Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.
Ika-13 ng Hunyo, 2024
Ang Diyos Ama. Huwag Kayong Magpalinlang.
Idinikta sa Ingles.
PAUNAWA: Ang mga talababa ay hindi idinidikta ng Diyos. Idinaragdag ang mga ito ng Sister. Kung minsan, ang talababa ay upang tulungan ang mambabasa na maunawaan ang nadama ng Sister tungkol sa kahulugan ng isang salita o kaisipan; at kung minsan naman, upang mas maihatid ang tono ng Diyos nang Siya ay magsalita.
Karagdagang Paunawa mula sa Sister: Sa mga Mensaheng ito, ang paggamit ng malalaking titik ay paraan ng pagpapahiwatig ng kahalagahang ibinibigay sa mga partikular na salita o bahagi. Hindi ito nangangahulugan ng galit o pagsigaw, kundi ng “makinig kayo, mga anak, mahalaga ito.” Nagulat ako kung gaano karaming beses Niyang ginamit ang “tonong” ito sa sulat na ito.
Isulat para sa Aking mga anak, na naghintay sa Aking mga Salita, sa Aking Liwanag. [ngiti]
Mga minamahal Kong anak, ang inyong Abba ay matamang nakatingin sa inyong mga puso at nagsasalita ng mga Salita ng ginhawa at kaaliwan sa inyo, na lumapit sa Aking Puso, na nag-alay sa Akin ng inyong pag-ibig, ng inyong pagsamba, ng inyong pusong nakikinig.
Mga anak Ko, kailangan Ko ang inyong katahimikan – upang mapakinggan ninyo ang Aking Tinig, kahit ito ay bulong lamang, kahit nagsasalita Ako sa inyo sa pamamagitan ng katahimikan.
Mga anak Ko, sa ingay na nakapalibot sa inyo, tinuturuan Ko kayong makilala ang Aking Tinig at ang napakaraming paraan ng Aking pakikipag-ugnayan sa inyo.
Ang pakikipag-ugnayang ito ay napakapayak at puno ng tiwala sa Halamanan bago ang Pagkahulog.
Ang Aking Pusong nagsasalita sa mga puso ng Aking mga minamahal na anak, at ang mga puso ng Aking mga anak na nagsasalita sa Akin bilang tugon, at ang “tinig” ng buong sangnilikha na nakikiisa sa kanilang pagpupuri sa Aking Banal na Kalooban.
Ngunit pagkatapos ng Pagkahulog – nang mawasak na ng kawalan ng tiwala at ng pagsuway ang pagkakaisang ito sa pagitan Ko at ng Aking mga anak – ang dating payak na pag-uusap ng pag-ibig na ito ay nabaluktot ng kawalan ng Pananampalataya, naglalagay ng hadlang pagkatapos ng hadlang sa pagitan ng Aking Puso at ng mga puso ng Aking mga munti.
Kay sakit makita ang Aking mga minamahal na nababalot ngayon ng kadiliman at kapurulan ng kasalanan, ng pagkamakasarili, ng kawalan ng Pananampalataya at pagtitiwala, na kay dalas nakikinig sa tinig ng manlilinlang sa halip na sa Aking Tinig – ang nagniningning na Katotohanang nagbibigay-buhay.
Ang sugatang pakikipag-ugnayang ito, mga anak, ay tanging mapagagaling, maipanunumbalik, lamang ng Pananampalataya – ng Pananampalatayang tulad ng sa bata – ng pagkilala ng inyong puso sa Akin bilang inyong mapagmahal na Ama, bilang inyong Diyos na Makapangyarihan sa lahat, bilang inyong Manunubos at Tagapagligtas, bilang tanging Bukal ng inyong Kabutihan. Sa gawang ito ng kababaang-loob at pagsamba, at pagsunod, nakatago ang susing nagbubukas ng inyong mga tainga sa Aking Tinig, sa Aking Kalooban.
Lumapit kayo sa Akin sa kapayakan at Pananampalataya, bilang Aking mga anak, at matututuhan ninyong makilala ang Aking Tinig sa gitna ng libong tinig na nakapalibot sa inyo at nag-aagawan ng inyong pansin.
