Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.
Ika-2 ng Setyembre, 2025
Ang Diyos Ama. “Hindi Siya Akin.”
(Idinikta sa Espanyol.) (PAUNAWA: Ang mga talababa ay hindi idinidikta ng Panginoon. Idinaragdag ang mga ito ng Sister. Kung minsan, upang tulungan ang mambabasa na maunawaan ang nadama ng Sister tungkol sa kahulugan ng mga salita o pahayag; at kung minsan naman, upang ihatid ang tono ng pagsasalita ng Panginoon o ng Mariang Kabanal-banalan.)
Isulat, Florecita.
– Ano ang isusulat ko?1
Ang iniuutos Ko lamang; at tanging ang iniuutos Ko.2
Isulat na hindi magtatagal ay makakakita kayo ng mga kababalaghan sa langit at sa ibabaw ng lupa at sa mga dagat.3
Huwag kayong palinlang. Ang demonyo ay may kapangyarihang manlinlang at gumawa ng mga mababaw na kababalaghan,4 ngunit nakapagpapamangha ang mga ito sa Aking mga anak, at sa pagpapadala sa nakikita nila, pumapasok ang kalituhan at pagdududa sa kanilang mga puso.
Mga anak, dahil dito, inaakay Ko kayo sa mahirap na landas ng malakas at malalim na Pananampalataya; ang Pananampalatayang humihigit sa nakikita at nauunawaan. Ang Pananampalatayang siyang tanging angkla ninyo sa unos ng kalituhang dinaranas ninyo.
MANATILI KAYO SA KAPAYAPAAN.
Makakakita kayo ng maraming bagay, mga anak. Makaririnig kayo ng maraming bagay. Mga bagay na sa pamamagitan ng mga ito ay nanaisin ng kaaway na akitin kayo at ilayo sa Aking Daan.
Mga anak, ang mga Panahon ay umabot na sa sukdulan nito at ang lahat ng nagaganap ay bahagi ng Aking Plano.
Kay raming babala ang ipinadala Ko sa inyo, mga anak.
Kay rami ang itinakwil ninyo nang walang paniniwala, na sinasabing: “hindi ganyan magsalita ang Panginoon; hindi pupulaan ng Panginoon nang ganyan ang Kanyang Simbahan, ni ang mga Pari, ni ang Herarkiya….”
Hindi, mga anak; nagkakamali kayo.
Sino kundi AKO ang makahahatol at makapagbababala nang walang pagkiling, walang panlilinlang, walang pansariling interes?
Sino ang makapagbababala sa inyo tungkol sa lahat ng haharapin ninyo, kundi tanging AKO na nasa ibabaw ng panahon at ng agwat, AKO na nakakikilala sa bawat sandali at sumisiyasat sa bawat puso?
Lalagyan ba ninyo Ako ng hangganan?
HINDI, mga anak.
KABABAANG-LOOB, KABABAANG-LOOB, KABABAANG-LOOB.
Kung nais ninyong mamuhay sa KATOTOHANAN, kailangan ninyong mamuhay sa KABABAANG-LOOB.
Sinabi Ko na sa inyo, mga anak, na ang kabulukan ni Satanas ay nakapasok na, nakapanghimasok na, at nakaagaw na sa mga luklukan ng Aking mga Apostol.
Paano inakit ni Satanas ang mga anghel upang sumunod sa kanya? Paano niya inakit si Eva at pagkatapos ay si Adan?
Sa pamamagitan ng KATUSUHAN, mga kalahating-katotohanan, espiritu ng paghihimagsik, pagmamataas na nakadamit ng kababaang-loob.
Mga anak, MAGBANTAY.
Sa pamamagitan ng mga bago at pinong katusuhan, pagmamanipula at pakana, isinulong ng kaaway ang kanyang planong wasakin ang lahat ng sa Akin, wasakin ang Aking Banal na Simbahan, ang muog na inilagay bilang kanlungan ng Aking mga anak at ng Aking Katotohanan.
Kung alam lamang ninyo, mga anak, ang lawak at lalim nitong demonyong kabahuan, masisindak kayo. At mauunawaan ninyo ang lahat ng sinabi Ko sa inyo.
Dahil dito, mga anak, kailangan Kong ipahintulot na makita ninyo ang katiwalian, malanghap ninyo ang mabahong usok, marinig ninyo ang mga kasinungalingan at pinong panlilinlang, makita ninyong nahuhulog mula sa langit ang mga bituin – ang Aking mga Pari at Obispong dapat sanang maging gabay at liwanag para sa Aking mga munti.
