Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.
Ito ay isang natatanging mensahe sa tatlong bahagi, «Kapahingahan para sa Iyong Kaluluwa», na idinikta ng Panginoon kay Sister Amapola noong Agosto 2017 bilang isang retiro para sa staff ng Misyon. Hinihikayat namin kayong maghintay hanggang magkaroon kayo ng tahimik na sandali upang mabasa ito nang mahinahon. Ituring ninyo ang mensaheng ito na parang inyong personal na retiro, na pinapatnubayan ng Diyos.
Ika-15 ng Agosto, 2017
Hesus. Kapahingahan para sa Iyong Kaluluwa
Hesus. Sa madaling-araw.
PANIMULA
Lumapit kayo sa Akin, kayong lahat na napapagod at nabibigatan,
at bibigyan Ko kayo ng kapahingahan – kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa.1
Mga munting anak Ko, hindi ninyo alam kung gaano Ko kayo kaibig at kung gaano Ko minimithing makapiling kayo nang ilang sandali – kapag ang ating mga puso ay maaaring mag-usap sa isa’t isa at maaari tayong mamahinga sa isa’t isa.
Oo, mga munti, Ako ay nagpapahinga sa inyo. Dumarating Ako at isinasandal ang Aking ulo sa inyong puso, masaya sa pagkatagpo ng pag-ibig, pananampalataya at pagsunod; masaya sa pagkatagpo ng Aking mga anak.2
Sa mundo at sa buhay na ito, kay raming gawaing dapat gawin, kay raming pagod, kay raming pagkahapo. Kay raming pagod ng inyong mga kaluluwa dahil sa pagdurusa, sa iba’t ibang pagsubok sa pananampalataya at sa pagsunod, sa mga kahingian ng karidad, at sa napakarami pang ibang pakikibakang patuloy ninyong dinaranas upang manatiling tapat sa Akin.
Nilikha Ko ang Aking mga anak na malaya sa lahat ng bagay na ito – ibinigay Ko sa kanila ang soberanong kalayaan ng pagiging mga anak Ko, mga anak ng Dakilang Hari. Ngunit ang kasalanan at ang poot ni Satanas ang nag-alis sa Aking mga anak ng kalayaang ito.
Mga munti Ko, ito ang kalayaang inaanyaya Kong isabuhay ninyo ngayon, na iniaalok Ko sa inyo; at kung paanong ang Aking Awa ay nakukuha sa pamamagitan ng iisang sisidlan – ang pagtitiwala, tulad ng sinabi Ko sa Aking munting Faustina – gayundin ang kalayaang ito ay nakakamit lamang sa pamamagitan ng payak at parang-batang Pananampalataya. Isinusulat ito nang may malaking “P”, mga munti, upang mabatid ninyo ang kahalagahan nito at ang nagbibigay-buhay nitong uri, naiiba sa “karaniwang” pananampalataya, na mas laganap, ngunit mababa.3
Sinasanay Ko kayo sa pagtanggap at pagsasabuhay nitong Dakilang Pananampalataya, ang buhay at soberanong Pananampalataya ng Aking mga tunay na anak.
Nais Kong magningning ito sa inyo tulad ng mahalagang Hiyas; bumukal ito sa inyo tulad ng nagbibigay-buhay na batis; magliyab ito sa inyo sa Apoy ng Aking Pag-ibig.
Ang hinihiling Ko sa inyo, mga anak Ko, Aking mga minamahal na munti, Aking mga tapat, ay Pananampalataya. Tanging itong lubos at walang-kupas na Pananampalataya sa Aking Pag-ibig sa inyo – sa Akin – sa mga sinabi Ko na sa inyo, sa lahat ng ipinangako Ko.
Mga munti Ko, kailangan Ko ang Pananampalatayang ito sa inyo upang kayo ay maging tunay at lubos na Malaya, [at maging] handa sa Aking utos, upang maglingkod sa Akin sa mga Dakilang Oras na ito na papalapit, na nasa atin na.
Upang kayo ay maging Aking mga kasangkapan, kailangan Kong kayo ay maging/mamalaging Malaya sa pamamagitan ng Pananampalataya.
