Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.
[Ika-6 ng Mayo, 2024]
Ang Diyos Ama. Para sa Aking mga Anak na Konsagrado
[Tinanggap sa Espanyol]
[Ang Diyos Ama]
Sa lahat ng Aking mga anak, mga kaluluwang konsagrado sa Akin.
Nagsasalita Ako ngayon sa inyo, mga anak na lalaki’t babae, na nag-alay ng inyong buhay sa Aking paglilingkod at bilang mga alay ng Pag-ibig upang bayaran ang pinsalang dulot ng mga kasalanan at pagsuway ng Aking mga anak; upang maging buhay na paalala ng Aking Presensya at ng hantungang inihanda Ko para sa lahat ng Aking mga anak – ang makaisa Ko sa buong walang hanggan.
Dakilang bokasyon, mga anak. Dakilang tawag, dakilang basbas, dakilang sakripisyo at DAKILANG PANANAGUTAN.
Sa buong kasaysayan, tinawag Ko ang maraming kaluluwa sa isang buhay na lubusang ibinigay sa Akin, na – sa pagbibigay sa Akin ng buo nilang pag-ibig, pagtitiwala, pagsunod, at kaamuan – ay iniugnay Ko sa Aking gawain ng pagliligtas sa Aking mga anak, sa pamamagitan ng lahat ng iba’t ibang gawaing materyal at espirituwal para sa ikabubuti ng Aking mga anak – at sa pakikipagtulungan sa Aking mga anak na Pari, tumutulong upang ang lahat ng Aking mga anak ay makakilala sa Akin, umibig sa Akin, at magbalik sa Akin.
Dakilang bokasyon, mga anak, ang maging napakalapit na mga katuwang ng inyong Diyos.
At kay raming Grasya ang ibinuhos Ko sa Aking mga anak na konsagrado upang maipamahagi sa lahat ng Aking mga anak.
Ngunit ano ang nangyari sa napakarami sa inyo?
Nakalimot kayo sa Akin. Nakalimot kayong sa Akin ninyo dapat ibigay ang inyong buong pag-ibig – hindi sa trabaho, hindi sa mga nilikha, at lalong hindi sa inyong sarili.
Kay rami sa inyo ang humiwalay sa Akin, pangangatwiran pagkatapos ng pangangatwiran, lalong ginagawang masalimuot ang inyong sarili, laging hindi nasisiyahan sapagkat, sa pagsasantabi sa Akin, naghahanap kayo nang naghahanap ng layunin para sa inyong buhay, ngunit ang tanging nagagawa lamang ninyo ay ang lalong humiwalay sa Akin.
Mga anak, kayo higit kaninuman ang dapat sanang nagmamasid sa Aking Pag-ibig at sa Aking Katotohanan sa buong kapayakan at Grasya nito – nagbibigay ng halimbawa sa inyong mga kapatid kung paano mamuhay sa lupa nang nakatuon ang paningin sa Langit.
Kay raming kawalang-katarungan ang nakita ninyo, ALAM KO.
Kay raming napakalalim na pangangailangan ng Aking mga anak, ALAM KO.
Kay laki ng pagkaantig ninyo sa pagkakita sa napakalupit na pagdurusa ng napakarami Kong anak sa harap ng waring pagwawalang-bahala ng buong Langit at lupa – at kay laki ng nais ninyong magbigay ng ginhawa. ALAM KO, MGA ANAK.
At binabasbasan Ko at pinararami ang bawat taos-pusong hangarin ng inyong puso, ang bawat panalangin, ang bawat pagsisikap na tulungan ang inyong mga kapatid.
Ngunit mga anak – kay rami sa inyo ang nakalimot na Ako ay nasa ibabaw ng lahat ng kapangyarihang pantao, na ang buhay sa mundong ito ay isang iglap kung ihahambing sa buhay na walang hanggan na para rito Ko kayo hinubog, nilikha. At na, habang nananatili ang lupa sa kasalukuyang kalagayan nito, laging magkakaroon ng karukhaan, pagdurusa, kawalang-katarungan.
Mga anak, ipinapaalala Ko sa inyo ang nakalimutan ng napakarami sa inyo:
ANG LAYUNIN NG INYONG BUHAY, NG INYONG MGA BOKASYON, AT NG BAWAT GRASYANG IPINAGKAKALOOB KO SA INYO, BAWAT LIWANAG NA IBINIBIGAY KO SA INYO, AY ANG TULUNGAN ANG AKING MGA ANAK NA MAKABALIK SA AKING PUSO.