Ang Aking TAMA NA ay ibibigay, mga anak. Huwag ninyo itong pagdudahan, ni kalilimutan.
WALANG SINUMANG MAKAPANGUNGUTYA SA AKIN, MGA ANAK.
ANG KATOTOHANAN AY MAGNINGNING TULAD NG ARAW SA KATANGHALIANG-TAPAT, NA WALANG MAITATAGO MULA RITO.
Kapag sinasabi Ko sa inyo, mga anak, na ang kapangyarihan sa Aking Simbahan ay naagaw na at nasa mga kamay ng Aking kaaway at ng kanyang mga “anak”, sinasabi Ko sa inyo ang KATOTOHANANG ayaw ninyong pakinggan ni isaalang-alang, ngunit KAILANGAN NINYONG TANGGAPIN.
Ang KATOTOHANANG ito, mga anak, ang inyong pananggalang, sapagkat binubuksan kayo nito sa napakaraming Grasyang inilaan Ko para sa ORAS na ito.
Mapalad ang mga, sa pagiging matamang nakikinig sa Aking Tinig, at may mapagpakumbabang puso, ay naglalagak ng kanilang mga isip, mga kaisipan, mga pangangatwiran at mga pamantayan sa Aking paanan at tumatanggap ng Liwanag na ibinibigay KO sa inyo sa Oras na ito.
Ang ORAS na ito ay natatangi, mga anak. Inihanda ito ng mga dantaon; ipinahayag Ko na ito sa inyo sa pamamagitan ng bibig ng Aking mga Propeta, sa pamamagitan ng bibig ng Aking Hesus, at ng Aking Mahalagang Perlas.5
Ang nakaupo sa trono ni Pedro ay hindi Akin.6
Maging alisto at mapagmatyag kayo. Huwag kayong palito ni palinlang.
Tingnan ninyo ang mga gawa.
Tingnan ninyo kung ano ang itinataguyod.
Tingnan ninyo kung ano ang ipinahihintulot.
Tingnan ninyo kung sino ang pinarurusahan.
Tingnan ninyo kung sino ang inuusig.
Mga lobong nakadamit-tupa na hindi lamang nakapasok sa Aking kawan upang mang-akit at maghiwalay, kundi ngayon ay kumikilos na parang mga pastol at gabay.
Mga anak, ang mga huwad na pastol na ito ay HINDI KAYO INAAKAY SA AKING KALOOBAN. HINDI KAYO INAAKAY SA LANGIT. HUWAG NINYO SILANG SUNDAN.
Lumayo kayo sa kanila tulad ng paglayo sa isang bagay na marumi.
Ipanalangin ninyo sila, tulad ng ginawa ng Aking Hesus mula sa Krus, tulad ng ginawa ng Mariang Kabanal-banalan sa paanan ng Krus, at tulad ng hinihiling Ko sa bawat bukas-palad na kaluluwa na tulungan ang mga kaluluwang ito na naliligaw sa ngayon.
Mga munting anak na lubhang minamahal, Aking mga munti, ipinakikita Ko sa inyo ang inyong kinakaharap. Upang manatili kayong matatag sa Akin, sa Aking Pusong umiibig sa inyo.
Upang makayanan ninyong labanan ang mga panlilinlang sa kasalukuyan at sa hinaharap.
Magtiwala kayo sa Akin. ALAM KO ANG AKING GINAGAWA AT IPINAHIHINTULOT.
Manatili kayo sa Kapayapaan. Walang takot.
Ang nagtitiwala sa Akin, ang nagsusuko ng sarili nang may kababaang-loob sa Aking Kalooban, ay HINDI KAILANMAN mapapabayaan.
Kayo ay Aking mga anak; ang inyong pag-iral ay bunga ng AKING PAG-IBIG. Ninais Ko, mga anak, na kayo ay umiral, upang ibuhos ang Aking Pag-ibig sa inyo, upang mabuhay kayong kasama Ko sa buong walang hanggan.
Kay laki ng pag-ibig Ko sa inyo.
Ang inyong Ama ay nagbabantay sa bawat isa.
Ang inyong Ama ay nagdadala ng Kanyang Plano sa katuparan at sa Tagumpay.