Maging maliit kayo sa piling Ko [ngiti], puno ng pagtitiwala tulad ng isang maliit na bata na, sa hindi pagkaalam kung paano gagawin ang hinihiling ng Ama sa kanya, nang buong kapayakan ay nagsasabi sa Kanya: “Ama, hindi ko alam kung paano gawin ang hinihiling Mo sa akin, ngunit nais ko itong gawin, [ngiti] tulungan Mo ako, sapagkat ako ay maliit, napakaliit at dukha….”4
Hindi Ko kayang tanggihan ang panalanging ito [ngiti] at dumarating Ako at tinuturuan Ko kayo [ngiti] at binubuhat Ko kayo sa Aking mga bisig. [ngiti]
Ialay ninyo sa Akin ang inyong mga hangaring isabuhay ang Pananampalatayang ito at tanggapin ang Aking Kalayaan, at Ako ang gagawa ng lahat ng iba pa.
Mga anak Ko, nakikita ba ninyo na, sa paggawa nito, nagsisimula [na] kayong mamuhay sa Kalayaan? [ngiti]
Sa loob ng tatlong araw na ito na hiniling Ko sa inyo, nais Kong pagnilayan ninyo ito – ang kalayaang dumarating sa pamamagitan ng Pananampalataya.
UNANG ARAW
Mga munti Ko, sa araw na ito, nais Kong magnilay kayo kasama Ko tungkol sa iba’t ibang bagay na nagpapanatiling “bihag” ang inyong mga kaisipan may kinalaman sa ating ugnayan.
Ano-ano ang mga bagay na tila humahadlang sa ating lalong matalik na pagkakaisa?
Mga takot, ang pakiramdam na di-karapat-dapat, ang perpeksyonismo, ang kayabangan, ang pagmamataas – lahat ng naglalagay ng hadlang sa pagitan ng Aking mga kaisipan at ng sa inyo.
Magmimistula itong pagbuhos ng napakaraming bagay, mga munti Ko [ngiti] – nauunawaan Ko, at nais Ko kayong pagaanin sa bigat na iyan.
Gunigunihin ninyo ang Aking Puso, mga anak, bilang isang napakalaking siga. Ngayon, halikayo at ihagis ninyo sa apoy ang lahat ng kaisipan at saloobing iyan. Lahat.
Ang Apoy ng Pag-ibig ng Aking Puso ay may kakayahang tupukin ang lahat. [ngiti]
Nais kayong igapos ni Satanas sa kanyang sarili, sa kasalanan, sa kamatayan, sa kawalang-pag-asa, sa pamamagitan ng tatlong-suson na kadena: ang kadenang gumagapos sa inyong mga kaisipan, sa inyong isip; ang kadenang gumagapos sa inyong mga emosyon; ang kadenang gumagapos sa inyong puso, sa inyong kaluluwa.
At hinihiling Ko sa inyong lumapit kayo sa Aking Puso at hayaan ninyo Akong tunawin ang mga kadenang iyan sa pamamagitan ng patuloy na lumalagong Apoy ng Aking Pag-ibig.
Oo, mga munti, ang sinasabi Ko sa inyo ay maaaring parang isang bagay na “maganda” at “lutang sa mga ulap” [ngiti], ngunit sa katunayan, ang hinihiling Kong gawin ninyo ay lubhang praktikal at kongkreto. [ngiti]
Gugulin ninyo ang araw na ito kasama Ko, malapit sa Akin, at may-kamalayang dalhin sa Akin ang inyong isip, ang inyong mga kaisipan, upang masala Ko ang mga ito, matupok, madalisay, at mabali ang lahat ng kadenang ginamit ng kaaway upang ilayo kayo sa Akin.
Napapaligiran kayo ng Aming Pag-ibig – huwag ninyo itong kalilimutan, mga munting anak ng Aking Puso.
Ang inyong Hesus,
Ang inyong Kapatid,
Na nagtuturo sa inyo ng kalayaan ng mga Anak ng Diyos.
Ika-16 ng Agosto, 2017
Hesus.
Munting anak Ko, magpatuloy tayo sa pagsulat para sa ating Staff, ang ating minamahal na Pangkat.
IKALAWANG ARAW
Mga anak Ko, kay laki ng kagalakan Ko sa paggugol ng panahong ito na kasama kayo, at kay rami ng magagawa Ko sa inyong mga kaluluwa, kahit sa maikling panahong ito. [ngiti] Magbigay-lakas nawa ito ng inyong loob. [ngiti]
Ngayon, mga munti Ko, nais Kong gugulin natin ang araw na ito sa piling ng Kabanal-banalang Espiritu ng Diyos, ang Espiritu ng Pag-ibig at ng Pagkakaisa, ang Siyang nag-uugnay sa Misteryo ng Diyos – sa mga Persona ng Kabanal-banalang Santatlo. At Siyang nag-uugnay sa inyo sa Amin. Ang Buklod ng Pag-ibig.