NA, SA PAGTATAAS NG KANILANG PANINGIN SA AKIN – sumusunod sa inyong halimbawa – LUMAKAD SILA NANG MAY PAGTITIWALA AT KAGANDAHANG-LOOB SA DAANG NILAKARAN NG AKING HESUS – at siyang dapat din ninyong lakaran – tumutulong, nagpapalakas ng loob, nagtutuwid, umaakay sa Aking mga anak na sugatan sa kanilang mga kaluluwa, nagdurusa sa kanilang mga katawan; upang kayong lahat ay makarating pabalik sa Aking Puso, sa pagkakaisa ng Pag-ibig na tatagal sa buong walang hanggan.
NGUNIT IPINAGBILI NINYO ANG INYONG PAGKAPANGANAY KAPALIT NG ISANG ABANG PINGGAN NG LENTEHAS.1
At kay rami ang iniwan ninyong salat sa mga tulong na sana ay natanggap nila sa pamamagitan ninyo.
Huwag ninyong sayangin ang inyong panahon – ang Aking panahon – sa mga bagay na pantaong hindi namumunga sapagkat humiwalay na sa Akin.
Mga anak, magbalik kayo sa KATOTOHANAN at sa kapayakan ng Ebanghelyo.
Hindi Ko tinutukoy, mga anak, ang kapayakang pantao ng isang “karukhaang” mali ang pagkaunawa.
Ang tinutukoy Ko, mga anak, ay ang kapayakan ng AKING KATOTOHANAN. Ang Dibinong Diwa ng lahat ng ginawa ng Aking Hesus sa Kanyang buhay sa lupa.
TULARAN NINYO SIYA. SA LAHAT. NGUNIT HIGIT SA LAHAT, SA KANYANG LUBUSANG PAGBIBIGAY NG SARILI SA AKIN. SA KANYANG LUBUSANG PAGSUNOD SA AKIN.
WALA SIYANG GINAWA KUNDI ANG HINILING KO SA KANYA. LAGI.
GAYON DIN ANG GAWIN NINYO kung nais ninyong tunay na maging Aking mga katuwang, kung nais ninyong tunay Ko kayong matawag na “mga konsagrado sa Akin”.
Kung hindi, mga anak, ito ay pangungutya lamang sa Akin.2
Higit kailanman, mga anak, isantabi ninyo ang inyong pantaong pag-iisip, ang inyong mga pangangatwirang nakalilito lamang sa inyo at naghihiwalay sa inyo sa Akin.
Kung hihiwalay kayo sa Akin, sa Aking Kalooban, sa Aking Katotohanan, sa Aking Puso, kung titigil kayo sa pagkilala sa Akin bilang INYONG AMA at bilang INYONG DIYOS, malalanta kayo, at sa halip na maging tulad ng butil ng trigong, sa pagkamatay, ay nahuhulog sa matabang lupa at namumunga, mahuhulog kayo sa mabahong putikan ng kawalang-silbi, hindi namumunga ni nagpapaalsa.
ALALAHANIN NINYO KUNG SAAN KAYO TINAWAG.
ALALAHANIN NINYONG KAYO AY AKIN. NA IBINIGAY NINYO ANG INYONG SARILI SA AKIN UPANG TUPARIN ANG AKING KALOOBAN, HINDI ANG SA INYO, NI ANG SA MUNDO.
MAGBALIK KAYO SA AKIN HABANG MAY PANAHON PA. HINDI NA MARAMI ANG NATITIRA AT TUTUNOG ANG TRUMPETA.
Iwan ninyo ang mundo.
Ano ang ibig sabihin nito?
Ibig sabihin, inihihiwalay ninyo ang inyong pagnanais, ang inyong pag-iisip, ang inyong paggawa, mula sa kung paano nagnanais, nag-iisip, at gumagawa ang mundo.
Sapagkat ang mundo – sa ilalim ng paghahari ni Satanas – ay hindi nag-iisip ni nagnanais tulad KO.
Ang humiwalay sa mundo ay nangangahulugang tanggapin ang Aking KATOTOHANAN, ang Aking Ebanghelyo, sa gitna ng inyong pagkatao, at isantabi ang inyong pag-iisip.
