzoną przez grzechy i nieposłuszeństwa Moich dzieci; aby być żywym przypomnieniem Mojej Obecności i przeznaczenia, które przygotowałem dla wszystkich Moich dzieci – zjednoczenia ze Mną przez całą wieczność.
Wielkie powołanie, dzieci. Wielkie wezwanie, wielkie błogosławieństwo, wielka ofiara i WIELKA ODPOWIEDZIALNOŚĆ.
Na przestrzeni dziejów wzywałem wiele dusz do życia oddanego całkowicie Mnie – dusz, które – oddając Mi całą swoją miłość, ufność, posłuszeństwo i uległość – złączyłem z Moim dziełem zbawienia Moich dzieci poprzez wszystkie rozmaite dzieła materialne i duchowe dla dobra Moich dzieci – i we współpracy z Moimi synami Kapłanami, pomagając, aby wszystkie Moje dzieci Mnie poznały, Mnie pokochały i wróciły do Mnie.
Wielkie powołanie, dzieci, być tak bliskimi współpracownikami waszego Boga.
I jakże wiele Łask wylałem na Moje dzieci konsekrowane, aby zostały rozdzielone wszystkim Moim dzieciom.
Ale co się stało z tak wieloma z was?
Zapomnieliście o Mnie. Zapomnieliście, że to Mnie macie oddać całą waszą miłość – nie dziełu, nie stworzeniom, a tym bardziej nie wam samym.
Jakże wielu z was oddzieliło się ode Mnie – rozumowanie po rozumowaniu, coraz bardziej się gmatwając, zawsze niezaspokojeni, bo odsunąwszy Mnie na bok, szukacie i szukacie celu dla waszego życia, ale osiągacie tylko to, że oddzielacie się ode Mnie jeszcze bardziej.
Dzieci, wy bardziej niż ktokolwiek powinniście kontemplować Moją Miłość i Moją Prawdę w całej ich prostocie i Łasce – dając waszym braciom przykład, jak żyć na ziemi ze wzrokiem utkwionym w Niebo.
Jakże wiele niesprawiedliwości widzieliście, WIEM O TYM.
Jakże wiele tak głębokich potrzeb Moich dzieci, WIEM O TYM.
Jakże was porusza widok tak okrutnego cierpienia tak wielu Moich dzieci wobec pozornej obojętności całego Nieba i ziemi – i jakże bardzo pragniecie przynieść ulgę. WIEM O TYM, DZIECI.
I błogosławię, i pomnażam każde szczere pragnienie waszego serca, każdą modlitwę, każdy wysiłek w niesieniu pomocy waszym braciom.
Ale dzieci – jakże wielu z was zapomniało, że Ja Jestem ponad wszelką ludzką mocą, że życie na tym świecie jest jedną chwilą w porównaniu z życiem wiecznym, do którego was ukształtowałem, stworzyłem. I że jak długo ziemia trwać będzie w swoim obecnym stanie, zawsze będzie ubóstwo, cierpienie, niesprawiedliwość.
Dzieci, przypominam wam to, o czym zapomnieliście – tak wielu z was:
CELEM WASZEGO ŻYCIA, WASZYCH POWOŁAŃ I KAŻDEJ ŁASKI, KTÓREJ WAM UDZIELAM, KAŻDEGO ŚWIATŁA, KTÓRE WAM DAJĘ, JEST POMÓC MOIM DZIECIOM WRÓCIĆ DO MOJEGO SERCA.
ABY, PODNOSZĄC SWÓJ WZROK KU MNIE – idąc za waszym przykładem – SZŁY Z UFNOŚCIĄ I WIELKODUSZNOŚCIĄ DROGĄ, KTÓRĄ SZEDŁ MÓJ JEZUS – i którą również wy macie iść – pomagając, dodając otuchy, napominając, prowadząc Moje dzieci zranione na duszy, cierpiące na ciele; abyście wszyscy dotarli z powrotem do Mojego Serca, do zjednoczenia w Miłości, które trwać będzie przez całą wieczność.
ALE SPRZEDALIŚCIE WASZE PIERWORODZTWO ZA NĘDZNĄ MISKĘ SOCZEWICY.1
I jakże wielu pozostawiliście pozbawionych pomocy, które otrzymaliby za waszym pośrednictwem.
Nie traćcie waszego czasu – Mojego czasu – na ludzkie sprawy, które nie przynoszą owocu, ponieważ oddzieliły się ode Mnie.
Dzieci, wróćcie do PRAWDY i do prostoty Ewangelii.
Nie mówię, dzieci, o ludzkiej prostocie źle rozumianego „ubóstwa”.
Mówię, dzieci, o prostocie MOJEJ PRAWDY. O Boskiej Istocie wszystkiego, co czynił Mój Jezus w Swoim ziemskim życiu.
