Z posłuszeństwa: odpowiedź na oświadczenie i dekrety Arcybiskupa z 15 marca 2024 r.

Zobacz wideo (po angielsku)

Posłuchaj nagrania (po angielsku)

Pobierz / Wydrukuj dokument (PDF, po angielsku)

Wprowadzenie

15 marca 2024 r. Arcybiskup San Antonio ogłosił szereg działań, które podejmuje przeciwko Misji Bożego Miłosierdzia (MDM) i jej członkom, od wielu lat prowadzonym przez Ojca Johna Mary’ego Fostera. Członkowie Misji nie chcą zaostrzać polemiki z archidiecezją w tej sytuacji, bolesnej dla nas wszystkich. Są jednak pewne wyjaśnienia, które uważamy za konieczne, aby rozwiać niektóre nieścisłości, zwłaszcza że komunikaty Arcybiskupa zostały rozpowszechnione tak szeroko.

Niniejsze oświadczenie jest próbą wyjaśnienia tych nieścisłości.

Zasadnicza część tej odpowiedzi została napisana w ciągu kilku tygodni od listu Arcybiskupa, ponieważ chcieliśmy odpowiedzieć bez zwłoki. Rozmaite okoliczności – w tym nowe komunikaty Arcybiskupa oraz ogłoszenie przez Watykan nowych norm oceny domniemanych zjawisk nadprzyrodzonych – opóźniły jednak jej publikację aż do teraz.

Pomimo tej zwłoki wierzymy, że niniejsze oświadczenie pomoże każdemu, kto przeczyta je w dobrej wierze, lepiej zrozumieć naszą sytuację.

Publikując to oświadczenie, prosimy, aby Duch Święty prowadził nas wszystkich w miłości, pokorze i cierpliwości.

Chociaż w liście Arcybiskupa jest kilka punktów, które – jak się obawiamy – bez pewnego wyjaśnienia mogłyby prowadzić do zamętu i nieporozumień, to właśnie rozeznanie i ocena Orędzi przez Arcybiskupa zostały, jak wierzymy, przedstawione w jego liście najbardziej nieściśle i mogą najbardziej niesprawiedliwie zniekształcić rozumienie sprawy przez opinię publiczną. Dlatego ta kwestia otrzyma w niniejszym oświadczeniu pierwszeństwo, w tym poprzez zamieszczenie w aneksie kalendarium dla większej jasności.¹

1. Rozeznanie i ocena Orędzi przez Arcybiskupa

Nieścisłe przedstawienie sprawy

W swoim komunikacie Arcybiskup oświadczył:

Jedynym warunkiem, o jaki kiedykolwiek prosiłem MDM – aby zapobiec wszelkim nieporozumieniom i możliwemu zgorszeniu – było powstrzymanie się od publikowania jakichkolwiek rzekomych orędzi prorockich, dopóki nie zostaną zbadane, by upewnić się, że nie są szkodliwe dla ludu Bożego. Warunek ten miał na celu ochronę wiernych, ponieważ rzekome pisma prorockie zawierają liczne gorszące twierdzenia i fałszywe nauki. Do niedawna członkowie Misji Bożego Miłosierdzia byli posłuszni mojej prośbie.

Z tego oświadczenia rozsądna osoba wywnioskowałaby zapewne, że Arcybiskup od początku starannie ocenił pewną liczbę Orędzi i – znalazłszy w nich „liczne gorszące twierdzenia i fałszywe nauki” – poprosił, aby Misja Bożego Miłosierdzia powstrzymała się od ich publikowania.

Wniosek ten jest jednak nieścisły z trzech następujących powodów:

1. Misja Bożego Miłosierdzia złożyła szybki i szczegółowy raport o charyzmacie prorockim i Orędziach, których doświadczali niektórzy z jej członków.
2. Archidiecezja nigdy nie dokonała poważnego i podjętego w stosownym czasie rozeznania otrzymywanych Orędzi. Do dziś nigdy nie przeprowadziła formalnego przesłuchania Siostry Amapoli pod przysięgą.
3. Archidiecezja przed tegoroczną publikacją Orędzi nigdy nawet nie wspomniała ani nie napomknęła o „licznych [czy jakichkolwiek] gorszących twierdzeniach i fałszywych naukach” w Orędziach.

Przyjrzyjmy się każdemu z tych punktów bardziej szczegółowo.²

Szybkie i szczegółowe ujawnienie ze strony Misji Bożego Miłosierdzia

• W ciągu kilku miesięcy od otrzymania przez Siostrę Amapolę pierwszych Orędzi Misja Bożego Miłosierdzia poinformowała o nich Arcybiskupa, wzięła udział w spotkaniu poświęconym ich omówieniu (7 kwietnia 2017 r.) i przedstawiła na tym spotkaniu ich liczne przykłady.³
• Większość czasu spotkania Arcybiskup przeznaczył na omawianie innych tematów. Kiedy poruszono kwestię Orędzi, uprzejmie przyjął przygotowane dla niego kopie, ale nie wyraził zainteresowania otrzymaniem kolejnych. Oświadczył, że Orędzia nie powinny być publikowane, i na tym poprzestał.
• W 2018 r. Misja Bożego Miłosierdzia otrzymała archidiecezjalny kwestionariusz Wizytacji, obejmujący szeroki wachlarz tematów – od formacji po finanse.⁴ W odpowiedzi na jedną z sekcji pytań przedstawiliśmy historię znaczenia charyzmatu prorockiego dla Misji oraz o wiele więcej przykładów Orędzi – łącznie ponad 280 stron w samym raporcie z Wizytacji. Do tego doszło około 28 stron dodatkowych informacji przekazanych przy innych okazjach.

Brak procesu rozeznania ze strony Biskupów

Jeśli Bóg przemawia proroczo przez kogoś, z pewnością ważne jest, aby to rozeznać i słuchać tego, co Bóg mówi. Podobnie, jeśli ktoś fałszywie twierdzi, że otrzymuje orędzia prorockie, ważne jest, aby i to rozeznać. Skoro domniemane orędzia są otrzymywane w ramach ustanowionego apostolatu archidiecezji, którego przełożonym jest kapłan z pewnym doświadczeniem w tych sprawach, który wstępnie rozeznał, że orędzia wydają się autentyczne – czyż nie było obowiązkiem archidiecezji i ordynariusza miejsca podjąć poważne rozeznanie i ocenę orędzi oraz posłańca? Niestety, tak się nie stało – i do tej pory w ogóle się nie stało.

