Ang pagsasaling ito ay ginawa sa tulong ng artificial intelligence, upang mabasa ninyo ang Mensahe sa inyong sariling wika. Tanging ang bersyong Ingles at Espanyol ng mga Mensaheng ito, na inilalathala ng Misyon ng Dibinong Awa, ang opisyal; si Sister Amapola mismo ang naghahanda ng mga iyon. Kung saan naiiba ang pagsasaling ito sa opisyal na bersyon, ang opisyal na bersyon ang mananaig.
Ika-24 ng Hulyo, 2025
Ang ating Kabanal-banalang Ina. “Ibigay Ninyo sa Akin ang Buwang Ito ng Agosto.”
(Idinikta sa Ingles.) (PAUNAWA: Ang mga talababa ay hindi idinidikta ng Diyos. Idinaragdag ang mga ito ng Sister. Kung minsan, ang talababa ay upang tulungan ang mambabasa na maunawaan ang nadama ng Sister tungkol sa kahulugan ng isang salita o kaisipan; at kung minsan naman, upang mas maihatid ang tono ng Diyos nang Siya ay magsalita.)
Isulat para sa Aking mga anak sa buong mundo, nakakalat sa lahat ng bansa at bayan.1
Mga minamahal Kong anak, iniibig Ko kayo.
Ako ang inyong Ina na masikap na nagbabantay sa bawat isa sa inyo mula sa Aking lugar sa Langit – mula sa Puso ng Kabanal-banalang Santatlo.
Mga anak Kong lalaki’t babae, magbantay.
Ang demonyo, tulad ng gumagalang leong manlalapa, ay nagmamasid sa inyo, tinutuya kayo, handang dumaluhong sa inyong kaluluwa at kaladkarin ito sa kadiliman, sa kanyang impiyerno.
Magbantay, Aking mga minamahal.
Mabilis na papalapit ang gabi at kailangan ninyong maging handa.
Ang gabing pinaghaharian ng kalituhan.
Ang gabing hindi na sapat ang karaniwang paningin at pandinig.
Ang gabing lumalabas ang mga peste upang magparumi.
Ang gabing siyang balabal ng kasamaan at ng kasalanan.
Kailangan Ko kayong ihanda para sa gabing ito, Aking mga minamahal. Aking mga munti, na kinakalong Ko sa Aking mga bisig.
Ang Aking mga salita ay binibigkas para sa lahat – ngunit kay kaunti ang nakikinig at makikinig sa mga ito.
Hatid Ko sa inyo ang mga salita ng Liwanag at Pag-asa at Katotohanan upang alalayan kayo at gabayan sa gabing ito.
Magbantay.
Nakikita Ko, mga anak Ko, ang hinaharap ninyo at ang malapit nang harapin. At dumarating Ako upang hubugin kayo, upang bigyang-babala kayo, at upang hawakan kayo sa kamay, nang hindi kayo maligaw sa gabi at sa unos na ipinakakawala sa inyo.
Nakikita Ko ang inyong pag-ibig, ang inyong mga pagsisikap, ang inyong mga sakripisyo, mga panalangin at mga gawa ng pagtitiwala. Dinadala Ko ang lahat ng ito sa Trono ng Ama, upang Siya ay maawa. Ito ang dahilan kung bakit hinihiling Kong ibigay ninyo sa Akin ang lahat, Aking mga munti, ang lahat.
Ang mabuti, upang maialay Ko ito sa Ama bilang kaaliwan at pagbabayad-puri para sa lahat ng pagkakasalang sumugat sa Kanyang Puso – walang-tigil na sumusugat – sa paghihimagsik ng Kanyang mga anak.
Hinihiling Kong ibigay ninyo sa Akin ang inyong mga sugat, ang inyong mga kasalanan, ang inyong mga pagkukulang, ang inyong mga kahinaan, upang sa Aking Puso ay mapagaling ang mga ito, mapagsisihan, upang tumanggap kayo ng pagsisisi at ng lakas na ayusin ang pinsalang idinulot ng inyong mga kasalanan.
Mga anak Ko, ibigay ninyo sa Akin ang inyong hapdi, pagdurusa, ang inyong dalamhati sa pagkakasala laban sa Pag-ibig, ang inyong pananabik na maging dalisay at tapat at malakas.
Hayaan ninyo Akong tulungan kayo. Aking mga munti, hayaan ninyo Akong tulungan kayo.2
Kay liit ng inyong nakikita. Kay liit ng nauunawaan. Kay liit ng isinasaalang-alang. At ito ang nagpapahina sa inyo kapag umaasa kayo sa kakaunting kaya ninyong makita, maunawaan at isaalang-alang.
