Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.
Ika-18 ng Pebrero, 2026
Ang ating Kabanal-banalang Ina. Miyerkules ng Abo. Ang Buhay na Rosaryo.
(Idinikta sa Ingles.) (PAUNAWA: Ang mga talababa ay hindi idinidikta ng Diyos. Idinaragdag ang mga ito ng Sister. Kung minsan, ang talababa ay upang tulungan ang mambabasa na maunawaan ang nadama ng Sister tungkol sa kahulugan ng isang salita o kaisipan; at kung minsan naman, upang mas maihatid ang tono ng Diyos nang Siya ay magsalita.)
Mga munting anak Ko,
Ako ito, ang inyong Ina sa Langit, ang inyong Reyna, ang nagsasalita sa inyo ngayon.
Aking mga munti – na sabik na naghihintay sa Aming mga Salita – binabasbasan Ko kayo nang buong Makainang Pag-ibig Ko.
Mga anak na lalaki’t babae ng Aking Puso,1 Aking mga kawal, nakita na ninyo nang higit at higit pa ang mga kakila-kilabot, mga pagwawalang-bahala, mga panlalait, mga kalapastanganan, at mga pagmamanipulang ginawa ng ating kaaway sa pakikipagtulungan ng napakaraming kaluluwa. Napakarami, mga anak Ko.
Kapag nililinis ang isang sugat na may impeksyon at nagangrenang laman, kailangan itong ilantad – inaalis at inilalantad ang lahat ng suson ng impeksyon, hanggang sa maabot ang malusog na himaymay, ang malusog na laman.
Nauunawaan ba ninyo, kung gayon, kung bakit ipinahihintulot ng Ama na ang lahat ng karumihang ito ay maging hayag, nakikita, lalong hindi na naitatago?
HINDI SIYA NAGWAWALANG-BAHALA.
HINDI KULANG ANG PAGKATAGOS NG KANYANG PUSO KAYSA SA PUSO NG KANYANG ANAK, ANG AKING HESUS.2
Ang mga gawa ni Satanas ay kailangang mailantad, upang ang mga tinatawag na lumaban sa hanay ng Aking Hukbo ay makakita at makabatid kung ano at sino talaga ang kaaway, ang lalim at lawak ng kanyang panlilinlang at pagmamanipula; upang ang Aking Hukbo ay makipaglaban nang may mga matang bukas sa espirituwal na realidad, may mga taingang bukas sa Aking utos, may mga pusong handang tuparin ang Kalooban ng Ama sa napakalaking Oras na ito.
Ang “Oras” na ito, mga anak, ay sumasaklaw sa NAPAKARAMI.
AWA. KATARUNGAN. PAGPAPASYA. PAGSISISI. PAKIKIPAGTULUNGAN SA INYONG DIYOS.
PANANAMPALATAYA, PANANAMPALATAYA, PANANAMPALATAYA.
PAG-ASA, PAG-ASA, PAG-ASA.
PAGSUNOD, PAGSUNOD, PAGSUNOD.
AT KABABAANG-LOOB.
Sa bawat kapanahunan, ang mga labanan ay isinagawa sa pamamagitan ng iba’t ibang sandata, iba’t ibang baluti, iba’t ibang taktika.
At gayon din sa ORAS na ito. Natatangi sa kasaysayan, natatangi sa Plano ng Ama.
Ang ipinanlaban sa mga labanan ng nakaraan ay hindi sapat para sa mga labanang nasa harapan ninyo.
Kayo ang Aking Hukbo at kailangan Ko kayong sanayin PARA SA ORAS NA ITO. PARA SA LABANANG ITO.
Nakikita ba ninyo kung paano, sa gitna ng napakaraming kalituhan at pagmamanipula at pagtanggi sa loob ng Aking Simbahan, lalong nagiging mahirap para sa inyo ang makita kung ano ang gagawin, kung sino ang pagkakatiwalaan, kung saan pupunta?
Nakikita ba ninyo kung paanong ang nanatiling di-natitinag sa loob ng mga dantaon ay tila ibinabagsak na ngayon?3
Nakikita na ba ninyo ngayon kung bakit hinihiling Namin sa inyo na panatilihing nakapako nang matatag ang inyong mga mata sa Mukha ng Aking Hesus; nakapako nang matatag sa Langit? Kung bakit hinihiling Naming ulit-ulitin ninyo ang Pangalan ng Aking Hesus, bilang pag-iingat at panalanging nagpapababa ng Awa at Awa pa?4
Kung bakit hindi Ko lamang hinihiling na dasalin ninyo ang Aking Rosaryo, kundi ISABUHAY ito kasama Ko?