• Abp García-Siller: nigdy w ciągu kolejnych siedmiu lat Arcybiskup nie poprosił o spotkanie z Ojcem Johnem Marym ani z żadnym członkiem Wspólnoty Misji Bożego Miłosierdzia, aby odbyć z nim poważną, służącą rozeznaniu rozmowę o Orędziach – pomimo ich centralnego znaczenia dla życia i apostolatu Wspólnoty. Znaczenie to zostało jasno ukazane przez Misję Bożego Miłosierdzia w raporcie z Wizytacji.
• Biskupi pomocniczy Michael Boulette i Gary Janak: Ojciec John Mary kilkakrotnie podnosił kwestię Orędzi wobec biskupa pomocniczego Boulette’a i raz wobec biskupa pomocniczego Janaka. Żaden z Biskupów nie zaproponował Ojcu Johnowi Mary’emu podjęcia wspólnie poważnego rozeznania znaczenia i autentyczności Orędzi. Bp Boulette stwierdził, że nie widzi w Orędziach „niczego” sprzecznego z wiarą i obyczajami, ale nie wydają mu się one też nadprzyrodzonego pochodzenia. Powtórzył to niedawno, na spotkaniu członków Misji Bożego Miłosierdzia z trzema Biskupami 1 lutego 2024 r. Nigdy nie przedstawił żadnego szczegółowego ustnego ani pisemnego wyjaśnienia swoich wniosków. Bp Janak powiedział jedynie, że wszelka rozmowa o Orędziach jest sprawą, którą należy podjąć z Arcybiskupem.
• Żadnych przesłuchań Siostry Amapoli ani jej bliskich: przez siedem lat i do dziś nie podjęto żadnej próby przesłuchania Siostry Amapoli na temat otrzymywanych przez nią Orędzi ani nikogo, kto dobrze ją zna – rodziny, przyjaciół czy członków Wspólnoty – kto mógłby rzucić światło na jej charakter.
• Zastanawiający brak zainteresowania: biskupi są ludźmi zajętymi, obciążonymi wieloma poważnymi sprawami i troskami. Zrozumiałe, że nie mogą po prostu odłożyć tych wszystkich spraw za każdym razem, gdy ktoś zwraca się do nich, twierdząc, że otrzymał prywatne objawienie. Ale w tym przypadku, dotyczącym Orędzi, jak zauważono wyżej, prośba pochodziła od jednego z własnych kapłanów Arcybiskupa – kapłana z dziesięcioleciami doświadczenia – oraz od zatroskanych członków apostolatu, który od wielu lat wiernie służył w archidiecezji. Czy nie miałoby sensu nadać takiej prośbie większej wagi i rozważyć jej uważniej? Na spotkaniu 1 lutego 2024 r. zapytano Arcybiskupa i jego biskupów pomocniczych, czy kiedykolwiek wyznaczyli kogoś do starannej oceny Orędzi. Przyznali, że mimo upływu siedmiu lat tego nie uczynili.

Brak problematycznych treści

Jakiekolwiek wrażenie, że Misja Bożego Miłosierdzia wiedziała – lub że w ciągu siedmiu lat poprzedzających obecną sytuację otrzymała jakikolwiek jasny komunikat – iż zdaniem Arcybiskupa te Orędzia zawierają jakiekolwiek „gorszące twierdzenia lub fałszywe nauki”, jest po prostu błędne i nie znajduje potwierdzenia w faktach. Uważamy, że sugerowanie czegoś przeciwnego w liście Arcybiskupa było nieścisłe i wielce nieprzydatne.

• 29 lutego 2024 r.: abp García-Siller wezwał Ojca Johna Mary’ego na spotkanie, które odbyło się dzień po publikacji pierwszego Orędzia. Był to pierwszy raz, kiedy Arcybiskup wspomniał o „gorszących treściach” w Orędziach.
• Powtórzmy: przez blisko siedem lat, odkąd abp Gustavo dowiedział się o Orędziach, i przed spotkaniem Arcybiskupa z Ojcem Johnem Marym 29 lutego 2024 r. nie padły żadne ustne, a przede wszystkim żadne pisemne oświadczenia stwierdzające, że Orędzia zawierają jakiekolwiek „gorszące orędzia lub fałszywe nauki”.
• Jak wspomniano wyżej, bp Boulette mówił kilkakrotnie – a ostatnio na spotkaniu członków Misji Bożego Miłosierdzia z trzema Biskupami 1 lutego 2024 r. – że nie widzi w Orędziach niczego sprzecznego z wiarą i obyczajami.
• Przez te siedem lat jedyną znaczącą dyrektywą Arcybiskupa dotyczącą Orędzi było – bez powołania się z jego strony na jakąkolwiek normę w tej materii – aby ich nie publikować.
• Uwydatnia to pozorny paradoks: przy wielu okazjach trzej Biskupi wyrażali poparcie i uznanie dla pracy apostolskiej Misji Bożego Miłosierdzia, w szczególności dla jej rekolekcji Spotkanie z Jezusem, a także zachęcali Misję, by stała się publicznym stowarzyszeniem wiernych, co znacząco podniosłoby rangę i widoczność Misji w archidiecezji.
• Trudno dostrzec, jak powyższe działania dają się pogodzić z obrazem Biskupów rzekomo głęboko zaniepokojonych „gorszącymi orędziami i fałszywymi naukami” w Orędziach w ciągu tych minionych siedmiu lat. Gdyby takie zaniepokojenie istniało, należałoby przypuszczać, że na długo przed wydaniem dekretów z 15 marca 2024 r. podjęliby jeden lub wszystkie z następujących kroków: 1. wszczęcie gruntownego dochodzenia w sprawie Orędzi i osób je otrzymujących; 2. wstrzymanie starań o to, by Misja Bożego Miłosierdzia stała się publicznym stowarzyszeniem wiernych, do czasu zakończenia takiego dochodzenia i sformułowania jego wniosków; 3. publiczne ostrzeżenie wiernych przed udziałem w działalności apostolskiej w Misji z powodu zastrzeżeń obiektywnie stwierdzonych w Orędziach.
• Fakt, że przed niedawnymi dekretami nie wydarzyło się nic, co przypominałoby którykolwiek z tych kroków, wskazuje na brak zaniepokojenia ze strony Biskupów przez te minione siedem lat – w kontraście do twierdzeń zawartych w liście Arcybiskupa.