Ang mga lalang ng kaaway ay mapang-akit, sa panlabas na anyo ay lohikal, metodiko, kumikilos nang tuso, puno ng panlilinlang.
Hindi ninyo kayang labanan ang mga ito nang wala ang Aking Tulong.
Hindi ninyo kayang labanan ang mga ito nang wala ang Dibinong Liwanag na ipinagkakaloob sa inyo ng Ama, upang makakita kayo, makarinig, at makaunawa ayon sa Kanyang Kalooban.
ANG KAALAMAN NG KAAWAY AY MALAWAK AT MALALIM. AT ANG KANYANG POOT AY WALANG HANGGANAN.
NGUNIT ANG DIYOS ANG KAALAMAN MISMO, WALANG SIMULA NI WAKAS.
AT ANG KAALAMANG ITO AY NAGING SALITA, UPANG MATANGGAP NINYO ITO, UPANG MAG-UGAT ITO SA INYO.3
Ang Dibinong Salitang Nagkatawang-tao sa Aking Sinapupunan dahil sa Pag-ibig sa inyo – upang linisin kayo sa pamamagitan ng Kanyang Dugo at Ganap na Pagsunod – upang matanggap ninyo sa malilinis na puso ang Walang-Hanggang Karunungan na kinapapalooban ng lahat: ang Pag-ibig ng Ama.
HUWAG NINYONG HAMAKIN ANG MGA SALITANG IPINADADALA SA INYO NG AMA, BILANG NAKAPAGPAPAGINHAWANG HAMOG NA NAGBIBIGAY-BUHAY, BILANG TANDA NG KANYANG MAPAGKALINGANG PAG-IBIG na nagbibigay sa inyo ng lahat ng kailangan ninyo sa tamang panahon nito, at sa tamang paraan nito.
Mga anak ng Aking Puso, MAKINIG kayo sa Tinig ng inyong Amang umiibig sa inyo.
MAKINIG kayo sa Tinig ng inyong HESUS, na laging nasa inyong tabi.
MAKINIG kayo sa Tinig ng KABANAL-BANALANG ESPIRITU NG DIYOS, na patuloy na kumikilos sa inyong mga kaluluwa.
MAKINIG kayo sa Tinig ng inyong Ina, Aking mga munti – Ako na umiibig sa inyo at umibig sa inyo mula pa sa sandaling ipinagkatiwala sa Aking pangangalaga ng Aking Hesus ang bawat isa sa mga anak ng Diyos, mula sa Krus.
Dalawang Pusong pinunit na binuksan ng Kalooban ng Ama upang magkaroon kayo ng Buhay at Liwanag at Pag-asa at Pag-iingat at Pakikipag-isa sa Ama sa buong walang hanggan.
Huwag ninyong hamakin ang Aming mga Salita, mga anak.
Mga anak Ko, ang mundo – ang buong sangnilikha – ay kailangang linisin, dalisayin, ipanumbalik sa orihinal nitong kagandahan at kabanalan at layunin.
Ang mundo ay binaha ng kasalanan. Naging ganap na itong sakop ng kaaway. Nababalot nang minsan, makalawa, makaitlo ng kadiliman: Ang belo ng Pagmamataas; ang belo ng kawalan ng Pananampalataya; ang belo ng Kawalang-pag-asa.
Mga anak Ko, ang Katawan ng Aking Anak ay ipinagbibili, ipinagkakanulo, hinahagupit, pinupunit, tinatarakan, ibinibitin, kinukutya, itinataas sa harap ng mga panlalait ng kaaway at ng kanyang mga pulutong.
AT IPINAHINTULOT NINYO ITO.4
Mga minamahal Kong anak. Hinihiling Kong ibigay ninyo sa Akin ang panahon ng Agosto – ng buwang ito na Akin – at gugulin ninyo itong kasama Ko.
HINIHILING KO SA LAHAT NG AKING MGA ANAK – SA AKING MGA MINAMAHAL NA NAKARIRINIG NG AKING TINIG – NA IBIGAY SA AKIN ANG PANAHONG ITO.
Hinihiling Kong ipagkatiwala ninyo sa Akin ang inyong mga puso.
Upang maihanda Ko at madalisay ang mga ito.
Upang maalis Ko ang mga hadlang na naroroon pa sa mga ito laban sa Kalooban ng Ama.