Ano ang itinuturo sa inyo ng Rosaryo, kundi PANANAMPALATAYA, KABABAANG-LOOB, PAGSUNOD?
Ang maniwala sa mga di-maarok na Misteryo ng Ama at sa Kanyang Banal na Plano – ang Misteryo ng Pagkakatawang-tao at ng Pagtubos, at ang Aking pakikipagtulungan sa mga ito.
Ang PANANAMPALATAYANG tumatanggap sa mga Misteryong ito, nagpapatuloy sa mga ito, at sa pamamagitan nito ay iniuugnay ninyo ang inyong buhay sa Aming buhay, at sa pamamagitan nito ay nagiging mga buhay na tabernakulo kayo ng inyong Diyos.
Ang KABABAANG-LOOB na tumatanggap sa lahat ng itinatakda ng Ama sa inyong buhay, tulad ng ginawa Namin, upang ipakita sa inyo kung paano mamuhay hindi lamang bilang mga lingkod ng Diyos, kundi bilang Kanyang mga minamahal na Anak.
Ang kababaang-loob na nagsasantabi ng inyong sariling mga kaisipan, mga hangarin, mga pamantayan, upang matanggap ang Plano ng Ama, sa buong Misteryo at kawalang-hanggan nito.
Ang PAGSUNOD na nagbibigay ng BUHAY.5 Nasa inyo ang halimbawa ng Aming Pagsunod – sa bawat sandali ng Aming mga Buhay – upang makita ninyo at matutuhan kung paano iuugnay ang inyong pagsunod sa Amin; ang PAGSUNOD na NAGLILIGTAS.
Sa Labanang hinaharap ninyo, kailangan ninyong gamitin ang Rosaryong ISINASABUHAY, ang buhay na “kadenang” nagbubuklod sa inyo sa Puso ng Ama.
Mga anak Ko, darating ang sandali sa Labanan na kayo ay lubhang aatakihin, lubhang aapihin, anupat hindi kayo makapagsasalita ng kahit isang kataga.
Ito ang dahilan kung bakit kailangan Kong sanayin ang inyong mga puso sa PANANAMPALATAYANG humihigit sa mga salita, mga larawan, mga kaisipan, at nagpapaugat sa inyong mga puso nang matatag sa KATOTOHANAN, matatag sa AKING HESUS.
HUWAG KAYONG MATAKOT, MGA ANAK.
MANATILI KAYO SA KAPAYAPAAN.
MANATILI KAYO SA KAPAYAPAAN.
Ako Nga6 ang inyong Ina, na dumarating upang umaliw at magbabala, upang pakinggan ninyo ang Aming mga Salita.
Ako Nga ang inyong REYNA, at dahil dito, kailangan Kong pumarito upang iutos sa inyo: MAGBANTAY KAYO. MAGING MAPAGMATYAG. MAG-INGAT KAYO.
HUWAG KAYONG MANGAMBA.
Sinabi Ko na sa inyo na ang bawat kapanahunan ay may sarili nitong mga sandata at baluti na ipanlalaban.
May mga Grasyang inihanda para sa inyo, Hukbo ng Aking Puso, upang damtan kayo ng kalasag at baluti, ng lakas at katatagan, ng kapayapaan at Katotohanan, upang makipagtulungan kayo nang lubos sa Plano at Pagkilos ng Ama.
Manatili kayo sa Kapayapaan.
Ang inyong pagtitiyaga at panalangin ay nagkamit ng maraming awa. Salamat, mga anak Ko.
[Ang susunod na bahagi ay para sa mga Pari.]
Nagsasalita Ako ngayon sa inyo, mga minamahal Kong anak ng Aking Puso, Aking makapangyarihang pulutong.
Manindigan kayo, mga anak, walang takot, walang pag-aatubili. Dinamtan kayo ng Pagkapari ng Aking Anak para sa Oras na ito.7
Kailangan kayo ng Aking mga anak.
Kay rami na ng inyong tiniis, mga anak Ko – alam Ko. Halikayo at mamahinga sa Aking Puso. Langhapin ninyo ang Kadalisayan ng Langit na nakapaloob sa Aking Puso, upang dalisayin kayo mula sa lahat ng baho ng kasalanang nakapalibot sa inyo.
Manindigan kayo, mga anak Ko, kasama Ko. Manindigan kayo nang may pagtitiwala sa Aking Pag-ibig at pag-iingat. Manindigan kayo nang may katiyakan ng basbas ng Ama at ng Presensya ng Aking Anak. Manindigan kayo bilang mga tapat na anak at mandirigma.