IISANG TINIG LAMANG ANG KAILANGAN: ANG AKIN.
Sino ang makapagbibigay sa inyo ng Liwanag na kailangan ninyo upang makita ang katotohanan ng inyong dinaranas? At, sa pagbibigay sa inyo ng Liwanag, sino ang makapagbibigay sa inyo ng Grasya at ng mga paraang kailangan ninyo upang makalakad sa Aking Daan at makipagtulungan sa Aking Plano?
TANGING AKO LAMANG, MGA ANAK.
AT KAYA, MULI KONG HINIHILING SA INYONG PATAHIMIKIN ANG INYONG MGA PUSO AT ISIP AT KALOOBAN UPANG MAKAPAGSALITA AKO SA INYO AT ANG AKING MGA SALITA ANG MAGING INYONG LIWANAG AT INYONG LAKAS.
Maging mapagmatyag kayo sa AKIN.
Ang panahong ito ay PUNO NG MISTERYO – NG MISTERYO NG AKING PAGKILOS AT NG AKING PLANO – AT TANGING AKO ANG MAKAPAGBIBIGAY SA INYO NG LIWANAG NA KAILANGAN NINYO AT [upang kayo ay] HINDI MALINLANG.
Mga anak Ko, nagpadala na Ako ng maraming babala sa inyo – kung paanong binalaan ng Aking Hesus ang Kanyang mga Apostol at mga Alagad bago ang Kanyang Pasyon.
At kay kaunti ang tunay na nagtanim nito sa puso, ang tumanggap sa mga ito bilang kung ano ang mga ito – tanda ng Aking Pag-ibig sa inyo.
At kung paanong tumangging maniwala at tumanggap ang mga Apostol na ang kanilang Guro ay maaaring patayin, gayundin ngayon, kay rami ang tumatangging tanggapin ang nangyayari ngayon sa Simbahan – ang Mistikong Katawan ng Aking Anak, ng Aking Hesus.
ANG SIMBAHAN AY SUSUNOD SA AKING HESUS SA KANYANG PASYON.
HUWAG NINYO ITONG KALILIMUTAN.
AT KUNG PAANONG ANG AKING HESUS AY INIWAN AT IPINAGKANULO, AT IBINIGAY SA KAPANGYARIHAN NG KAAWAY – ANG MANGWAWASAK – UPANG TUBUSIN KAYO SA PAGTANGGAP NG GAYONG KAHIYA-HIYANG KAMATAYAN, GAYUNDIN ANG SIMBAHAN AY INIIWAN, IPINAGKAKANULO, AT HINDI MAGTATAGAL AY IBIBIGAY SA KAPANGYARIHAN NG ANTIKRISTO. BABAWASAN ITO NANG MATINDI AT PAPATAYIN.
ANG MGA KAPANGYARIHAN NG KADILIMAN AY MAGSASAYA AT SASAYAW, AT SA KANILANG MATAKAW NA PAGMAMATAAS AY MAKALILIMUTAN NILANG
AKO ANG DIYOS.1
At sinasabi Ko sa inyo, mga anak Ko: Ang kanilang tagumpay ay MAGIGING KASINGBILIS MAGLAHO NG HAMOG SA HARAP NG UMAATUNGAL NA APOY NG AKING KAPANGYARIHAN.
Minsan Ko nang sinabi, mga anak Ko, at sasabihin Ko pang muli – upang pawiin ang anumang pagdududang maaaring nasa inyong puso pa:
AKO, ANG INYONG DIYOS, AY NAGSASABI SA INYO:
KINUHA NG MANG-AAGAW ANG HINDI SA KANYA. SA PAMAMAGITAN NG PANDARAYA AT PAGMAMANIPULA AT PAGPASOK NANG PATAGO, KINUHA NG MGA LEHIYON NI SATANAS ANG MGA LUGAR NA DATING KINALALAGYAN NG AKING MGA ANAK NA LALAKING PINILI KO MISMO UPANG PAMUNUAN ANG AKING BAYAN.