A więc raz jeszcze: niezwłocznie przedstawiliśmy Orędzia Biskupom. Nie rozeznali ich w adekwatny sposób. Przed obecną sytuacją nie ostrzegli nas przed żadnymi fałszywymi i gorszącymi treściami, jakie miałyby się w nich znajdować.

Musimy być posłuszni Bogu

Pomimo braku pasterskiego zaangażowania i rozeznania ze strony Arcybiskupa w odniesieniu do Orędzi, Misja Bożego Miłosierdzia przez siedem lat powstrzymywała się od ich publikowania.⁵

Decyzja, aby wreszcie opublikować Orędzia i przedstawić je jasno jako mające boskie pochodzenie, poczynając od pierwszego Orędzia 28 lutego, została podjęta NIE dlatego, że członkowie Wspólnoty zmęczyli się przychylaniem się do prośby Arcybiskupa, lecz dlatego, że w dobrym sumieniu wierzyli, iż Bóg teraz ich o to prosi, a posłuszeństwo Bogu musi być na pierwszym miejscu.

2. Nieścisłe przedstawienie kluczowej interakcji między Arcybiskupem a Ojcem Johnem Marym

List Arcybiskupa podał błędną datę kluczowego spotkania między Ojcem Johnem Marym a Arcybiskupem, umieszczając je jeden dzień przed publikacją drugiego Orędzia, a nie pięć dni przed nią. Niestety, błąd ten mógłby łatwo wywołać wrażenie, że Ojciec John Mary postąpił nagle i bez szacunku, publikując drugie Orędzie natychmiast po tym spotkaniu i bez żadnej dalszej komunikacji z Arcybiskupem.

List Arcybiskupa stwierdza:

28 lutego 2024 r. ksiądz Foster opublikował rzekome orędzie prorockie pochodzące od członka wspólnoty MDM. Skontaktowałem się z księdzem Fosterem tego samego dnia i poprosiłem go o usunięcie publikacji ze strony internetowej. 5 marca 2024 r. spotkałem się z księdzem Fosterem na ponad godzinę, modląc się z nim i rozmawiając o fałszywych naukach zawartych w publikacji oraz o przysiędze wierności księdza Fostera wobec Kościoła i jego obowiązku posłuszeństwa wobec mnie – przysiędze i obowiązku, które potwierdzał każdego roku podczas Mszy Krzyżma od swojej inkardynacji w 2009 r. Następnego dnia ksiądz Foster opublikował drugie rzekome orędzie prorockie.

Oto jaśniejszy opis tego procesu:

• 28 lutego Arcybiskup wezwał Ojca Johna Mary’ego na spotkanie następnego dnia, 29 lutego.
• Na spotkaniu, po wysłuchaniu zachęt Arcybiskupa, Ojciec John Mary powiedział mu, że musi się nad tym pomodlić i omówić to ze swoją Wspólnotą.
• W następnych dniach Arcybiskup i Ojciec kilkakrotnie komunikowali się przez SMS-y, telefon i e-mail.
• Wreszcie, ponieważ Arcybiskup poprosił o jasną odpowiedź do poniedziałku 4 marca, Ojciec John Mary wysłał mu tego dnia następujący e-mail:

Drogi Księże Arcybiskupie,

Od naszego spotkania w ubiegły czwartek nie miałem możliwości odpowiednio skonsultować się z naszym kanonistą – z powodu jego podróży, weekendu itd. Ksiądz Arcybiskup poprosił jednak o odpowiedź na dziś, chcę się więc do tego zastosować.

Raz jeszcze dziękuję za wysiłek, aby po bratersku wyjść mi naprzeciw i modlić się ze mną podczas naszego spotkania w cztery oczy w ubiegłym tygodniu. Mogłem odczuć podczas tego spotkania głęboki ból Księdza Arcybiskupa. Cały ten proces jest rozdzierający również dla mnie.

Po modlitewnym rozeznaniu z naszą małą wspólnotą wierzymy, że jesteśmy wezwani, aby nadal publikować orędzia, które – jak wierzymy – Bóg nam daje dla dobra Swoich Dzieci.

Głęboko żałujemy bólu, jaki to sprawi Księdzu Arcybiskupowi, i tego, jak zostanie to odebrane. Czynimy to z pragnienia posłuszeństwa Bogu i służby Jego Kościołowi.

Jakakolwiek będzie odpowiedź Księdza Arcybiskupa na tę decyzję, nadal wierzę, że ma Ksiądz Arcybiskup zupełnie szczególny udział w Bożym planie wobec naszej małej misji. I chcę, aby Ksiądz Arcybiskup wiedział, że zawsze jest tu mile widziany.

Pomimo tej sprawy, na którą patrzymy tak odmiennie, wiemy, że Ksiądz Arcybiskup kocha naszego Pana i Jego Matkę – tak jak my. I modlimy się, aby Duch Święty rozwiązał to wszystko w Bożym czasie i na Boży sposób.

W Jego Miłosierdziu,
Ojciec John Mary

„Jezu, ufamy Tobie”.

• 5 marca nie było żadnego spotkania.
• 6 marca zostało opublikowane drugie Orędzie – nie w pośpiechu ani z braku szacunku, lecz – jak stwierdzał e-mail Ojca – dlatego, że Misja Bożego Miłosierdzia wierzyła, iż Pan ją o to prosi.

Rzetelna lektura rzeczywistych wydarzeń i komunikacji z tego okresu maluje inny obraz niż relacja z listu Arcybiskupa. Powtórzmy: nie chodzi tylko o pomylenie kluczowych dat czy pominięcie kluczowych komunikacji – jakkolwiek znaczące są takie błędy i pominięcia – lecz o wytworzone w ten sposób błędne wrażenie, jakoby Ojciec John Mary był niedbały i pozbawiony szacunku wobec Arcybiskupa. Jak jasno pokazuje kalendarium, między spotkaniem 29 lutego a publikacją 6 marca upłynął znaczny czas modlitwy i dalszej komunikacji. A jak jasno pokazuje e-mail Ojca – choć wierzył, że działania Misji Bożego Miłosierdzia są konieczne, głęboko żałował wszelkiego bólu, jaki ta sytuacja sprawiała Arcybiskupowi, i ponownie wyrażał wobec niego swój szacunek i uznanie.

