Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.
[Ika-14 ng Marso, 2024]
Ang Diyos Ama. Para sa Aking mga Anak na Nabubuhay sa Pagkatapon
[Tinanggap sa Espanyol]
[Ang Diyos Ama]
Para sa Aking mga anak na nabubuhay sa pagkatapon, isulat ang sumusunod.
Aking maliliit na anak, mga anak ng Aking Puso.
Ang inyong Ama ay nagsasalita sa inyo upang aliwin kayo, upang bigyan kayo ng Kapayapaan, upang bigyan kayo ng Liwanag na tatanglaw sa kadiliman ng kasalukuyang panahon.
Nabubuhay kayo sa pagkatapon – napakasakit na pagkatapon, sapagkat hindi lamang ito ang hindi pa pagkanaroon sa Aking Paraiso, sa mga lugar na inihanda Ko para sa inyo mula pa sa buong walang hanggan, kaisa sa Aking Pag-ibig; kundi ito rin ang pakiramdam na itinapon kayo mula sa inyong mga pamilya, mula sa inyong mga kaibigan, maging mula sa Aking sariling Simbahan – namumuhay bilang mga dayuhan, walang sariling lugar.
Kay rami sa inyo, mga anak Ko, ang nakadarama nang ganito – pinabayaan, nakalimutan, ipinagwawalang-bahala at lubhang sugatan. Sugatan ng mundo at ng inggit ni Satanas, sugatan ng inyong sariling mga gawa at pasya.
Mga anak, tumingin kayo sa inyong Ama. Tumingin kayo sa Kanya na nagnais na kayo ay umiral – sa sandaling ito – upang tanggapin ang Kanyang Pag-ibig, ang Kanyang Grasya, upang matutuhang mamuhay na kasama Niya mula ngayon upang makapamuhay na kasama Niya sa buong walang hanggan.
Ako, ang inyong Ama, ay umiibig sa inyo.
At nakikita Ko ang bawat pagsisikap na ginagawa ninyo upang bigyang-lugod Ako, upang ibigin Ako. Ang bawat pagsisikap na maniwala sa Akin at sundin ang hinihiling Ko. Ang bawat pagsisikap na tanggapin ang Aking Liwanag, sa kabila ng hapding maaaring idulot nito sa inyo sa pagkakita sa totoong kalagayan ng inyong sariling kaluluwa at ng mundong tinitirhan ninyo. Ang Liwanag na ito na pagkatapos ay nagiging inyong Pag-asa at katiyakan sa Aking Pag-ibig, na hindi kailanman nagpabaya sa inyo.
Ako, ang inyong Ama, ay nakikinig sa inyo.
Lagi, mga anak. Sa bawat isa. Pinakikinggan Ko ang inyong mga panunumbat, ang inyong mga pagdududa, ang inyong mga tanong, ang inyong mga salita ng pag-ibig at ng pasasalamat, ang inyong mga tahimik na salitang bumubukal mula sa inyong mga puso sa pagsamba.
Naririnig Ko ang lahat, mga anak. Pinahahalagahan Ko ang lahat at nauunawaan Ko ang lahat.
Ako ang inyong Ama.
Nagsasalita Ako sa inyo upang tumingin kayo sa Akin, mga anak.
Nagsasalita Ako sa inyo upang huwag ninyo Akong kalimutan.
Upang alalahanin ninyo kung Sino ang inyong Diyos, at kung sino kayo para sa Akin.
Sinabi Ko na sa inyong tinitipon Ko na ngayon ang Aking Hukbo, na dumating na ang Oras na ang Aking Tinig ay tataas na parang kulog.
Na ang trumpetang tumatawag sa inyong kunin ang inyong mga lugar sa Aking Hukbo ay tumutunog na.
Narinig ninyo ito sa inyong mga puso, at itinaas ninyo ang inyong mga ulo sa Langit, ibinaling ninyo ang inyong paningin sa Akin. [ngiti]
Salamat, mga anak.
Kayong nakinig sa Akin ngayon, nang walang mga patunay ni mga nakikitang tanda, ay tulad ng munting dakot ng lebadurang nagpapaalsa sa buong masa.
Tinulungan ninyo Ako sa loob ng maraming taon sa tago, iniaalay sa Akin ang inyong mga sakripisyo, ang inyong hapdi sa pagkakita sa Akin na kinasusuklaman, kinapopootan, kinalilimutan; ibinibigay sa Akin ang inyong Pananampalataya, ang inyong kaamuan at pag-ibig. Ang lahat ng alay na ito, Aking mga munting anak, ang bawat kahihiyan at pagsubok, ay kinuha Ko upang tulungan ang inyong mga kapatid ngayon. Walang anuman sa ipinagdusa ninyo sa Aking Karangalan, dahil sa pag-ibig sa Akin, ang nawala. Itinago Ko sa inyo ang napakalaking gawaing ito kung saan tinulungan ninyo Ako at tinulungan ninyo ang inyong mga kapatid – upang alisin ang mga kaliskis sa kanilang mga mata, sa kanilang mga tainga, at sa kanilang mga puso, upang muli nilang marinig ang Aking Tinig na tumatawag sa kanila.