AKO, ANG INYONG DIYOS, ANG INYONG AMA, AY NAGSASABI SA INYO:
MAGBANTAY KAYO, SAPAGKAT INIHAHANDA NG TAKSIL ANG DAKILANG PAGKAKANULO AT TINATAKPAN ITO NG ANYO NG MABUTI.2
Mga anak Ko, hindi ninyo lubos na nauunawaan ang pagsubok na sumapit na sa inyo, kung paanong hindi naunawaan ng mga Apostol at mga Alagad kung paano sila susubukin at kung gaano sila kadaling malilinlang.
Mga anak Ko, ang nakikita ninyo ngayon – ang kalituhan at pandarayang lalong nagiging hayag – ay simula pa lamang ng Dakilang Panlilinlang na hindi magtatagal ay ilalantad.
Mga anak Ko, inihahanda Ko kayo para sa labanang iyon. Isang labanang napakabangis anupat kung wala ang Aking Grasya at wala ang Aking paghubog sa Pananampalataya, hindi ninyo makakayanan.
Bakit?
Sapagkat ang mga puwersa ng kadiliman ay darating mula sa kailaliman ng Impiyerno sa buong kapangyarihan nila ng panlilinlang, nakatago sa simula sa anyo ng liwanag, ng kabutihan, may mga tanda at kababalaghang manlilinlang at kukumbinsi sa maraming mahina ang pananampalataya na ang mga puwersang ito ay mabuti, bahagi Ko, sinugo Ko, ninais Ko.
MGA ANAK KO, MAGBANTAY. Isipin ninyo KUNG GAANO KAHUSAY MANGUMBINSI SI LUCIFER UPANG MAKUMBINSI ANG NAPAKARAMI SA AKING MGA ANGHEL NA SUMUNOD SA KANYA – gayong tanging AKO lamang ang kilala nila, naranasan nila ang Aking Pag-ibig, ang Aking Kapangyarihan, ang Aking kabutihan. At gayunman, si Lucifer – na pinagkalooban Ko ng napakaraming kaloob, kaalaman at kapangyarihan – ay ginawa ang mga kaloob na ito na mga hampas na nagdadala ng kamatayan para sa Aking Sangnilikha. Nagawa niyang linlangin at kumbinsihin ang marami sa Aking mga Anghel na siya ang liwanag, kaya sumunod sila sa kanya at nahulog, at nahulog, at nahulog.
Mga anak Ko, nauunawaan ba ninyo ngayon kung gaano kayo karupok sa kanyang mga atake, at kung gaano magiging makapangyarihan ang panlilinlang na ito na inihahanda niya upang muling kumbinsihin at piliting ang Aking sangnilikha – ang Aking mga anak – ay sumamba sa kanya. Ito ang inihahanda niya. Ito ang pinagtrabahuhan niya sa loob ng mga dantaon. Ang lituhin at linlangin ang Aking mga anak sa paraang, sa pag-aakalang sumasamba sila sa Akin, sila ay sumasamba sa kanya – sa kadiliman.
Kinukutya niya ang lahat ng ginagawa Ko, kaya nagtatayo siya ng sarili niyang “simbahan”, sarili niyang mga “rito”, sarili niyang mga “sakramento”, sarili niyang mga “turo”, sarili niyang mga “himala”, sarili niyang mga “pagpapagaling”.
Lahat upang kutyain at lapastanganin at ihiwalay ang Aking mga anak sa Akin. Sa simula, sa pamamagitan ng anyo ng liwanag at kabutihan, ngunit hindi magtatagal ay malalaglag ang belong iyon at maghahari siya sa pamamagitan ng takot at poot at kadilimang napakakapal at napakalalim anupat tumatanggi maging sa isang butil ng Aking Liwanag.
MGA ANAK KO, ITO ANG LABANANG PINAGHAHANDAAN KO SA AKING HUKBO. ITO ANG MGA ATAKENG HAHARAPIN NINYO AT ITINUTURO KO SA INYO KUNG PAANO LALABANAN.
AT ITO ANG DAHILAN KUNG BAKIT NAGLAAN AKO NG KARAGATAN NG GRASYA PARA SA MGA ORAS NA ITO.
ITO ANG DAHILAN KUNG BAKIT PUMAPARITO AKO UPANG IHANDA KAYO. AT KUNG BAKIT IPINIPILIT KO ANG INYONG KATAHIMIKAN, ANG INYONG PANANAMPALATAYA, ANG INYONG PAGTITIWALA, ANG INYONG PAGSUKO SA AKING KALOOBAN.