Co interesujące, w dekrecie Arcybiskupa z 9 kwietnia 2024 r., odrzucającym wniosek Misji Bożego Miłosierdzia o odwołanie pierwotnych dekretów z 15 marca, podana jest dokładniejsza relacja z tych wydarzeń; w szczególności widnieje tam poprawna data kluczowego spotkania – 29 lutego. A zatem w pewnym momencie błąd został dostrzeżony. Ale dekret ten, o ile jesteśmy w stanie to ustalić, do chwili, gdy piszemy te słowa, nie został podany do publicznej wiadomości. Nie było też żadnego publicznego (ani prywatnego) wyrazu przeprosin czy ubolewania z powodu tych błędów i błędnych wrażeń wytworzonych w liście, który został szeroko rozpowszechniony wśród opinii publicznej.

Dla większości opinii publicznej te błędy i wrażenia pozostają zapewne dominującym rozumieniem sytuacji – i to jest godne ubolewania. Ostatecznie uzdrowieniu i pojednaniu służyć będzie większa jasność, nie mniejsza.

3. Początki posługi Misji Bożego Miłosierdzia w archidiecezji

List Arcybiskupa stwierdza: „Od 2009 r. Misja Bożego Miłosierdzia oferuje rekolekcje, posługę sakramentalną i spokojne miejsce dla wiernych Boga”.

Pomija to fakt, że członkowie Misji Bożego Miłosierdzia przybyli do archidiecezji w 2001 r. i – za aprobatą ówczesnego arcybiskupa Floresa oraz pod kierunkiem ks. prałata O’Callaghana w parafii św. Piotra i Pawła w New Braunfels – niemal natychmiast podjęli pracę apostolską, obejmującą regularne odprawianie Mszy świętej w parafii, prowadzenie rekolekcji, prowadzenie Godzin Świętych, głoszenie konferencji duchowych oraz rozwijanie duszpasterstwa młodzieży i młodych dorosłych. Po nabyciu posesji Misji praca apostolska zaczęła się koncentrować w tym miejscu, zwłaszcza wraz z weekendowymi Mszami i prowadzeniem rekolekcji Spotkanie z Jezusem. Dzieło było kontynuowane pod władzą i za aprobatą abp. Gómeza, który rozpoczął urzędowanie w 2004 r.

Oddając sprawiedliwość abp. Garcíi-Sillerowi – być może przyjmuje on datę 2009 r., ponieważ wtedy abp Gómez zatwierdził statuty Misji Bożego Miłosierdzia i erygował ją jako stowarzyszenie prywatne posiadające osobowość prawną, w odróżnieniu od jej wcześniejszego statusu zwykłego stowarzyszenia prywatnego.

Pozostaje jednak faktem, że Misja Bożego Miłosierdzia oferuje rekolekcje i posługę sakramentalną za aprobatą kolejnych arcybiskupów od 2001 r.

4. Liczebność i wzrost Misji Bożego Miłosierdzia

W wyliczeniu członków konsekrowanej Wspólnoty Misji Bożego Miłosierdzia Arcybiskup pominął dwoje członków: Susannah Smith, żyjącą jako konsekrowana świecka i przebywającą we Wspólnocie od 2019 r., oraz Raymunda, członka stowarzyszonego od 2018 r.

Nie odnotował również, że świecka gałąź Misji Bożego Miłosierdzia, Amici Christi, rozrosła się od swoich początków do ponad 100 członków. Ich proces formacji trwa blisko cztery lata. Ta świecka gałąź jest szczególnie ważna, ponieważ gdy Misja pierwotnie się kształtowała i korzystała z rad bp. Josepha Galantego, znawcy wspólnot zakonnych, powiedział on Wspólnocie, że ma ona charakter bardziej ruchu kościelnego niż tradycyjnej wspólnoty zakonnej. Ruchy, w rozumieniu Kościoła, budują się zwykle wokół członkostwa w większości świeckiego, z trzonem członków zakonnych. Misja nadal podąża za tym rozumieniem siebie jako ruchu, a Amici Christi byli bardzo ważni dla jej tożsamości i stanowią znaczący owoc jej apostolatu.

Stowarzyszenie Betania dodaje dalszy kontekst do tego rozumienia Misji Bożego Miłosierdzia jako ruchu. Członkami Stowarzyszenia Betania są osoby, które wyrażają pragnienie bycia przyjaciółmi Misji i kontaktują się z nami, aby stać się częścią stowarzyszenia. Członkowie Betanii mieszkają w całym kraju i w innych krajach. Obecnie jest ich ponad 3400, a ich liczba znacząco rośnie.

Niemniej Arcybiskup słusznie zauważa, że trzon wspólnoty zakonnej nie doświadczył wzrostu, jakiego można było oczekiwać i na jaki można było mieć nadzieję. Ważne jednak, by wiedzieć, że Pan od dawna wskazywał Wspólnocie, iż podczas „fazy ukrytej” jej życia jej wzrost pozostanie niewielki i dopiero w tej nowej „fazie publicznej”, wraz z ogłoszeniem Orędzi, zacznie przychodzić więcej powołań. Zawsze miało to dla Wspólnoty sens, ponieważ zanim mogła otwarcie mówić o pełnym charakterze Misji Bożego Miłosierdzia – a zwłaszcza o kluczowej roli, jaką odgrywa charyzmat prorocki – potencjalnym kandydatom było bardzo trudno naprawdę zrozumieć charyzmat i powołanie Misji.

Fakt ten rzuca również światło na obecny znaczny udział członków rodziny we Wspólnocie Misji Bożego Miłosierdzia, na który Arcybiskup zwrócił uwagę w swoim liście. Kiedy w 1993 r. w Monterrey w Meksyku do Ojca Johna Mary’ego po raz pierwszy zwróciły się dwie kobiety, które zaczęły dzielić się z nim otrzymywanymi przez siebie lokucjami, wśród osób, z którymi o tym rozmawiał, byli członkowie jego rodziny. Byli więc oni w okresie fazy ukrytej wśród nielicznych, którzy mieli o wiele pełniejsze rozumienie charyzmatu i powołania Misji i którzy wiedzieli na przykład o Orędziach i o zapowiadanej przez nie Rekonkwiście. Dlatego wiara w Misję i gotowość do ponoszenia ofiar, jakich ona wymagała, przychodziły im często łatwiej. Jak powiedział Ojciec John Mary: „Bogu niech będą dzięki za członków mojej rodziny. Niewielu innych w tych ukrytych latach mogłoby przyjąć tę wymagającą drogę”.