Ang tunay na Dibinong Pag-ibig na, sa pagmumula sa Puso ng Ama, ay pumupuno at bumabalot sa buong sangnilikha; at nagbibigay ng buhay at kagalakan sa lahat. Itong Dibinong Pag-ibig na siyang ningas sa gitna ng inyong mga kaluluwa at nais Kong magliyab tulad ng [pagliyab ng] siga ng Aking Puso.
Kay liit ng pagkaunawa sa Pag-ibig na ito, at kay raming ibang “apoy” ang sinisindihan sa mga puso ng Aking mga anak sa halip na itong Banal at Dibinong Pag-ibig, na pawang dalisay, pawang kagalakan.
Ngayon, mga munti Ko, pagnilayan natin ang mga huwad na apoy na ito na maaaring nagliliyab sa inyo, at, sa pagsunog ng “huwad” o maruming panggatong – sapagkat hindi ito nagmumula sa Akin – ay nagbubunga ng usok at baho at kalungkutan sa inyo; at nagdudulot sa inyo ng kalituhan sa inyong mga emosyon.
Si Satanas ang dalubhasang tagapagsindi ng mga huwad na apoy – inaapula niya ang Aking Apoy sa mga kaluluwa sa pamamagitan ng kasalanan at pagmamataas; inaalok niya ang sari-saring huwad na panggatong ng mga hungkag na pangako ng kaligayahan, ng tagumpay, ng pag-ibig, ng kalayawan; at hinihikayat kayong sindihan ang mga apoy na ito upang malito kayo sa usok ng mga ito at sa gayon ay mas madali niya kayong mailigaw.
Hilingin ninyo sa Aking Banal na Espiritu na pumarito at liwanagan kayo, at ipakita sa inyo ang dalisay na ningas ng Dibinong Pag-ibig, ng Aming Pag-ibig, upang makilala ninyo ang tunay mula sa huwad; at hayaang tupukin Niya ang anumang ibang apoy, upang ang sa Kanya ang maghari nang buong kapangyarihan sa inyong puso.
Ang kalayaan ng mga pandama at ng mga emosyon ay makakamit lamang sa paghahangad ng Tunay at Dibinong Pag-ibig na Amin at nais Naming makitang nagliliyab sa inyong kalooban.
Bago ang kasalanang mana, ang mga emosyon ay ganap na maayos at nakapailalim sa Dibinong Pag-ibig na ito; nagmumula ang mga ito sa Aming Pag-ibig, kapahayagan ang mga ito ng Aming Pag-ibig.
Ngunit ngayon, pagkatapos ng malaking pagkahulog at ng pagkahiwalay sa Amin, ang mga emosyon ay naiwang marupok at mahina, laging humihilig pababa, lumalayo sa Akin; malibang piliin ninyong ipailalim ang mga ito sa Akin.
Mabigat na gawain ang paggawa nito, mga anak – alam Ko, sapagkat dinanas Ko rin ang labanang ito – naging tulad ninyo Ako, dinanas Ko ang inyong mga pakikibaka, sa lahat maliban sa kasalanan – upang lagi kayong makatingin sa Akin at malaman kung paano kumilos at mamuhay. Upang maalala ninyo, at huwag kayong matakot lumapit sa Akin sa inyong kahinaan, sapagkat nauunawaan Ko.
Paano ninyo ipinaiilalim sa Akin ang inyong mga emosyon, mga damdamin?
Una, hilingin ninyo sa Aking Banal na Espiritu na tulungan kayong makita kung ano ang nagpapanggatong sa inyong mga emosyon at damdamin sa sandaling ito – at idalanging ipakita Niya sa inyo ang Kanyang Pag-ibig upang makapaghambing kayo, at tulad ng isang dalubhasang mag-aalahas, maitakwil ninyo ang lahat ng huwad na “hiyas” na may magandang anyo, ngunit sa katunayan ay huwad.
At tulad noong Unang Araw [ng retirong ito], dalhin ninyo ang mga ito sa Akin at hayaan ninyo Akong tupukin ang mga ito sa Apoy ng Aking Pag-ibig, upang tanging ang Aking Pag-ibig ang magliyab sa inyo, ang dalisay at banal na Pag-ibig na tumatanglaw at pumupuno sa lahat ng halimuyak ng Langit.