Sapagkat ito ang Baluti na kailangan ninyo, ang pananggalang na dapat ninyong taglayin upang hindi kayo malinlang.
HUWAG KAYONG MATAKOT. MAGING ALISTO. MAGBANTAY KAYO.
ITO AY AKING LABANAN, AT TINUTULUNGAN NINYO AKO.
AKO ANG INYONG KAPITAN. KAYO ANG AKING MGA KAWAL. HUWAG NINYO ITONG KALILIMUTAN.
Mga anak Ko, ang pang-aagaw sa mga puwesto ng awtoridad sa Aking Simbahan ay hindi ang panghuling layunin. ISA ITONG KINAKAILANGANG HAKBANG SA MGA PLANO NG AKING KAAWAY, na inihanda at binalak sa loob ng mga dantaon, mga anak Ko.
Ito ang dahilan kung bakit walang pagsisikap na pantao ang makapipigil dito.3
Kung paanong walang pagsisikap na pantao ang nakapigil sa pagdakip sa Aking Hesus, ni sa Kanyang paglilitis, ni sa paghatol sa Kanya, ni sa Kanyang Pagpapako sa Krus.
Ang Pagkilos na kailangan Ko mula sa inyo, mga anak Kong lalaki’t babae, ay ANG MAKINIG SA AKIN. ANG ISANTABI ANG INYONG MGA PLANO, ANG INYONG MGA IDEYA, UPANG ANG AKING KALOOBAN AT ANG AKING PLANO ANG MAGNINGNING SA INYONG MGA PUSO.
AT HIGIT SA LAHAT, mga anak Ko – KAILANGAN KO ANG INYONG PANANAMPALATAYA AT ANG INYONG PAGTITIWALA – ANG GAWANG IYON NG INYONG KALULUWA NA NAGBIBIGAY SA AKIN NG NARARAPAT KONG LUGAR BILANG DIYOS, BILANG INYONG DIYOS, ANG TANGING SIYA NGA. ANG PANGINOON AT MAY-ARI NG LAHAT NG MAYROON. ANG INYONG AMA.
ITO ANG GUMAGAWA SA INYONG AKIN – TUNAY NA AKIN.
ITO ANG KATOTOHANANG DAPAT NINYONG IDAMIT SA INYONG SARILI.
Ang labanan ay hindi tungkol sa ganito o ganoong argumento, sa ganito o ganoong gawi, kundi ito ay magiging tuwirang atake sa KATOTOHANANG ito na kinatatayuan ng lahat ng iba pang Katotohanan at kaalaman.
Una, ang lahat ng pananggalang na ibinigay Ko sa inyo sa paglipas ng mga dantaon ay kailangang kalasin, magtatapos sa pinakadakila sa lahat – ang mismong Presensya ng Aking Hesus sa Kabanal-banalang Eukaristiya. Ang kaaway ay gumagawa na, inihahanda ang pagwasak – ang waring pagwasak – sapagkat kung hindi niya Ito mawawasak nang tuwiran, gumagawa siya upang wasakin Ito, “alisin Ito” sa mga puso ng Aking mga anak sa pamamagitan ng kawalan ng Pananampalataya at ng pagwawalang-bahala, at ng kalapastanganan pagkatapos ng kalapastanganan.
Kapag napahina o nawasak na ang mga pananggalang na ito, saka magaganap ang pagkahawa ng katwiran – pinapalitan ang mga Kaloob ng Katalinuhan at Karunungang ipinagkakaloob Ko sa pamamagitan ng Pananampalataya, at inilalagay sa lugar ng mga ito ang rasyonal, pantaong pag-iisip na nahawa ng pagmamataas ni Satanas. Isa itong tusong atakeng nagsimula sa Halamanan, kina Adan at Eva, at ngayon ay nakikita ang kasukdulan nito sa pagtatakwil sa Tagapagligtas, sa Kanyang Presensya, sa Aking mga Kaloob, sa Aking Grasya, sa Pananampalatayang tulad ng sa bata, at magtatapos sa lubusang pagrerelatibo ng Aking Katotohanan – ng Aking mismong Persona.