Zakończenie

Nigdy nie było naszym zamiarem wchodzenie w polemikę z Arcybiskupem ani jego biskupami pomocniczymi.

Wierzymy jednak, że wszyscy zgadzają się, iż jak najjaśniejsze i jak najdokładniejsze rozumienie tej trudnej sytuacji służy nam wszystkim w staraniu się o pełnienie woli Bożej i w znalezieniu sprawiedliwego i pełnego miłości rozwiązania.

Niniejsza odpowiedź, wraz z towarzyszącym jej kalendarium w aneksie, jest próbą zapewnienia lepszego zrozumienia ogółowi wiernych. W tym celu w przyszłości publikowane będą dalsze wyjaśniające dokumenty.

Niech nasza Najświętsza Matka pomoże nam wzrastać w ufności wobec Naszego Pana Jezusa, Jedynego, który może przeprowadzić Swój Kościół przez te wzburzone wody.

ANEKS

Kalendarium istotnych wydarzeń, interakcji i komunikacji między Misją Bożego Miłosierdzia a archidiecezją w sprawie Orędzi

Aby zapewnić opinii publicznej lepsze zrozumienie historii i kontekstu dotyczących Orędzi oraz odpowiedzi Arcybiskupa na nie, przedstawiamy kalendarium tego, kiedy Orędzia zaczęły się pojawiać, oraz późniejszych wydarzeń istotnych dla interakcji Misji Bożego Miłosierdzia w tym zakresie z Arcybiskupem i jego dwoma biskupami pomocniczymi, bp. Michaelem Boulette’em i bp. Garym Janakiem. Dołożyliśmy wszelkich starań, aby to przedstawienie było dokładne i rzetelne. Gdyby Arcybiskup lub Biskupi mieli zastrzeżenia co do którejkolwiek części przedstawionej poniżej historii, chętnie przyjmiemy ich uwagi.

2016

12 grudnia 2016 r. – Pierwsze Orędzie otrzymane przez Siostrę Amapolę

• Siostra Amapola otrzymuje Orędzie od Matki Bożej dotyczące osobistej intencji modlitewnej.
• W ciągu kilku tygodni od tego Orędzia otrzymuje kolejne, a następnie zaczyna otrzymywać je często – nie tylko od Matki Bożej, lecz także od Naszego Pana.
• Zgłasza to wszystko Ojcu Johnowi Mary’emu, który z czasem rozeznaje, że Orędzia są autentyczne.

2017

12 lutego – Brat Mikael otrzymuje Orędzie

• Brat Mikael otrzymuje Orędzie od Matki Bożej, pomagając przy rekolekcjach Spotkanie z Jezusem. Jest to pierwsze z wielu takich Orędzi, które zaczyna otrzymywać w następnych miesiącach. Rozeznając je, Ojciec John Mary dochodzi do przekonania, że są autentyczne.

7 kwietnia 2017 r. – Pierwsze spotkanie z Arcybiskupem

• O spotkanie prosi Ojciec John Mary – wyraźnie po to, aby omówić Orędzia.
• Większość spotkania to omawianie przez Arcybiskupa innych tematów dotyczących Misji Bożego Miłosierdzia, np. jej statusu kanonicznego i możliwości, by stała się publicznym stowarzyszeniem wiernych.
• Kiedy Ojciec John Mary porusza temat Orędzi i przedstawia Arcybiskupowi bardzo pełne miłości Orędzie od Matki Bożej, a także próbkę innych Orędzi, Arcybiskup przyjmuje je uprzejmie, ale nie wyraża zainteresowania otrzymaniem kolejnych Orędzi i oświadcza, że Orędzia nie powinny być udostępniane publicznie.
• Przez blisko rok nie ma dalszej komunikacji ze strony Arcybiskupa w sprawie Orędzi, a co znamienne – żadnego oświadczenia, że Orędzia zawierają jakiekolwiek „gorszące twierdzenia lub fałszywe nauki”.

2018

12 lutego – Rozpoczęcie procesu Wizytacji przez biskupa pomocniczego Michaela Boulette’a

• Bp Boulette informuje Ojca Johna Mary’ego na spotkaniu, że Arcybiskup chce przeprowadzenia Wizytacji w Misji Bożego Miłosierdzia.
• Wśród omawianych tematów bp Boulette – który, jak się wydaje, zawsze mówi otwarcie – zauważa, że przeczytał próbkę Orędzi przekazaną Arcybiskupowi przez Misję Bożego Miłosierdzia. W odniesieniu do jednego z Orędzi, w którym Pan mówi o budowie Teocalli, plenerowego sanktuarium na wzgórzu Tepeyac, bp Boulette wydaje się rozbawiony i sceptyczny wobec tego, by Nasz Pan wchodził w takie szczegóły, ale poza tym nie wydaje się ani zaniepokojony tym, jakoby Orędzia były sprzeczne z wiarą i obyczajami, ani szczególnie przekonany, że mają boskie pochodzenie.
• Późniejszy list bp. Boulette’a zaznacza, że Wizytacja obejmie wszechstronną i gruntowną ocenę Misji Bożego Miłosierdzia – wszystkiego, od jej statutów i praktyk formacyjnych po finanse.
• List odnosi się także konkretnie do Orędzi: prosi o przedstawienie większej liczby ich przykładów, podnosi kwestię ich roli w kierowaniu Misją Bożego Miłosierdzia, zaznacza, że potrzebne jest znacznie głębsze ich rozeznanie, i wyraźnie stwierdza: „Arcybiskup jasno i od tej chwili zakazuje wszelkiej publikacji takich orędzi oraz wszelkich wskazań, że takie orędzia są bezpośrednio otrzymywane i mają być przekazywane przez waszą grupę jako takie”. Ten początkowy list to jedyny raz, kiedy archidiecezja prosi o więcej informacji o Orędziach – w ramach obszernej listy pytań o Misję.