NAŚLADUJCIE GO. WE WSZYSTKIM. ALE PRZEDE WSZYSTKIM W JEGO CAŁKOWITYM ODDANIU SIĘ MNIE. W JEGO CAŁKOWITYM POSŁUSZEŃSTWIE MNIE.
NIE UCZYNIŁ NIC PRÓCZ TEGO, O CO JA GO PROSIŁEM. ZAWSZE.
CZYŃCIE TO SAMO, jeśli naprawdę chcecie być Moimi współpracownikami, jeśli naprawdę chcecie, abym nazywał was „konsekrowanymi Mnie”.
W przeciwnym razie, dzieci, jest to tylko drwina ze Mnie.2
Bardziej niż kiedykolwiek, dzieci, odłóżcie na bok wasze ludzkie myślenie, wasze rozumowania, które tylko wprowadzają w was zamęt i oddzielają was ode Mnie.
Jeśli oddzielicie się ode Mnie, od Mojej Woli, od Mojej Prawdy, od Mojego Serca, jeśli przestaniecie uznawać Mnie za WASZEGO OJCA i za WASZEGO BOGA, uschniecie, i zamiast być jak ziarno pszenicy, które obumierając pada w żyzną ziemię i przynosi owoc, wpadniecie w cuchnące bagno bezużyteczności, nie wydając ani owocu, ani zaczynu.
PAMIĘTAJCIE, DO CZEGO ZOSTALIŚCIE WEZWANI.
PAMIĘTAJCIE, ŻE JESTEŚCIE MOI. ŻE ODDALIŚCIE SIĘ MNIE, ABY WYPEŁNIAĆ MOJĄ WOLĘ, NIE WASZĄ, ANI ŚWIATA.
WRÓĆCIE DO MNIE, DOPÓKI JESZCZE MACIE CZAS. NIEWIELE POZOSTAŁO I ZABRZMI TRĄBA.
Zostawcie świat za sobą.
Co to znaczy?
Znaczy to, że oddzielacie wasze chcenie, wasze myślenie, wasze działanie od tego, jak chce, myśli i działa świat.
Świat bowiem – pod panowaniem szatana – nie myśli ani nie chce tak jak JA.
Oddzielić się od świata znaczy przyjąć Moją PRAWDĘ, Moją Ewangelię w centrum waszego jestestwa i odłożyć na bok wasze myślenie.
Dzieci, aby przyjąć PRAWDĘ i wszystkie dary, które pochodzą od Mojego Najświętszego Ducha, nie są potrzebne studia ani wielkie rozumowania, ani rozumienie Moich Tajemnic.
JEDYNYM, CO JEST KONIECZNE, ABY PRZYJĄĆ MOJĄ PRAWDĘ I CAŁE ŚWIATŁO, KTÓRE W NIEJ JEST, JEST WIARA.
Prawdziwa Wiara dzieci, które wszystko otrzymują od Swojego Ojca.
I to właśnie zapomnieliście i odłożyliście na bok.
I na tym właśnie polega wasze powołanie – istota waszego powołania – ŻYĆ TĄ WIARĄ I PRZEKAZYWAĆ JĄ. I z tego zażądam od was rachunku.
W jednej chwili mogę wam dać wszystkie konieczne światła intelektualne, mogę uzdrawiać, wskrzeszać, mogę w jednej chwili uczynić wszystko – JA, wasz Bóg.
Ale wymagam waszej WIARY.
WRÓĆCIE DO MNIE. WIERZCIE MI. KOCHAJCIE MNIE.
Nie ma Mnie w próżnych teologiach; nie ma Mnie na bezużytecznych synodach, bo wyrzucono Mnie z nich; nie ma Mnie w świątyniach i konwentach pustych od Mojej Obecności, bo odsunięto Mnie na bok, stawiając na Moim miejscu tysiące bożków. Nie ma Mnie w przeinaczaniu Moich Przykazań, które wam dałem i które nadal stoją niewzruszone, promienne jak wtedy, gdy je dałem, i pełne mocy jak wtedy, gdy Mój Jezus je potwierdził.
POTWIERDZAM JE PONOWNIE, RAZ JESZCZE.
MOJE PRZYKAZANIA NADAL STOJĄ NIEWZRUSZONE.
Dałem je, aby świat i każda dusza nauczyły się tego, o co proszę, abyście żyli jako Moje dzieci, a nie jako niewolnicy.
Dałem je, aby oświecały świat, a nie po to, by świat oświecał je.
Nie dajcie się zmylić. MOJE PRZYKAZANIA SĄ WIECZNE.
A wy, dusze konsekrowane Mnie, powinniście nosić je na waszym czole – w każdej myśli. W waszym sercu, w waszych rękach – jako przewodnik wszystkich waszych czynów. Przed waszymi oczami, aby nigdy nie stracić z oczu Mojej Prawdy.
NIE SĄ PRZEMIJAJĄCE. ANI ZMIENNE.