ANG DI-NAGKUKULANG NA SANDATA UPANG LABANAN AT GAPIIN ANG ANUMANG ATAKE NG KAAWAY AY ANG INYONG PANANAMPALATAYANG TULAD NG SA BATA.
Huwag kayong magpalinlang, Aking mga munti, sa pag-aakalang ang inyong mga plano, ang inyong mga ideya, ang inyong pag-iisip, ay makagagapi sa mga gawa ng kadiliman. Sapagkat kung magpupumilit kayo sa kasinungalingang ito, may tuntungan na ang kaaway sa inyo; nakapagtala na siya ng tagumpay laban sa inyo, sa pagpapaisip sa inyong kayo ang makalulutas ng suliranin, na kayo ang makapag-aayos ng kalagayan. Nakapasok na ang pagmamataas.
Ang pakikipagtulungang hinihingi Ko sa Aking mga anak ay naiiba sa bawat kapanahunan ng Kasaysayan ng Kaligtasan – lahat ay ayon sa kinakailangan sa Aking Plano para sa ikabubuti ng lahat ng Aking mga munti.
NGAYON, mga anak, SA ORAS NA ITO, ang hinihingi Ko sa inyo ay ang maniwala kayo sa AKIN, na makinig kayo – hindi sa inyong sariling mga ideya – kundi SA AKIN. NGAYON.
HINIHILING KO ANG GAWANG ITO NG PAGSAMBA AT PAGTITIWALANG NAGLALAGAY NG LAHAT NG INYONG MGA IDEYA AT PLANO AT PAGKAUNAWA SA AKING PAANAN. AT HUMAHAYAANG ILAGAY KO ANG AKING KALOOBAN SA KAIBUTURAN NG INYONG PAGKATAO.
Ang gawang ito ng Pagsuko sa Aking Kalooban ay sumisindak sa inyong pagkatao – alam Ko.
NGUNIT ANG GAWANG ITO NG PANANAMPALATAYA AT PAGSAMBA ANG NAG-AANGKLA SA INYO SA AKIN, SA AKING PUSO, SA AKING KATOTOHANAN.
Binabali Ko ang mga kadenang nag-aangkla sa inyo sa mga saligang nagkakamali at hindi mapagkakatiwalaan – ang inyong sariling mga pangangatwiran – upang iangkla kayo sa Iisa, Tunay, Walang-Hanggang Saligan – AKO.
AKO ANG ULO. AKO ANG SALIGAN. AKO ANG KATOTOHANAN. AKO ANG AWTORIDAD AT ANG KAPANGYARIHANG NASA IBABAW NG LAHAT AT NAMAMAHALA SA LAHAT.
HUWAG NINYO ITONG KALILIMUTAN.
Mga anak Ko, manatili kayo sa Kapayapaan.
Magtiwala kayo sa Akin. Magtiwala kayo sa inyong Amang umiibig sa inyo.
Ang mundong ito, ang mga oras na ito, ay lumilipas.
Tumingala kayo sa Akin, upang hindi ninyo kailanman malimutan kung Sino ang naghihintay sa inyo.4
Tumingala kayo sa Akin, upang hindi kayo kailanman magduda na iniibig Ko kayo at nais Ko ang inyong walang-hanggang kabutihan at kaligayahan.
TUMINGALA KAYO SA AKIN, upang hindi ninyo kailanman malimutang AKO ANG INYONG DIYOS, ANG INYONG AMA, MAKAPANGYARIHAN SA LAHAT UPANG MAGLIGTAS.
LIWANAG, BUHAY, PAG-IBIG, KATOTOHANAN, KATARUNGAN, KAPAYAPAAN – TANGING NASA AKIN, MGA ANAK KONG LALAKI’T BABAE – TANGING NASA AKIN.
Mga minamahal Ko, tinatanggap Ko ang buo ninyong pag-ibig at ang inyong mga pagsisikap, at binabasbasan Ko kayo dahil sa mga ito, at sa pamamagitan ng mga ito ay tinutulungan Ko ang inyong mga kapatid na lubhang bulag pa.