Pagkatapos, mga anak Ko, ibigay ninyo sa Akin ang inyong mga damdamin at emosyon at hayaang AKO ang maglagay sa mga ito sa nararapat nilang lugar at kaayusan.
Ang inyong pakikipagtulungan ay ang inyong pananampalataya at ang inyong pagpapaakay sa Aking Kalooban.
Kapag ibinibigay ninyo sa Akin, ipinagkakatiwala sa Akin ang inyong mga damdamin at emosyon, saka Ko mailalagay ang Aking Tatak sa mga ito at mababantayan Ko ang mga ito.
Mga munti Ko, kayo naman ang tutulong sa napakarami upang makilala ang marami sa mga huwad na “diyos” na ito na ginawa nila mula sa kanilang mga damdamin at emosyon, at maipakikita ninyo sa kanila kung paano makalaya sa mga ito at tanggapin ang Aking Pag-ibig, ang Aking turo, ang Aking Katotohanan.
Huwag kayong mabahala kung hindi ninyo nauunawaan; sikapin lamang ninyong gawin ang hinihiling Ko, sa abot ng inyong makakaya. Iyan lamang. Ang iba pa ay Ako ang gagawa, sa tago at sa karimlan ng Pananampalataya.
Kay laki ng pag-ibig Ko sa inyo!
Sa pagbibigay sa Akin ng inyong mga damdamin at emosyon, makikita ninyong malaya kayo mula sa paniniil na ginagawa ni Satanas sa inyo sa pamamagitan ng mga ito.
Ang kalayaan ng isip sa pamamagitan ng Pananampalataya; ang kalayaan ng mga damdamin at emosyon sa pamamagitan ng Katotohanan.
“Ang Katotohanan ang magpapalaya sa inyo.”5
Mga minamahal Ko, Ako ang Katotohanan at hangad Kong palayain kayo.
Halikayo at uminom mula sa dalisay at saganang tubig ng Katotohanang bumubukal mula sa Aking Puso at nais ding pabukalin ng Aking Banal na Espiritu sa inyo. Mga buhay na bukal ng Katotohanan para sa Aking mga anak na nagugutom.
Binabasbasan Ko kayo, Aking mga minamahal na anak. Bibigyan Ko ng liwanag ang bawat isa sa mga araw na ito, upang maunawaan ninyo nang mas lubos ang Aking mga panukala sa panahong ito.
Ang Aking Pag-ibig ay laging nakapalibot sa inyo. [ngiti] Lumapit kayo sa Akin. ♥
Ang inyong Hesus,
Na umiibig sa inyo nang walang hanggan +
Ika-16 ng Agosto, 2017
Ang Diyos Ama.
Munting anak Ko, magpatuloy tayo.
IKATLONG ARAW
Aking maliliit na anak na minamahal, mga anak ng Aking Puso:
Ngayon, Ako, ang Ama, ang inyong Abba, ang nagsasalita sa inyo at nag-aanyayang gugulin ninyo ang araw na kasama Ko.
Napakakaunti ang nag-iisip sa Akin at lalong kakaunti ang nagbibigay sa Akin ng kanilang panahon. Nakakalimutan nilang, bilang isang Ama, ang Tanging at Tunay na Ama, ang Aking Puso ay lubhang sensitibo sa pag-ibig ng Aking mga anak.
Mga munti Ko, kay higpit ng pagkakakadena ng nakikita Kong lahat ng Aking mga anak: nakakadena sa kanilang sariling mga ideya tungkol sa kung Sino Ako, kung ano ang nakalulugod sa Akin, kung ano ang kahulugan ng pagiging Akin.
At nais Kong maging malaya kayo mula riyan, upang taglayin ang ganap na kalayaan ng Aking mga anak, na umiibig sa Akin nang payak, kung paano iniibig ang isang Ama.
Ang kasalanan at ang pagdurusang dulot ng kasalanan ay sumira sa Larawan ng Pagka-Ama ayon sa nais Ko, ayon sa taglay Ko, at ayon sa nais Kong ibahagi sa Aking mga anak.
Kay raming hapdi ang kinailangan ninyong tiisin sapagkat ang mga ugnayang ito sa pagitan ninyo at ng inyong mga ama sa lupa ay nasira at nasugatan ng kasalanan at ng poot ng Aking kaaway – ng ating kaaway.