Ang inyong Ama ay naghahanda ng Kanyang hukbo, sinasanay ito at pinalalakas.
Ang inyong Ama ang magbibigay sa inyo ng lahat ng kakailanganin ninyo, kung kailan ninyo kakailanganin, at kung paano ninyo kakailanganin.
MAGTIWALA KAYO SA AKIN. Hindi kayo mabibigo.
Oo, mga anak, ang mga ORAS na ito ay napakabigat. Lubhang masakit. Pumipiga sa katawan, kaluluwa, at espiritu.
Ngunit ito ay AKING ORAS. At ang lahat ng nagaganap dito ay nasa AKING mga Kamay; nasa AKING Kalooban; nasa AKING Pahintulot.
Huwag kayong mangamba. Manatili kayong kasama Ko.
Sa Pananampalataya, sa Kababaang-loob, sa Pagsunod.
Tanggapin ninyo ang Katotohanang ipinararating Ko sa inyo at hayaan itong mamunga sa inyong kaluluwa: mga bunga ng kapayapaan, ng pagsuko, ng katatagan, ng karidad, ng tunay na pagsunod.
Huwag kayong mangamba, mga anak.
Manatili kayong kasama Ko. Tumingin kayo sa pamamagitan ng Aking mga mata. Makinig kayo sa pamamagitan ng Aking mga tainga.
KAYO AY AKING MGA ANAK AT TAGAPAGMANA. HUWAG NINYO ITONG KALILIMUTAN.7
Manatili kayo sa Akin.
Binabasbasan Ko kayo, mga anak ng Aking Puso.
Ang bawat isa. Ang inyong mga pamilya. Ang inyong mga bansa.
Bumaba nawa ang Aking basbas tulad ng hamog ng kaaliwan at katatagan at liwanag para sa umiibig sa Akin.
Bumaba nawa ito tulad ng panawagan sa pagsisisi para sa nakalimot sa Akin.
At bumaba nawa ito tulad ng kulog sa napopoot sa Akin, bilang babala at paalala na AKO ANG DIYOS. WALANG IBA.
NASA AKING MGA KAMAY ANG BUONG SANGNILIKHA.
AKIN ANG KAPANGYARIHAN AT ANG KATARUNGAN.
AKIN ANG PAGHAHARI. AKIN ANG KALUWALHATIAN.
ANG LAHAT AY BABAGSAK SA AKING PAANAN SA ITINAKDANG ORAS.
SI YAHWEH, ANG DIYOS NG MGA HUKBO,
ANG DIYOS NG MGA PROPETA AT PATRIYARKA,
ANG DIYOS NA SOBERANO SA LAHAT NG PANAHON AT BANSA,
AY NAGSALITA.8
AMEN.9
Mga Talababa
- Kapag sinisimulan ng Panginoon ang isang pagdidikta sa ganitong paraan – na inuutusan Niya akong sumulat at dumarating ang agarang tugon na “Ano ang isusulat ko?” – lagi itong tila mas pormal at mas seryosong pagdidikta para sa akin. Ito ang Diyos na nag-uutos sa Kanyang lingkod na sumulat. Ibang-iba ang pakiramdam nito kaysa kapag nagsisimula Siyang nagsasabi ng “Isulat para sa Aking mga anak”, o “Mga minamahal Kong anak”. ↑
- Nagulat ako sa pag-uulit ng parirala, ngunit nadama ko itong pagpapatibay – ibig sabihin, ang nakasulat dito ay tanging ang idinikta Niya. ↑
- Wala akong natanggap na anumang paliwanag tungkol sa mga kababalaghang ito. Ang kahulugang nauunawaan ko sa salitang “kababalaghan” ay: mga tanda o pangyayaring waring mga himala o nagdudulot ng pagkamangha. ↑
- Ang nauunawaan ko sa paggamit ng salitang “mababaw” ay na, bagaman nakagagawa si Satanas ng mga “waring” himala sa pamamagitan ng pagmamanipula at panlilinlang, ang gayong mga himala ay likas na “mababaw” sapagkat, palibhasa siya mismo ay isang nilikha, si Satanas ay may hangganan sa kanyang magagawa. Ang mga himala ng Diyos ay tunay na mga himala; Siya lamang ang tanging makalilikha o makapagbabago nang tunay ng isang bagay sa mismong diwa nito. Ang mga “himala” ng kaaway ay pansamantala at pawang pagmamanipula lamang ng mga bagay na umiiral na. Ngunit mukha, tunog, at pakiramdam ang mga ito na totoo. Kaya ang pagpupumilit ng Panginoon na magkaroon tayo ng Pananampalatayang may kakayahang humigit sa kayang matalos ng ating mga pandama. ↑