AKO, ANG INYONG AMA, AY NAGBABASBAS SA INYO +
AKO, ANG INYONG TAGAPAGLIGTAS, ANG INYONG HESUS, AY NAGBABASBAS SA INYO +
AKO, ANG DIBINONG HININGA NG BUHAY, NA NAGBIBIGAY-LIWANAG AT NAGPAPALAKAS SA INYO, AY NAGBABASBAS SA INYO +
At Ako, Aking mga munti, ang inyong Ina sa Langit, ay nagbabasbas din sa inyo, at pinangungunahan Ko kayo sa banal na Gawa ng Pagsambang pinakikiisahan ng buong Paraiso at Langit:
“SA SIYANG NAKALUKLOK SA TRONO,
AT SA KORDERO,
ANG PAPURI, AT KARANGALAN, AT KALUWALHATIAN, AT KAPANGYARIHAN,
MAGPAKAILAN-KAILANMAN. AMEN.”5
Mga Talababa
- Ang lahat ng mga salitang ito ay sinabi nang may labis na kataimtiman, kaseryosohan at lakas. Hindi kinakailangang sa tonong “dumadagundong”, kundi sa bigat at kapangyarihan ng kalubusan ng KATOTOHANAN, na laban dito ay walang argumentong makatatayo. ↑
- Muli, sinabi ito sa bigat at “katatagan” ng di-nababago (hindi salitang ginagamit ko kailanman, ngunit agad itong dumating habang sinisimulan ko ang talababang ito). Nadama kong ang mga salitang ito – ang mga katotohanang ito – na napakahirap tanggapin, ay nakasalig sa bato – sa Kanyang KATOTOHANAN – kaya hindi maaaring isantabi; nananatili ang mga ito. Maaaring magbangon ng libu-libong argumento laban sa mga Katotohanang ito, ngunit bumabagsak ang mga ito sapagkat para itong pagtatangkang durugin ang bato sa pamamagitan ng balahibo. ↑
- Napakahirap na Katotohanan ito para tanggapin ng ating pagkatao – sapagkat dinudurog nito ang ating pagmamataas. Hindi ko nauunawaang ang ibig sabihin nito ay uupo na lamang tayo at walang gagawin. HINDI. Kundi ang partikular na pagkilos na kailangan ay hindi ang inaakala natin, kundi ang mga di-kapani-paniwalang mahirap at mabigat na gawa ng Pananampalataya at pagtitiwala, na sa ating pagkatao ay tila… walang-bisa, kulang, mailap, sa harap ng nagaganap – tila “hindi sapat na kongkreto” – “oo, oo, pananampalataya… ngunit kailangan nating GUMAWA ng isang bagay…” nang hindi namamalayang ang mga ganitong mismong kaisipan ang nagpapatunay ng ating kakulangan sa pananampalataya at pagtitiwala. Ito ang dahilan kung bakit tila paulit-ulit Niyang sinasabi sa atin: isantabi ninyo ang inyong mga kaisipan at makinig kayo sa AKIN. Ibinabalik Niya tayo sa pinakasaligan ng kung ano ang mabisang pagkilos – isang pagkilos na ang pinagmumulan ay tanging ang Kanyang Kalooban. Upang maging mabisang mga kawal (mabisang anuman, sa katunayan), kailangan nating bumalik sa saligang iyon – ang Kanyang Kalooban – at tanging ang Kanyang Kalooban, at tanggapin ang sinasabi Niyang kailangan Niya nating gawin, kahit tila ito “hindi sapat”. ↑
- Sinabi nang may napakaraming pag-ibig, parang haplos. ↑
- Pahayag 5:13. Tila para sa akin napakalaking kaloob at awa na matutuhan at mabigkas natin ang mga salitang ito na sinasabi sa Langit habang tayo ay nasa lupa pa. Isipin na sa maiikling salitang ito ay tunay tayong nakikiisa sa Walang Hanggan, sa Tagumpay, sa katuparan ng Kanyang mga Pangako – sa Kanya. Tila para sa akin, ang mga salitang ito at ang gawang ito ng pagsamba ay nagbabalik sa lahat sa wasto nitong kaayusan at pananaw, at ito ang dahilan kung bakit napakamakapangyarihan ng mga ito – ang pagbibigay sa Diyos ng nararapat sa Kanya. ↑