Napisane Moim Palcem; potwierdzone Krwią Mojego Jezusa; i już wkrótce na nowo rozświetlone w sercach Moich dzieci przez Mojego Najświętszego Ducha.
W sposób szczególny wy, dusze konsekrowane, jesteście wezwani, aby być nosicielami i przykładem Światła i Łaski Moich Przykazań.
Dlatego wam powiedziałem – wróćcie do prostoty MOJEJ PRAWDY i EWANGELII, która jest niczym innym jak Moim Jezusem ukazującym wam Moje Serce.
Ale wy, Moi mali, którzy naprawdę zachowaliście Moją Prawdę w waszym sercu, którzy zrozumieliście Moje Ojcowskie Serce i usłyszeliście Moje wezwanie, i odpowiedzieliście – jakże wielką radość Mi dajecie i jakże wielki odpoczynek. Odpoczywam w waszych sercach, dzieci. Zbieram wasze modlitwy, wasze ofiary i każde czuwanie, i każdy wysiłek podjęty, aby pomóc Mnie i pomóc Moim dzieciom, tak zranionym i tak zagubionym.3
Dziękuję wam, Moje dzieci. Wkrótce zrozumiecie pełnię tego „Dziękuję”. [uśmiech]
Nigdy nie było tak wielkiej potrzeby dusz prawdziwie konsekrowanych jak w tym czasie, dzieci. I wzywam, i wzywam Moje dzieci.
Moje wezwanie nie ustało, ale uszy i serca tak wielu Moich dzieci są zamknięte na Mój Głos, tak jak tak wiele konwentów i klasztorów zamknęło przede Mną drzwi.
Ale mam wojsko dusz konsekrowanych – dusze ukryte, dusze, które, nie należąc do żadnej formalnej wspólnoty, mimo to są częścią Mojego konsekrowanego wojska i które żyją, cierpią i oczekują Mojego Przyjścia.
Dzieci, nie rozpaczajcie. Wiem, kim jesteście. Widzę wasze serca i przyjmuję wasze dary ofiarne.
Tak jak Mój Kościół zawali się całkowicie, aby móc zostać odbudowany, tak samo konwenty i klasztory zawalą się w swoim obecnym stanie, aby zostać odbudowane w pełnej Prawdzie.
Dzieci, nie bójcie się. Patrzcie na Mnie. Ja wzywam, Ja formuję, Ja jednoczę z Moim dziełem, Ja przyjmuję wasze dary ofiarne.
Ufajcie Mi. Idźcie dalej waszą drogą zjednoczenia ze Mną poprzez WIARĘ, ufność i wasze zawierzenie Mnie, waszemu Abbie.
Schrońcie się w Istocie waszego ŻYCIA KONSEKROWANEGO: JA, WASZ OJCIEC. [uśmiech]
Błogosławię wam, najukochańsze dzieci Mojego Serca. Módlcie się za waszych konsekrowanych braci, aby płomień Prawdziwej Wiary na nowo w nich zapłonął i aby byli światłami w obecnej ciemności.
DAŁEM WAM MOJEGO JEZUSA, PRZYJMIJCIE GO W PEŁNI, DZIECI.
Jeśli wy Go nie znacie, jak oczekujecie, że Moje dzieci Go poznają, a poznawszy Go, przyjmą Go, a przyjąwszy Go, będą zbawione?
KOCHAJCIE MOJEGO JEZUSA.
I POZWÓLCIE, ABY ON UKAZAŁ WAM DROGĘ DO MNIE.
DALIŚMY WAM MATKĘ – PRZYJMIJCIE JĄ i KOCHAJCIE JĄ, gdyż jest Wiernym Zwierciadłem Naszej Tajemnicy.
PRZYJDĘ WKRÓTCE, DZIECI.
BĄDŹCIE UWAŻNI NA MÓJ GŁOS.
Stańcie się głusi i ślepi na świat. Patrzcie i słuchajcie jedynie Mnie.
Pamiętajcie, co uczyniłem dla Mojego Ludu. Oczekujcie z pewnością tego, co obiecałem, że uczynię dla Moich dzieci.
Już przychodzę.
Wasz Ojciec, który was kocha i który wam przypomina, że
TYLKO JA JESTEM. NIE MA INNEGO. AMEN.
Przypisy
-
Powiedział to z wielką mocą i ze smutkiem, z oburzeniem. Odniesienie do Rdz 25,29-34. ↑
-
Powiedziane tonem ostrzeżenia. ↑
-
Jeśli we wcześniejszej części Jego Orędzia – gdy zwraca się do wszystkich dusz konsekrowanych, a w szczególności do tych, które okazały się niewierne – Jego ton był poważny i mocny, choć wciąż cierpliwy, to gdy zwraca się do dusz, które rzeczywiście pozostały Mu wierne, ton Jego Głosu stał się lżejszy, uśmiechnięty, jakby odczuwał ulgę. ↑