Sa inyo ipinagkatiwala sa natatanging paraan ang panalangin at kapangyarihan ng pagpapalaya – ng pagliligtas sa Aking mga kaawa-awang anak mula sa mga kuko at poot at lason ng Aming kaaway. Ang awtoridad na ito ay inilagay sa inyong mga Konsagradong Kamay at puso, upang kayo ay maging tanda at saksi ng Awtoridad ng Aking Anak sa lahat ng maruruming espiritu.
Mga anak Ko, hinihiling Kong isagawa ninyo ang panalangin at awtoridad na ito alang-alang sa Aking mga anak na pinabayaan at inatake ng mga mabangis na lobo.
Ang inyong mga kamay man ay natagusan na rin at naipako sa Krus ng Aking Anak, na sa panlabas na anyo ay ginagawa kayong walang kakayahang kumilos nang mabisa – tulad ng mga kamay ng Aking Anak, [na] nang maipako sa Krus ay hindi na makapagpaginhawa, makapagpagaling sa oras na iyon.
Marami sa inyo ang nasa Krus na ito sa sandaling ito.
Ngunit mga anak Ko, walang oras na naging higit na makapangyarihan ang Panalangin ng Aking Hesus, pinupunit ang Langit at Lupa ng Kanyang pagsusumamo at ng Kanyang dalamhati.
Gayon din ang inyong panalangin: pumapailanlang ito sa Puso ng Ama at pinakikinggan, sapagkat nasa inyong sigaw ang sigaw ng Kanyang Hesus.
Mga anak Ko, LAHAT AY KASAMA NI HESUS. TANGING KASAMA NIYA.
Nasa tabi ninyo Ako, laging tumutulong sa inyo sa pangangalaga sa munting kawang ipinagkatiwala sa inyo.
Manatili kayo sa Kapayapaan.
Dalhin ninyo ang inyong maliliit na kawan sa Aking Puso. Sa Aking Hesus. Pakainin ninyo sila ng Katotohanan. Ang inyong Pananampalataya ay nagbubukas para sa kanila ng mga batis ng tubig na buhay.
Kay rami ng kabutihang nagagawa ninyo at magagawa pa. Salamat, mga minamahal Kong anak.
Magpatuloy kayo sa pananalangin para sa inyong mga kapatid na pari, at maging para sa mga may anyo ng pastol ngunit mga upahan naman. Ipagpag ninyo mula sa inyong mga paa ang alikabok ng kanilang tahanan, sapagkat hindi sila atin, at marami ang tumangging maging atin.
Kay lalim tumatagos sa Aking Puso ang pagtangging ito; gayunman, hinihiling Kong manalangin kayong kasama Ko para sa kanila, upang mapagaan ang kasamaang kanilang ginagawa, at mapalambot ang kanilang mga puso.
Salamat, mga anak Ko. [banayad na ngiti]
Mga anak Ko,
Ngayon, sinisimulan ninyo ang panahong ito ng Kuwaresma sa paglalagay ng abo sa inyong mga noo bilang tanda ng penitensya at pagsisisi.
Aking tapat na Hukbo, tinipon mula sa lahat ng dulo ng daigdig, hindi lamang isang araw ninyo isinuot ang mga abong ito, kundi napakaraming araw. Wala lamang ito sa inyong noo, kundi nasa inyong mga puso. Ang mga abo ng dalamhati at pagkabagabag at hapdi sa pagkakita sa kalagayan ng Aking Simbahan at ng mundo at ng napakaraming kaluluwa. Ang mga abong ito ay naging mismong tinapay ninyo.
At kay pait ng mga ito – alam Ko, mga anak Ko; Ako man ay tumikim din sa mga ito.
Ialay ninyo ang mga ito sa Akin, Aking mga munti.
Ialay ninyo sa Akin ang inyong hapdi at dalamhati.
Ialay ninyo sa Akin ang pagkapagod ng inyong mga puso, ang pagkapagod ng pagtitiis ng isa pang araw, ng paghihintay ng isa pang araw.
Isabuhay ninyo ang mga araw na ito kasama Ko. Nasa Kapayapaan sa Aking pag-ibig sa inyo.
Isabuhay ninyo ang mga araw na ito na kaisa ng Puso ng Ama, na lubhang di-nauunawaan at ipinagwawalang-bahala.
Isabuhay ninyo ang mga araw na ito kasama ng Aking Hesus, na umiibig sa inyo nang higit pa sa inyong maiisip [ngiti] at nangangailangan ng inyong pagtitiwala at ng inyong pag-ibig.