Mga anak Ko – ibinibigay Ko sa inyo ang mga Salita Kong ito bilang pamahid para sa inyong mga puso, upang alalahanin ninyong ang lahat ng iniaalay ninyo sa Akin nang may Pag-ibig, may hapdi – lahat ay kapaki-pakinabang. Ang inyong Pananampalataya at ang Aking Pagkilos ang gumagawa ritong walang-hanggang kapaki-pakinabang.
Ibigay ninyo sa Akin ang lahat. LAHAT. Tinatanggap Ko ito sa Aking Puso at doon Ko ito ginagawang mabunga, nakapagpapagaling.
Ibigay ninyo sa Akin ang buo ninyong hapdi, mga anak, ang pagkabagabag na bumabalot sa inyong mga puso sa pagkakita sa pagkawasak ng Aking ubasan.
Iugnay ninyo ang inyong hapdi sa Aking hapdi.
Tumingin kayo sa Akin at huwag kayong mangamba.
Ako ang inyong Ama, ang inyong Abba, at ang inyong DIYOS. At hindi magtatagal, mga anak Ko, ang inyong Diyos ay titindig sa paraang ang lahat ng umiiral ay kikilala na AKO ANG DIYOS. WALANG IBA.
TANGING AKO NGA.
Kakila-kilabot na Oras at Oras na puno ng Grasya.
Ang pinagpalang Oras, ang Oras ng huling Awa bago ang dakilang labanang mag-iiwan kay Satanas at sa kanyang mga pulutong na gapi, at magbubukas ng dakilang pagpapanibago ng buo Kong sangnilikha – ang mga bagong langit at ang bagong lupa.
Mga anak Ko – napakarami sa inyo ang nagtatanong at nagsisikap unawain ang paano at kailan ng mga ipinahayag Ko sa iba’t ibang dako at iba’t ibang panahon.
Ipinapaalala Ko sa inyo, mga anak, na ang inyong mga gawa ng Pananampalataya at ng pagtitiwala sa Akin ay mas mahalaga at nagbubunga nang higit na marami para sa inyong mga kaluluwa at sa mga kaluluwa ng inyong mga kapatid, kaysa sa pag-unawa sa pamamagitan ng inyong katwiran kung kailan at paano magaganap ang mga bagay na ipinahayag.
Hinihiling Kong maghanda kayo, na maging mapagmatyag kayo – ngunit ang paghahandang ito at ang pagiging mapagmatyag na ito sa Aking Tinig ay nakasalalay sa PANANAMPALATAYA, mga anak. Ang maningning na PANANAMPALATAYANG bumabalot at tumatanglaw sa buo ninyong pagkatao, at nagbibigay-kakayahan sa inyong makita Ako, makilala Ako, kahit sa gitna ng pinakamalaking kadiliman.
Ang inyong PANANAMPALATAYA ang kailangan Ko mula sa inyo, mga anak Ko. Ang PANANAMPALATAYANG naniniwala sa sinasabi Ko sa inyo; na naniniwalang ang lahat ng sinasabi Ko ay Katotohanan, kahit sinasabi sa inyo ng lahat ng nakapalibot sa inyo ang kabaligtaran; kahit ibang bagay ang sinasabi sa inyo ng inyong mga pandama.
Ang PANANAMPALATAYANG PAGSAMBA sapagkat ibinibigay nito sa Akin ang nararapat sa Akin bilang DIYOS at bilang inyong AMA.
Ang PANANAMPALATAYANG pakikipag-isa sa Akin, na siyang hindi paghihiwalay ng inyong paningin mula sa Aking Mukha, mula sa Aking Pag-ibig, mula sa Aking Kalooban.
Ang PANANAMPALATAYANG ito, mga anak, ang inyong kalasag at ang inyong tabak sa labanang nalalapit. Hinubog Ko kayo, pinanday, at patuloy Ko itong gagawin. Pinanday Ko kayo sa tunawan ng Aking Kalooban, sa pagsubok pagkatapos ng pagsubok – lalo itong pinalalakas sa bawat pagkakataon.
Tanging Ako ang makahuhubog sa inyo sa isang PANANAMPALATAYANG di-masusupil. Ngunit kailangan Ko ang inyong pagtitiwala. Kailangan Kong ilagak ninyo, isuko ninyo, ang inyong sarili sa Aking mga Kamay – bawat araw nang higit kaysa sa nakaraan, bawat minuto nang higit kaysa sa nakaraan – hinahayaang gawin Ko at ipahintulot ang kinakailangan upang gawin ang inyong mahinang PANANAMPALATAYA na isang PANANAMPALATAYANG di-magagapi.
TANGING AKO, MGA ANAK.
Ibigay ninyo sa Akin ang inyong pagtitiwala.
Isantabi ninyo ang inyong mga pamantayan, ang inyong mga ideya, ang inyong mga pangangatwiran. Mga anak, nahawa na ang mga ito ng mundo at, sa maraming pagkakataon, ng inyong sariling kayabangang inuudyukan ni Satanas.