Mga anak, upang matanggap ang KATOTOHANAN at ang lahat ng kaloob na nagmumula sa Aking Kabanal-banalang Espiritu, hindi kinakailangan ang mga pag-aaral, ni ang malalaking pangangatwiran, ni ang maunawaan ang Aking mga Misteryo.
ANG TANGING KAILANGAN UPANG MATANGGAP ANG AKING KATOTOHANAN AT ANG BUONG LIWANAG NA NASA LOOB NITO AY ANG PANANAMPALATAYA.
Ang tunay na Pananampalataya ng mga batang tumatanggap ng lahat mula sa kanilang Ama.
At ito ang nakalimutan ninyo at isinantabi.
At dito nakasalalay ang inyong bokasyon – ang diwa ng inyong bokasyon – ANG ISABUHAY ANG PANANAMPALATAYANG ITO AT IPARATING ITO. At dito Ko kayo pagsusulitin.
Sa isang iglap, maibibigay Ko sa inyo ang lahat ng liwanag ng isip na kinakailangan; makapagpapagaling Ako, makapagbabangon mula sa kamatayan; magagawa Ko sa isang iglap ang lahat – AKO, ang inyong Diyos.
Ngunit hinihingi Ko ang inyong PANANAMPALATAYA.
MAGBALIK KAYO SA AKIN. MANIWALA KAYO SA AKIN. IBIGIN NINYO AKO.
Wala Ako sa mga teolohiyang walang-kabuluhan; wala Ako sa mga sinodong walang-silbi sapagkat itinaboy nila Ako mula sa mga ito; wala Ako sa mga templo at kumbentong hungkag sa Aking Presensya sapagkat isinantabi nila Ako, inilalagay sa Aking lugar ang libu-libong idolo. Wala Ako sa pagbabaluktot ng Aking mga Utos na ibinigay Ko sa inyo at nakatayo pa rin, nagniningning tulad noong ibigay Ko ang mga ito at puno ng sigla tulad noong pagtibayin ang mga ito ng Aking Hesus.
MULI KONG PINAGTITIBAY ANG MGA ITO MINSAN PA.
ANG AKING MGA UTOS AY NAKATAYO PA RIN.
Ibinigay Ko ang mga ito upang matutuhan ng mundo at ng bawat kaluluwa ang hinihiling Ko upang mamuhay kayo bilang Aking mga anak at hindi bilang mga alipin.
Ibinigay Ko ang mga ito upang tanglawan ang mundo, hindi upang ang mundo ang tumanglaw sa mga ito.
Huwag kayong malito. ANG AKING MGA UTOS AY WALANG HANGGAN.
At kayo, mga kaluluwang konsagrado sa Akin, ay dapat sanang nagdadala ng mga ito sa inyong noo – sa bawat kaisipan. Sa inyong puso, sa inyong mga kamay – bilang gabay ng lahat ng inyong mga gawa. Sa harap ng inyong mga mata, upang hindi kailanman mawala sa inyong paningin ang Aking Katotohanan.
HINDI ITO LUMILIPAS. NI NAGBABAGO.
Isinulat ng Aking Daliri; pinagtibay ng Dugo ng Aking Hesus; at hindi na magtatagal, muling paniningningin sa mga puso ng Aking mga anak ng Aking Kabanal-banalang Espiritu.
Sa natatanging paraan, kayo, mga kaluluwang konsagrado, ay tinawag na maging mga tagapagdala at halimbawa ng Liwanag at Grasya ng Aking mga Utos.
Dahil dito, sinabi Ko sa inyo – magbalik kayo sa kapayakan ng AKING KATOTOHANAN at ng EBANGHELYO, na walang iba kundi ang Aking Hesus na nagpapakita sa inyo ng Aking Puso.
Ngunit kayo, Aking mga munti, na tunay na nag-ingat ng Aking Katotohanan sa inyong puso, na nakaunawa sa Aking Makaamang Puso, at nakinig sa Aking panawagan at tumugon – kay laki ng kagalakang ibinibigay ninyo sa Akin, at kay laki ng kapahingahan. Nagpapahinga Ako sa inyong mga puso, mga anak. Tinitipon Ko ang inyong mga panalangin, ang inyong mga sakripisyo at bawat puyat at pagsisikap na tulungan Ako at tulungan ang Aking mga anak na lubhang sugatan at lubhang naliligaw.3
Salamat, mga anak Ko. Hindi magtatagal, mauunawaan ninyo ang kapuspusan nitong “Salamat”. [ngiti]
Hindi pa kailanman kinailangan ang mga kaluluwang tunay na konsagrado tulad sa panahong ito, mga anak. At tumatawag Ako nang tumatawag sa Aking mga anak.