Isabuhay ninyo ang mga araw na ito na kaisa ng Kabanal-banalang Espiritu ng Diyos, sa Kanyang Katotohanan, upang makapagpahinga ang inyong puso at isip mula sa lahat ng kasinungalingang ipinapataw sa inyo.
Mamahinga kayo sa Akin, Aking munting Hukbong pinahirapan. Manatili kayo sa Kapayapaan.
Ang inyong Ina ay umiibig sa inyo at nagbabasbas sa inyo. +
Sabihin natin nang magkakasama:
“Ama, maganap nawa ang Iyong Kalooban sa akin at sa lahat ng Iyong mga nilikha. Amen.”
“Sa Siyang nakaluklok sa Trono, at sa Kordero, ang papuri, at karangalan, at kaluwalhatian, at kapangyarihan, magpakailan-kailanman. Amen.”8
——–
“MALAPIT NA AKONG DUMATING.”9
Mga Talababa
- Nais kong itampok dito ang isang maliit na pagkakaibang madaling makaligtaan: ang pagkakaiba sa pagitan ng pagtawag na “mga anak” at “mga anak na lalaki’t babae”. Iisa ang mga taong tinutukoy ng dalawang katawagan; gayunman, nadarama kong kapag ginagamit Niya ang “mga anak na lalaki’t babae”, kinakausap Niya tayo bilang “mga nasa hustong gulang” – may higit na kaseryosohan at pananagutang tila kalakip ng pagkatawag na “anak na lalaki” o “anak na babae” kaysa sa “anak” lamang, bagaman kapwa binibigkas nang may dakilang pag-ibig. (Sa wikang Filipino, ang “anak” ay hindi nagtatangi ng kasarian; kaya ginagamit ng pagsasaling ito ang “mga anak na lalaki’t babae” tuwing ganito ang diin ng orihinal.) ↑
- Ang dalawang pariralang ito ay sinabi nang may diin – ipinagtatanggol ang Ama mula sa napakaraming nagsasabing: “Paanong napahihintulutan ito ng Diyos? Hindi ba Niya nakikita? Wala ba Siyang pakialam?” Nakikita natin ang ilan sa mga kakila-kilabot na ito; nakikita Niya ang lahat. Hindi Siya nagwawalang-bahala sa hapdi at dalamhating dulot ng mga ito – ang Kanyang Puso ang unang tinatamaan ng mga ito. ↑
- Pumapasok sa isip ang Kapapahan, ang Doktrina, ang papel ng ating Kabanal-banalang Ina, ang katotohanan tungkol sa kasal, at marami pang iba. ↑
- Ang mga salitang ito at ang mga sumusunod na talata kung saan nagsasalita Siya tungkol sa Rosaryong isinasabuhay ay binigkas nang may pagkaapurahan sa Kanyang tinig. ↑
- Ang mga salitang ito ay sinabi sa isang lubhang natatanging tono, na para bang ang mga salita ay lumalawak at nagtatapos sa kasukdulan sa salitang “BUHAY”. Nais ko sanang malaman kung paano mas mailalarawan ang nadarama ko kung minsan sa ilang mga salita o parirala. ↑
- Maaaring tila kakaiba ang paglalagay ng malaking titik sa “Nga” kapag tumutukoy sa ating Kabanal-banalang Ina, yamang karaniwan nating inilalaan ito sa Santatlo, ngunit ganito ko nadama ang paggamit nito – idinidiin ang kahalagahan at pagiging natatangi ng Kanyang papel bilang Ina at Reyna. ↑
- Naunawaan kong ang “manindigan” na ito ay higit pa sa pantaong paninindigan para sa isang partikular na layunin. (Muli, mahirap ilagay sa mga salita ang aking nadama – hindi ako tumitigil sa pagkamangha kung paanong ang iilang payak na salita ay nakapaghahatid ng napakarami.) Ang “manindigan” na ito ay tila para sa akin isang panawagang alalahanin at “angkinin” ang kadakilaan ng Pagkapari, ang kahalagahan at kabanalan nito, ang napakalaking pangangailangan dito, matapos itong magdanas ng gayong pang-aabuso, pangungutya, pagmamaliit, paggigipit. Tila para sa akin, para sa ilan ito ay panawagang manindigan nang hayagan; para sa iba, sa espirituwal na paraan. Ngunit sa alinmang kalagayan, ito ay paraan ng paninindigan at sa gayon ay pagkilala kung sino ang isang Pari, kung Sino ang kanyang kinakatawan at sinusundan; ang tunay na maging in persona Christi. ↑
- Tingnan ang Pah 5:13. ↑
- Tingnan ang Pah 22:20. Ang pariralang ito ay sinabi ni Hesus. ↑