5 kwietnia – Złożenie pierwszego tomu odpowiedzi na Wizytację

• Odpowiedź Misji Bożego Miłosierdzia na pytania wizytacyjne bp. Boulette’a składa się z dwóch tomów. Pierwszy, liczący około 380 stron (w większości są to załączone dokumenty), dotyczy przede wszystkim pytań o statuty, zarządzanie, historię oraz sprawy prawne i finansowe Misji. Orędzia i znaczenie charyzmatu prorockiego nie są w tym tomie omawiane w sposób istotny. Bp Boulette wyrazi później uznanie dla tego, jak gruntownie i starannie przygotowano ten tom, podobnie jak drugi.

12 kwietnia – Bp Boulette odwiedza Misję

• Bp Boulette odprawia w Misji Mszę świętą w dzień powszedni, otwartą dla wiernych.
• Wizyta – zdaniem wszystkich serdeczna – obejmuje dłuższą prywatną rozmowę z Ojcem Johnem Marym oraz obiad ze Wspólnotą.

21 września – Złożenie drugiego tomu odpowiedzi na Wizytację

• Drugi tom (461 stron) przedstawia między innymi szczegółową historię tego, jak charyzmat prorocki był centralny dla kapłańskiej posługi Ojca Johna Mary’ego od początku lat dziewięćdziesiątych, a następnie dla całej Wspólnoty Misji Bożego Miłosierdzia.
• Raport zawiera także próbkę szeregu Orędzi otrzymanych przez Siostrę Amapolę, Brata Mikaela i Ojca Johna Mary’ego.⁶
• Ojciec John Mary ma nadzieję, że ta relacja wyznaczy nową fazę w rozeznaniu i rozumieniu przez Arcybiskupa roli charyzmatu prorockiego dla Misji Bożego Miłosierdzia oraz w jego gotowości do uważniejszego rozważenia Orędzi, łącznie z otwartością na możliwość ich autentyczności.

2019

• Rok mija bez żadnego komentarza Biskupów na temat części raportu z Wizytacji poświęconej Orędziom i bez żadnego dalszego rozeznawania Orędzi przez Biskupów. Co znamienne, nie ma żadnego oświadczenia, że Orędzia zawierają jakiekolwiek „gorszące twierdzenia lub fałszywe nauki”.

2020

13 lutego – Spotkanie bp. Boulette’a, Lori Peery, Ojca Johna Mary’ego i Petera Roderique’a

• To spotkanie, będące kontynuacją Wizytacji, zwołane przez bp. Boulette’a i z udziałem Lori Peery jako nowej wicekanclerz archidiecezji, skupia się przede wszystkim na archidiecezjalnej propozycji, aby Misja Bożego Miłosierdzia zmieniła swój status z prywatnego stowarzyszenia wiernych na publiczne stowarzyszenie wiernych.
• W pewnym momencie Ojciec John Mary porusza kwestię charyzmatu prorockiego i Orędzi. Bp Boulette mówi, że przeczytał większość dodatkowych Orędzi przedstawionych w raporcie z Wizytacji. Wydaje się nie widzieć w nich żadnych problemów, ale nie uważa też, by wnosiły coś nowego lub godnego uwagi ani by koniecznie pochodziły od Boga.

5 marca – Wizyta Lori Peery, nowej wicekanclerz archidiecezji

• Pani Peery uczestniczy we Mszy świętej, zwiedza Misję i je obiad ze Wspólnotą.
• Podczas przyjacielskiej rozmowy przy obiedzie poruszone zostają temat charyzmatu prorockiego Misji Bożego Miłosierdzia i doświadczenia lokucji niektórych członków Wspólnoty. Pani Peery nie wyraża żadnych zastrzeżeń wobec lokucji.

2020–2023: długi okres ciszy

• Po wizycie Lori Peery 5 marca, wraz z nastaniem sytuacji związanej z Covidem, przez ponad trzy lata nie mamy żadnego istotnego kontaktu ze strony Biskupów ani archidiecezji w sprawie Orędzi. Czekaliśmy na jakąś odpowiedź na obszerne raporty, o które poprosili i którym poświęciliśmy wiele czasu.

2023

17 maja – Ojciec John Mary spotyka bp. Boulette’a na konferencji duchowieństwa

• Podczas przypadkowego spotkania z Ojcem Johnem Marym bp Boulette zaznacza, że archidiecezja nie otrzymała bieżącego sprawozdania finansowego Misji Bożego Miłosierdzia, a także że Misja nie podjęła kroków niezbędnych, aby kontynuować drogę ku staniu się zgromadzeniem zakonnym. Ojciec John Mary jest zaskoczony: był przekonany, że Misja wykonała swoją część i czekała na odpowiedź archidiecezji. Okazuje się, że bp Boulette mylił się co do sprawozdania finansowego; Misja złożyła je w terminie, ale właściwe biuro archidiecezjalne mu go nie przekazało.
• Szersze znaczenie tego spotkania polega na tym, że ożywia ono na nowo kontakt między Misją Bożego Miłosierdzia a archidiecezją, czego najbardziej znaczącym przejawem jest późniejsza wizyta biskupa pomocniczego Gary’ego Janaka.

29 czerwca – Pierwsza wizyta w Misji nowego biskupa pomocniczego Gary’ego Janaka

• Bp Janak umawia wizytę, aby „poznać” Misję Bożego Miłosierdzia; towarzyszy mu Lori Peery. Podczas wizyty omawiają szereg tematów i mówią, że słyszeli wiele dobrego o rekolekcjach Spotkanie z Jezusem. Ton wizyty jest bardzo przyjazny i pozytywny.
• Kiedy Ojciec John Mary porusza temat Orędzi, bp Janak uchyla się od rozmowy o nich, mówiąc, że to temat dla Arcybiskupa.

1 grudnia – Bp Janak prosi o spotkanie między Misją Bożego Miłosierdzia a trzema Biskupami

• Porządek spotkania ma obejmować różne tematy, w tym zarządzanie i statuty Misji Bożego Miłosierdzia, jej misję i członkostwo oraz status jej majątku.
• E-mail Biskupa chwali oddziaływanie Misji Bożego Miłosierdzia w archidiecezji: „Dostrzegam pozytywny wpływ tego apostolatu w archidiecezji i potrzebujemy czasu, aby to przeanalizować”.
• Poinformowana, że archidiecezję będzie reprezentować dwóch kanonistów i adwokat cywilny, Misja Bożego Miłosierdzia angażuje kanonistę, aby pomógł jej przygotować się do tego ważnego spotkania i służył jej pomocą w jego trakcie.