Dahil dito, mga munti Ko, hangad Kong makilala ninyo Ako, ibigin ninyo Ako, hayaan ninyo Akong pagalingin kayo sa ugnayang ito sa Akin bilang mga anak Ko, upang ang inyong mga puso ay maging malayang lumipad patungo sa Akin at tumanggap ng Aking yakap na puspos ng pag-ibig.
Mga anak Ko, Ako ang Diyos. At Ako ang inyong Ama. Ako ay payak [ngiti], at nilikha Ko kayong maging payak din6 – mga pusong may kakayahang tumanggap ng Aking Pag-ibig at umibig sa Akin bilang tugon.
Ang lahat, mga anak, ay nauuwi sa ganito. Ang lahat ng ginawa Ko at gagawin Ko ay may ganitong layunin, ganitong hangarin: ang ibigay ang Aking Pag-ibig sa Aking mga anak at ang Aking mga anak ay umibig at kumilala sa Akin.
Pagkatapos ng kasalanang mana, kay raming belo ang bumaba kasabay ng mga anino ng kasalanan at ng nahulog na sangkatauhan. Ang inyong kakayahang makita Ako nang malinaw ay nasira at nabawasan hanggang sa pinakamaliit. At kay laki ng naging pagsasaya ng Aking kaaway dahil dito – dahil sa lahat ng pagbaluktot na idinulot niya sa Larawang nakikita ninyo sa Akin.
Sa loob ng mga dantaon, mga anak, mga munti Ko, Ako ay nagpapagaling, nagpapanumbalik, nag-aalis ng mga belo, nagbibigay-liwanag sa Larawang taglay ninyo sa Akin – sa pamamagitan ng iba’t ibang pagbuhos ng Aking Grasya, ginagawa kayong lalo’t lalong may kakayahang tumanggap ng Aking Liwanag.
Kapag nasugatan ang paningin ng isang tao, hindi niya kayang tiisin ang buong liwanag; kailangan siyang bihasahin dito nang unti-unti.
Ang Aking Hesus ay naparito upang ipanumbalik kayo sa Aking Grasya at sa Aking yakap, at upang bigyan kayo ng halimbawang nakikita, buhay, humihinga, ng kahulugan ng pagiging Aking mga anak.
Ang Kanyang mga Salita ay payak, totoo, at may di-maarok na kalaliman ng Grasya, ng Misteryo, ng Pag-ibig.
Paano Siya kumilos sa Akin? Paano Siya nakipag-usap sa Akin?
Nang may pag-ibig at kapayakan; may lubos na pagtitiwala at ganap na pagsunod.
Ganito ang nais Kong pag-ibig ninyo sa Akin, pagkilala ninyo sa Akin – bilang Aking maliliit na anak – hinahayaan ninyo Akong buhatin kayo sa tabi ng Aking Puso; hinahayaan Akong bumigkas ng mga salita ng pagkalinga sa inyong tainga; at hinahayaan Akong ipakita sa inyo ang Aking mga kababalaghan, tulad ng isang Amang nagpapakita sa Kanyang anak ng buong kagandahang nilikha Niya para sa kanya.
Ibigay ninyo sa Akin ang Kagalakang ito, mga munti. [ngiti]
At tataglayin ninyo ang ganap na kalayaan – ang banal, soberano, Maharlikang kalayaan ng Aking mga tunay na anak.
Lumapit kayo sa Akin ngayon, at hayaan ninyo Akong ituro sa inyo kung Sino talaga Ako; kung gaano Ko kayo kaibig; kung gaano ninyo Ako napaliligaya sa maliliit na bagay – kung gaano kapayak ang makapiling Ako.
Hayaan ninyo Akong palayain ang inyong mga puso; kailangan Ko ang mga ito. [ngiti]
At sa gayon, magkakasama, tutulungan natin ang marami pang iba upang makilala rin nila Ako, at [upang] maipanumbalik ang Larawan ng Aking Pagka-Ama sa mga puso ng lahat ng Aking mga anak.
Kay laki ng pag-ibig Ko sa inyo!
Ang inyong Abba,
Ang inyong Ama, na nag-isip sa inyo
at umibig sa inyo mula pa SA WALANG HANGGAN. +
Isang Komentaryo
Sa pagtatala at pagrerepaso ng mga Mensahe para sa paglalathala, madalas kaming nakatatagpo ng mga parirala o talatang tila may medyo “kakaibang” balarila o di-pangkaraniwang pagpili ng mga salita. Ang likas na hilig ay ang naisin itong “itama” upang mas madaling maunawaan.