- Ang Mariang Kabanal-banalan. Kapag binibigkas Niya ang mga salitang ito, ginagawa Niya ito nang may labis na lambing at pag-ibig, halos nakangiti. ↑
- Kakila-kilabot ang mga salitang ito. Mahirap isulat dahil sa mga kahihinatnang dala ng mga ito. Nagulat ako na hindi ito binigkas na parang mapangwasak na kulog. Kundi tulad ng Katotohanang binibigkas nang walang sensasyonalismo, walang poot, ngunit nananatiling di-mababali. Tulad ng isang amang nagpapaliwanag ng isang mahirap na bagay sa kanyang anak, sinisikap ipaunawa sa kanya ang isang kalagayang napakabigat, na hindi maitatanggi sapagkat ito ang katotohanan. Tanging ang Diyos mismo ang makabibigkas ng gayong mga salita sa ganitong paraan. Tumatak din sa akin na hindi Niya binabanggit ang pangalan nito. Nadarama kong sinadya ito. Na parang hindi man lamang ibinibigay sa kanya ang kahit kaunting pagkilalang iyon, na parang hindi siya pinapansin. Hindi ko alam kung paano ito ilalagay sa mga salita. ↑
- Sinabi nang may labis na kaseryosohan, na parang ipinapaalala sa atin ang dakilang dangal na ipinagkakaloob Niya sa atin bilang mga anak at ang napakalaking pananagutang taglay natin bilang Kanyang mga tagapagmana: ang mamuhay ayon sa hinihiling Niya, ang ipagtanggol ang Kanyang Pangalan, at ang ipahayag ang Kanyang Kalooban at maging halimbawa ng pagtupad nito. ↑
- Ang ganitong paraan ng pagtatapos ay lubhang solemne. Ibang-iba ito kaysa kapag nagtatapos Siyang nagsasabi ng: “Ang inyong Amang lubos na umiibig sa inyo”. Dito, nagsasalita Siya bilang ating DIYOS. Ipinapaalala sa atin KUNG SINO SIYA. Sa paggamit ng pananalitang “Yahweh, ang Diyos ng mga Hukbo”, ipinapaalala Niya sa atin ang Kanyang Kapangyarihan at ang lahat ng kababalaghan at pamamagitang ginawa Niya para sa Kanyang bayan sa Lumang Tipan; ipinapaalala sa atin na SIYA RIN ANG DIYOS na mamamagitan din sa ating panahon. Kapag sinasabi Niyang: “Ang Diyos ng mga Propeta at Patriyarka”, ipinapaalala Niya sa atin na Siya ang Panginoon ng Kasaysayan ng Kaligtasan, na patuloy na nagpapadala ng Kanyang tulong, ng Kanyang mga salita at ng Kanyang patnubay sa Kanyang bayan. At kapag sinasabi Niyang: “Ang Diyos na soberano sa lahat ng panahon at bansa”, ipinapaalala Niya sa atin na ang LAHAT ay nakapailalim sa Kanya. SIYA ang namumuno. SIYA ang nagpapatakbo ng kasaysayan. SIYA ang may Plano, na hindi mabibigo. At pagkatapos, kapag sinasabi Niyang: “Ay nagsalita”, ito ay parang kulog. Lubhang solemne at pinal. Ang sinasabi Niya sa atin sa Mensaheng ito ay napakahalaga at napakaselan. Kaya ipinapaalala Niya sa atin, kapwa sa simula at sa pagtatapos, na SIYA ANG DIYOS. KANYA ANG AWTORIDAD UPANG MAGSALITA. ↑
- Kapag binibigkas Niya ang salitang ito, nadarama ko itong solemneng “tatak” sa kasasabi pa lamang Niya. Parang isang bagay na “naiuukit” sa Langit at sa Lupa. Parang isang pangakong tiyak ang katuparan. Tayo, binibigkas natin ang “amen” nang napakadali at pabaya. Ngunit kapag Siya ang nagsasabi nito, ibang-iba ang tunog. Apat na titik lamang ito, ngunit isa itong salitang NAPAKALAKI dahil sa taglay nito. ↑