2024

1 lutego – Spotkanie z trzema Biskupami

• Ze strony archidiecezji w spotkaniu uczestniczą abp García-Siller, bp Boulette i bp Janak, a także wicekanclerz Lori Peery i Isaac Huron, radca prawny archidiecezji. Misję reprezentują Ojciec John Mary, Matka Magdalene, Brat Mikael, Siostra Amapola i Peter Roderique, w towarzystwie swojego kanonisty i adwokata cywilnego.
• Spotkanie obejmuje szeroki zakres tematów, ale główne troski wyrażone przez Biskupów to: pytania o obecny i przyszły status kanoniczny Misji Bożego Miłosierdzia, brak wzrostu powołań, nieproporcjonalnie duża liczba członków rodziny oraz – co niektórym uczestnikom wydało się najważniejszym z tematów w oczach Arcybiskupa i jego biskupów pomocniczych – rozporządzenie majątkiem Misji, gdyby zaszła taka konieczność. Stwierdzono nawet, że Misja „nie potrzebuje” przylegającej posesji, którą niedawno podarował drogi przyjaciel, członek Amici Christi.
• Orędziom poświęca się niewiele rozmowy, ale w tym niewielu, co zostaje powiedziane, nie pada żadne oświadczenie, że Orędzia zawierają jakiekolwiek „gorszące twierdzenia lub fałszywe nauki”.
• Na zakończenie spotkania Ojciec John Mary wręcza każdemu z Biskupów kopię Orędzia od Pana skierowanego konkretnie do nich trzech, które Siostra Amapola otrzymała właśnie poprzedniej nocy, po czym członkowie Wspólnoty wychodzą. W Orędziu tym, pośród wielu innych słów Pana, znajdują się te słowa: „Wilki, przebrane w owczą skórę, zasiadają na tronach Moich Apostołów – nawet na katedrze Mojego Piotra”.

2 lutego – E-mail od bp. Janaka

• W pierwszej komunikacji od Biskupów po spotkaniu 1 lutego bp Janak przesyła Ojcu Johnowi Mary’emu e-mail dotyczący starań o osiągnięcie jasności co do statusu kanonicznego Misji Bożego Miłosierdzia.
• Co uderzające, nie ma w nim żadnego odniesienia do Orędzia przekazanego Biskupom ani żadnego wyrazu zaniepokojenia z jego powodu.

9 lutego – E-mail od bp. Janaka

• E-mail dodaje Ojcu Johnowi Mary’emu otuchy w staraniach Misji Bożego Miłosierdzia, aby na zapowiedzianym na 10 lutego publicznym spotkaniu po Mszy świętej rozwiać wszelkie pogłoski o możliwych wrogich działaniach archidiecezji wobec Misji.
• E-mail zawiera również pochwałę Misji Bożego Miłosierdzia i wyraża pragnienie umocnienia jej roli w archidiecezji.
• I znów – teraz już ponad tydzień po spotkaniu z Biskupami – nie ma żadnego odniesienia do Orędzia przekazanego trzem Biskupom ani wyrazu zaniepokojenia z jego powodu.

11 lutego – Spotkanie z wiernymi po Mszy świętej

• Oprócz zdania relacji ze spotkania z Biskupami Ojciec John Mary po raz pierwszy mówi publicznie o tym, że Siostra Amapola otrzymuje Orędzia od Naszego Pana i Najświętszej Matki – decyzja ta zapadła po długim okresie rozeznawania i wielkiej modlitwie.

28 lutego – Publikacja pierwszego Orędzia

• Orędzie zatytułowane „Wezwanie do Wszystkich Dzieci Bożych” staje się pierwszym Orędziem podanym do publicznej wiadomości. Zostaje opublikowane jednocześnie na stronie internetowej Misji Bożego Miłosierdzia i w Lifesite News, wraz z wywiadem, którego Ojciec John Mary udzielił Johnowi-Henry’emu Westenowi z Lifesite News. Tego ranka Ojciec wysyła również e-mail do trzech Biskupów, powiadamiając ich o tym wszystkim.
• Arcybiskup dzwoni i prosi, aby Ojciec John Mary przyszedł następnego dnia na spotkanie.

29 lutego – Ojciec John Mary spotyka się z Arcybiskupem w kurii

• Arcybiskup prosi, aby Misja Bożego Miłosierdzia usunęła do poniedziałku wywiad dla Lifesite oraz Orędzie i zaprzestała wszelkiej dalszej publikacji Orędzi.
• Arcybiskup – odnosząc się, jak się wydaje, do słów „Wilki, przebrane w owczą skórę…” z Orędzia z 1 lutego do trzech Biskupów – mówi, że Orędzia mają fałszywą i gorszącą treść i nie powinny być publikowane.
• Zauważmy, że jest to pierwszy raz od siedmiu lat, kiedy Arcybiskup wyraża jakiekolwiek konkretne zastrzeżenie co do treści Orędzi. Nadal jednak nie otrzymaliśmy żadnego pisemnego wyjaśnienia, co miałoby być „fałszywe” i „gorszące”.

1–14 marca: nieprzerwane kontakty

• Przez cały ten okres między Arcybiskupem a Ojcem Johnem Marym wymieniana jest seria komunikacji, często w formie krótkich SMS-ów lub rozmów telefonicznych. (Okres ten jest również omówiony wyżej, w części „Nieścisłe przedstawienie kluczowej interakcji między Arcybiskupem a Ojcem Johnem Marym”). Arcybiskup nadal prosi, aby Misja Bożego Miłosierdzia usunęła ze swojej strony internetowej wszystkie opublikowane Orędzia i zaprzestała publikowania kolejnych, i ostrzega przed sankcjami kanonicznymi, jeśli jego prośby nie zostaną wysłuchane. Ojciec John Mary wyraża wdzięczność za te ojcowskie wysiłki na rzecz rozwiązania sprawy. Ale po modlitwie i konsultacji ze swoją Wspólnotą Ojciec John Mary informuje Arcybiskupa, że on i jego Wspólnota wierzą, iż Pan prosi ich o dalsze publikowanie Orędzi, co też czynią.
• Również w tym okresie, 12 marca, Misja publikuje swoje oświadczenie „Musimy być posłuszni Bogu” – obszerną próbę wyjaśnienia powodów i okoliczności, które doprowadziły do decyzji o publikacji Orędzi, z podkreśleniem m.in. bezprecedensowego kryzysu, jaki przechodził Kościół.