Gayunman, naniniwala kaming mahalagang iwan ang lahat tulad ng pagkadikta nito sa orihinal na wika, sa kabila ng tila mga pagkakamali sa balarila. Kung minsan, nagdaragdag kami ng isa o ilang salita sa loob ng mga panaklong [ ] kapag tila makatutulong ang salitang iyon sa mambabasa upang mas maunawaan ang kahulugan. Itinatama nga namin ang mga pagkakamali sa pagbaybay na nagagawa ko sa pagtatala ng idinikta, at nagdaragdag o nag-aalis din kami ng mga bantas, upang matiyak na naihahatid ang kahulugang nais iparating ng Panginoon. Ang mga bantas ay hindi idinidikta; ako ang nagdaragdag ng mga ito (at ang iba ang nagrerepaso) upang ipahiwatig ang himig na ginamit Niya, ngunit kahit dito, maaaring di-pangkaraniwan ang paggamit ng mga ito.
Kung minsan, may mga salitang lumilitaw na may malaking titik sa isang talata at wala naman sa susunod. Ang malaking titik sa ilang salita ay tila nagpapahiwatig na may natatanging diin na inilalagay sa salitang iyon o sa ipinahahayag ng salitang iyon sa partikular na sulat o pangungusap, at ito ay dahil sa paraan ng pagbigkas sa salita.
Kapag isinasagawa ang pagsasalin, sinisikap naming maging literal ito hangga’t maaari, na maaaring maging hamon kapag ang orihinal mismo ay may kakaibang pagkakasulat.
Likas na isipin na ang Panginoon, bilang Ganap, ay magdidikta nang may ganap na balarila. Gayunman, sa palagay ko, ang katotohanang madalas ay hindi Niya ito ginagawa ay may layunin at isa na ring aral sa ganang sarili nito.
Ang balarila, ang pagbaybay, at ang pagbabantas ay tiyak namang mahalaga upang ang wika ay maunawaan at maging mas pare-pareho. Ngunit maaaring magbago ang mga ito sa paglipas ng panahon. Nagbabago ang baybay ng mga salita, nagbabago ang mga tuntunin ng balarila, maging ang kahulugan ng mga salita ay nagbabago.
Naniniwala akong tinutulungan tayo ng Panginoon na huwag masyadong mabahala sa mga detalye ng bawat wika, kundi maging bukas sa nais Niyang iparating sa pamamagitan ng mga salita, gaano man kakaiba ang paraan ng pagkakasabi ng mga ito. Nais ko sanang maiparating ang nadarama ko sa pagtanggap ng mga Mensahe: ang kalawakan sa likod ng bawat salita, ang lawak ng kahulugan, ng Pag-ibig na nasa likod ng bawat pangungusap. Hindi ito nangangahulugang nauunawaan ko ito; nadarama ko lamang: “Hindi ko alam nang eksakto kung ano ito, ngunit may NAPAKALAKING bagay dito….”
Umaasa akong makatutulong ito sa inyo sa pagbasa ng mga Mensahe at sa pagkatagpo ng ilan sa mga kakaibang pagpili ng mga salita o parirala.
Sister Maria Amapola de Jesus
Mga Talababa
- Tingnan ang Mateo 11:28-29. ↑
- Ang nadama ko sa dalawang salitang ito ay tumatanggap Siya ng lubhang natatanging kagalakan kapag lumalapit tayo sa Kanya bilang Ama, nang may pagtitiwala at kapayakan ng isang bata, at hindi lamang may paggalang ng isang lingkod o takot ng isang nilikha. ↑
- Ang pagkakaiba sa pagitan ng basta paniniwalang may Diyos – bagay na ginagawa maging ng mga demonyo – at ng tunay na paniniwala sa Diyos bilang Kanyang mga minamahal na anak. ↑
- Cf. Salmo 40(39):18: “Tungkol sa akin, ako ay dukha at nangangailangan, ngunit ang aking Panginoon ang mag-aalaga sa akin.” ↑
- Cf. Jn 8:32. ↑
- Cf. Eclesiastes 7:29: “Tingnan mo ang tanging natagpuan ko: ginawa ng Diyos ang tao na payak, ngunit naghanap sila ng maraming kasalimuotan.” ↑