Ang Aking panawagan ay hindi tumitigil, ngunit ang mga tainga at puso ng napakarami Kong anak ay sarado sa Aking Tinig, kung paanong napakaraming kumbento at monasteryo ang nagsara na ng pinto sa Akin.
Ngunit mayroon Akong hukbo ng mga kaluluwang konsagrado – mga kaluluwang tago, mga kaluluwang, bagaman hindi bahagi ng isang pormal na pamayanan, ay bahagi pa rin ng Aking hukbong konsagrado at nabubuhay, nagdurusa at naghihintay sa Aking Pagdating.
Mga anak, huwag kayong mawalan ng pag-asa. Kilala Ko kung sino kayo. Nakikita Ko ang inyong mga puso at tinatanggap Ko ang inyong mga alay.
Kung paanong ang Aking Simbahan ay lubusang maguguho upang maitayong muli, gayon din ang mga kumbento at monasteryo ay maguguho sa kasalukuyang kalagayan ng mga ito, upang maitayong muli sa ganap na Katotohanan.
Mga anak, huwag kayong mangamba. Tumingin kayo sa Akin. Ako ang tumatawag, Ako ang humuhubog, Ako ang nag-uugnay sa Aking gawain, Ako ang tumatanggap ng inyong mga alay.
Magtiwala kayo sa Akin. Ipagpatuloy ninyo ang inyong landas ng pakikipag-isa sa Akin sa pamamagitan ng PANANAMPALATAYA, ng pagtitiwala at ng inyong pagsuko sa Akin, ang inyong Abba.
Manganlong kayo sa Diwa ng inyong BUHAY-KONSAGRADO: AKO, ANG INYONG AMA. [ngiti]
Binabasbasan Ko kayo, mga pinakamamahal na anak ng Aking Puso. Ipanalangin ninyo ang inyong mga kapatid na konsagrado, upang ang ningas ng Tunay na Pananampalataya ay muling magliyab sa kanila at maging mga tanglaw sila sa kasalukuyang kadiliman.
IBINIGAY KO NA SA INYO ANG AKING HESUS, TANGGAPIN NINYO SIYA SA KAPUSPUSAN, MGA ANAK.
Kung hindi ninyo Siya kilala, paano ninyo aasahang makilala Siya ng Aking mga anak, at, sa pagkakilala sa Kanya, tanggapin Siya, at, sa pagtanggap sa Kanya, maligtas?
IBIGIN NINYO ANG AKING HESUS.
AT HAYAAN NINYONG SIYA ANG MAGPAKITA SA INYO NG DAAN PATUNGO SA AKIN.
IBINIGAY NA NAMIN SA INYO ANG ISANG INA – TANGGAPIN NINYO SIYA at IBIGIN, sapagkat Siya ang Tapat na Salamin ng Aming Misteryo.
MALAPIT NA AKONG DUMATING, MGA ANAK.
MAGING MAPAGMATYAG SA AKING TINIG.
Magbingi-bingihan kayo at magbulag-bulagan sa mundo. Ako lamang ang tingnan ninyo at pakinggan.
Alalahanin ninyo ang ginawa Ko alang-alang sa Aking Bayan. Hintayin ninyo nang may katiyakan ang ipinangako Kong gagawin Ko para sa Aking mga anak.
Paparating na Ako.
Ang inyong Amang umiibig sa inyo at nagpapaalala sa inyong
TANGING AKO NGA. WALANG IBA. AMEN.
———-
Mga Talababa
- Sinabi Niya ito nang may matinding lakas at kalungkutan, galit na galit. Pagtukoy sa Genesis 25:29-34. ↑
- Sinabi sa tono ng babala. ↑
- Kung sa nauna sa Kanyang Mensahe – sa pagsasalita sa lahat ng kaluluwang konsagrado at lalo na sa mga naging di-tapat – ang Kanyang tono ay seryoso at malakas, bagaman matiyaga pa rin, nang magsalita Siya sa mga kaluluwang tunay na nanatiling tapat sa Kanya, ang tono ng Kanyang Tinig ay naging mas magaan, nakangiti, na para bang nakadama Siya ng ginhawa. ↑