15 marca – Dekrety Arcybiskupa doręczone przez ks. Johna Mefridge’a

• Arcybiskup wydaje serię dekretów, które odbierają Ojcu Johnowi Mary’emu uprawnienia do odprawiania Mszy świętej i głoszenia kazań w Misji oraz do sprawowania innych sakramentów, np. Spowiedzi, a także rozwiązują status Misji Bożego Miłosierdzia jako stowarzyszenia prywatnego i jako katolickiego apostolatu archidiecezji.
• Wraz z dekretami Arcybiskup wydaje oświadczenie publiczne wyjaśniające, dlaczego podejmuje te działania; przytacza w nim fragmenty oświadczenia Misji „Musimy być posłuszni Bogu”, odnoszące się do jednego z Orędzi wspominającego o „uzurpatorze”.
• W serii oświadczeń i działań Misja Bożego Miłosierdzia daje jasno do zrozumienia, że wobec nadzwyczajnej sytuacji w Kościele wierzy, iż w posłuszeństwie Bogu musi:

1. nadal sprawować Mszę świętą w Misji;
2. nadal publikować Orędzia;
3. nadal przyjmować odwiedzających w Misji.

25 marca – Misja Bożego Miłosierdzia wnosi o odwołanie dekretów Arcybiskupa

• Misja Bożego Miłosierdzia składa formalne wnioski kanoniczne o odwołanie przez Arcybiskupa jego dekretów z 15 marca, przedstawiając kanoniczne podstawy, dla których uważamy je za niesprawiedliwe.

9 kwietnia – Arcybiskup odmawia odwołania⁷

• Abp García-Siller wydaje trzy dekrety odrzucające wszystkie wnioski Misji Bożego Miłosierdzia o odwołanie dekretów z 15 marca.

---

Przypisy

1. Pozostałe główne kwestie budzące zaniepokojenie to:
   • nieścisłe przedstawienie kluczowej interakcji między Arcybiskupem a Ojcem Johnem Marym;
   • błędne datowanie początków posługi Misji Bożego Miłosierdzia w archidiecezji;
   • niezrozumienie liczebności i wzrostu Misji Bożego Miłosierdzia.

   Kwestie te są omówione w dalszej części niniejszej odpowiedzi. ↑

2. Najpełniejsze zrozumienie tych punktów można zyskać, czytając szczegółowe kalendarium interakcji między archidiecezją a Misją Bożego Miłosierdzia w sprawie Orędzi, zamieszczone w aneksie do niniejszego oświadczenia. Wierzymy, że kalendarium bardzo pomaga uzyskać jaśniejszy obraz tego procesu, ale umieściliśmy je w aneksie, aby nadmiernie nie wydłużać oświadczenia. Samo oświadczenie streszcza główne wnioski z kalendarium. ↑
3. Na tym spotkaniu przekazano także niektóre Orędzia otrzymane przez Brata Mikaela. Kilka lat przed pierwszym doświadczeniem otrzymywania Orędzi przez Siostrę Amapolę Brat Mikael sam doświadczał poczucia, że Pan do niego mówi – były to przeważnie proste Orędzia zachęty w trudnych chwilach – ale to doświadczenie, jak się zdawało, ustało, a on go nie szukał. Niedługo po tym, jak zaczęło się doświadczenie Siostry Amapoli, Brat Mikael znów odczuł, że Pan do niego mówi, ale otrzymywał teraz Orędzia przeznaczone nie tylko dla niego, lecz często do przekazania innym. Podobnie jak w przypadku Siostry Amapoli, niektóre Orędzia są przeznaczone tylko dla jednej osoby, niektóre dla określonej grupy – np. Wspólnoty albo Amici Christi – a niektóre dla całego ludu Bożego. Od kilku lat Brat Mikael nie otrzymuje już Orędzi, podczas gdy Siostra Amapola nadal je otrzymuje. Wspólnota wierzy, że wiele z otrzymanych przez niego Orędzi ma zostać przekazanych w którymś momencie Rekonkwisty, ale że wskaże to Pan. Ponieważ jego Orędzia nie zostały upublicznione i nie są częścią obecnej kontrowersji, nasza odpowiedź skupia się na Orędziach otrzymanych przez Siostrę Amapolę. ↑
4. Wizytacja to termin oznaczający prawo i obowiązek każdego przełożonego kościelnego formalnego wizytowania i badania – wedle jego uznania – osób i instytucji podlegających jego jurysdykcji, w celu zapewnienia ich prawidłowego funkcjonowania i wiernej służby Kościołowi. ↑
5. W rozmowach, które Ojciec John Mary odbył z bp. Boulette’em 14 i 15 lutego 2018 r. drogą e-mailową i telefoniczną, bp Boulette przyjął jego propozycję, aby wybrać z orędzia niekontrowersyjny fragment i zredagować go tak, by nie był przedstawiany jako orędzie prorockie, lecz jako zwykłe duchowe pouczenie lub rozważanie Misji Bożego Miłosierdzia. Taką właśnie praktykę stosowaliśmy w niektórych naszych biuletynach i piątkowych rozważaniach rozsyłanych e-mailem. ↑
6. Kilka lat przed tym, jak Siostra Amapola i Brat Mikael zaczęli otrzymywać Orędzia, także Ojciec John Mary otrzymał kilka Orędzi od Naszego Pana. Według jego własnej relacji Orędzia te były zazwyczaj krótkie, skierowane do niego, a nie do ogółu wiernych (często proste słowa zachęty dla Ojca w trudnych chwilach), i pojawiały się przez stosunkowo ograniczony czas. ↑
7. Po tej dacie miały miejsce dalsze interakcje i komunikacje między archidiecezją a Misją Bożego Miłosierdzia. Ponieważ jednak niniejsze oświadczenie jest odpowiedzią konkretnie na list Arcybiskupa z 15 marca, sprawy te nie są tutaj omawiane. ↑