Ang pagtitiwala sa Akin ay nangangahulugan ding isinasantabi ninyo ang lahat ng inaakala ninyong nais Ko, upang matanggap ninyo ang tunay Kong nais.1
Hayaan ninyo Akong gabayan ang inyong mga kaisipan ayon sa Aking Liwanag at sa Aking Kalooban para sa bawat isa sa inyo.
Mga anak, hindi Ko hinihiling na umunawa kayo, kundi na makinig kayo sa Akin, tanggapin ninyo Ako, tumalima kayo sa Akin.
Sa isang iglap, magagawa Kong ipaunawa sa inyo ang pinakamalalalim na misteryo. Ngunit ito ay magiging kaloob Ko lamang.
Ngunit nais Ko ang inyong pakikipagtulungan, mga anak, at dahil dito, hinihiling Kong lumakad kayo sa kadiliman, sa ilang ng mga pandama, kung saan ang lahat ay hamog para sa mga pandama, para sa isip – sapagkat dito, mga anak – sa pagtitiwalang Ako ang gumagabay sa inyo, sa pagtalima kahit hindi nauunawaan at natatakot kayo sapagkat hindi ninyo Ako nakikita at hindi ninyo nakikita ang Aking daan – dito Ko kayo sinasanay sa tunay at di-masusupil na PANANAMPALATAYANG nag-uugnay sa inyo sa Akin.
Ang lahat ng pagsubok na ipinahihintulot Ko sa inyong buhay ay upang, sa pamamagitan ng mga ito, matutuhan ninyong MANIWALA SA AKIN, at hindi lamang maniwalang may Ako.
Bunutin ninyo mula sa kaluban ang inyong PANANAMPALATAYA, mga anak.
Isuko ninyo ang inyong sarili sa Aking Tunawan at babanayin Ko ang inyong PANANAMPALATAYA sa paraang makakaya ninyong manatiling nakatayo sa Oras na ito na nalalapit. Ang Oras na ito na nagsisimula.
PANANAMPALATAYA, mga anak, upang makakilos Ako.
Nais Ko ang nagniningning na PANANAMPALATAYANG ito sa bawat isa sa Aking mga anak. Sinindihan Ko na ito sa inyong mga puso at kinuha Ko ang inyong mga alay na kaisa ng Alay ng Aking Hesus upang ihanda ang mga puso ng lahat ng Aking mga anak sa pagtanggap nitong kaloob ng PANANAMPALATAYA.
Mga anak, huwag kayong mangamba. Tataglayin ninyo ang kailangan ninyo para sa labanan.
Inilagay Ko ang bawat isa sa lugar na kinakailangan Ko kayo. Ang inyong unang gawain sa Oras na ito ay ang manatiling nakatayo, nakatuon ang inyong paningin sa Akin. Bukas ang inyong mga tainga sa Aking Tinig. Bukas ang inyong mga puso sa Aking Liwanag. Nakalagak ang inyong pagtitiwala, nang walang pag-aatubili, sa Aking Pag-ibig at Awa.
Huwag kayong mangamba.
Ang inyong DIYOS ay DUMARATING.
MAY KAPANGYARIHAN AT AWTORIDAD.
UPANG MULING ITATAG ANG KANYANG KAAYUSAN SA BUONG SANGNILIKHA.
UPANG IPANUMBALIK ANG LAHAT NG KINAIN NG KASALANAN AT NI SATANAS.
UPANG ITABOY ANG MGA AHAS AT ANG MGA LOBO MULA SA AKING TEMPLO.
UPANG MABAWING MULI ANG MGA PUSO NG AKING MGA ANAK.
AKO, ANG INYONG DIYOS, AY DUMARATING.
AMEN.
Bumaba nawa ang Aking Basbas sa bawat pusong mapagmatyag sa Aking Tinig.
Amen +
———-
Mga Talababa
- Ang nadarama ko sa mga salitang ito ay kung gaano kadalas nating nililimitahan ang pagkilos ng Diyos sa ating buhay at sa buhay ng iba sa pamamagitan ng hadlang ng ating sariling kalooban, na nag-aakalang alam nang eksakto kung ano ang nais ng Diyos at kung ano ang hindi; kung ano ang gagawin Niya at kung ano ang hindi; nang hindi talaga nagtatanong sa Kanya, nang hindi nakikita nang may kababaang-loob ang mga hangganan ng ating pag-unawa sa harap ng kalawakan at kalaliman ng Kanyang mga Plano, ng Kanyang Pag-ibig. “Sapagkat ang aking mga kaisipan ay hindi ninyong mga kaisipan, ni ang inyong mga daan ay aking mga daan – pahayag ni Yahweh. Sapagkat kung paanong ang mga langit ay mas mataas kaysa sa lupa, gayon ang aking mga daan ay mas mataas kaysa sa inyong mga daan at ang aking mga kaisipan kaysa sa inyong mga kaisipan.” (Isaias 55:8) ↑