Upang mapalakas Ko [paghinto]5 kayo sa Grasya ng Aking Anak na tanging bumababa lamang sa pamamagitan ng pagsisisi at pagtanggap sa Kanyang Kalooban.
Aking mga munti, tularan ninyo ang Aking Juan,6 na, pagkatapos ng maikling sandali ng takot at kahinaan sa Halamanan ng mga Olibo, ay bumalik nang walang takot upang dalhin si Pedro kay Hesus, at pagkatapos, Ako.7
Tumayo siyang kasama Ko sa Kalbaryo, sa paanan ng Krus. Nakita niya. Narinig niya. Naniwala siya. Umibig siya. At kasama ng Dalawang Pusong Tinarakan, inialay niya ang kanyang puso. Sa Oras na iyon.
Mga anak Kong lalaki’t babae – nakikita na ba ninyo ngayon kung ano ang hinihiling Ko sa inyo?
Ang pumarito at manatiling kasama Ko sa paanan ng Krus habang ang Mistikong Katawan ng Aking Anak ay pinapatay. Manatili kayong kasama Ko. Sa agonya at sa mga hampas at sa pangungutya at mga panlalait at pagkakanulo.
MANATILI KAYONG KASAMA KO.
Manatili kayong kasama Ko habang naglalaho mula sa Kanyang nakikitang Simbahan ang lahat ng bakas ng Aking Anak.
Manatili kayong kasama Ko habang inilalagay ang Simbahan sa Libingan ng Aking Anak.
AT MANATILI KAYONG KASAMA KO SA LIBINGAN, AT SA PANALANGIN, AT SA PAG-ASA AT TIYAK NA PANANAMPALATAYANG ANG SIMBAHAN AY MULING BUBUHAYIN, IPANUNUMBALIK, PAGAGALINGIN, MAGANDA, NAGNININGNING SA KABANALAN – hindi sa pamamagitan ng pantaong pamamagitan o pagsisikap, kundi sa pamamagitan ng Dibinong Pagkilos.
Nakikipagtulungan kayo sa Muling Pagkabuhay na ito sa pananatiling kasama KO. Sa AKIN.
Mga anak Ko.8
LUMAPIT KAYO SA AKIN NANG WALANG TAKOT.
TINANGGAP KO ANG MGA APOSTOL, NA INIWAN ANG AKING ANAK, SA KANLUNGAN NG AKING PUSO.
Ikinamit Ko para sa kanila ang Grasyang hindi mawalan ng pag-asa sa ilalim ng walang-humpay na mga atake ng kaaway na dumaluhong sa kanila tulad ng kawan ng mga mabangis na lobo.
At ang Aking Hapdi ay nagkamit din para sa inyo ng Grasyang iyon: ang magsisi, ang maniwala, ang magbalik sa Tahanan ng Ama.
MANATILI KAYO SA AKIN, MGA ANAK KO.
Ang nagaganap sa harapan ninyo ay isang Misteryo. Hindi ito maaarok sa pamamagitan ng pantaong pangangatwiran, kung paanong ang Kamatayan ng Aking Anak ay hindi maunawaan sa paraang pantao.
Manatili kayong malapit sa Akin. Sundan ninyo ang Aking halimbawa, mga anak.
Ako man ay sumunod sa Ama sa Oras na iyon.
Ako man ay nag-alay ng lahat sa Oras na iyon.
Ako man ay nagsuko ng Aking sarili nang walang pasubali sa Kalooban ng Ama.
Ako man ay NANIWALA sa Aking Anak at sa Kanyang mga Salita.
Mga anak Ko.
HUWAG KAYONG MATAKOT.
Sa Akin ninyo matatagpuan ang Tunay na Simbahan ng Aking Anak, ayon sa nais Niya.
Sa Akin ninyo matatagpuan ang ganap na Tabernakulong tinatahanan ng Kabanal-banalang Santatlo.
Sa Akin ninyo matatagpuan ang lahat ng mga Salita ng Aking Anak.
Sa Akin ninyo matatagpuan ang Aking Hesus na Ipinako sa Krus.
Sa Akin ninyo matatagpuan ang Aking Hesus na Niluwalhati.
Sa Akin, mga anak, matatagpuan ninyo SIYA, nang wala ang lahat ng hadlang ng inyong pagkatao, ng inyong kahinaan.
Mga anak Ko, sa Akin ay TANGING SIYA lamang ang inyong matatagpuan. Ang Aking Hesus.
Tanging Siya.
Ito ang dahilan kung bakit hinihiling Kong manatili kayong malapit sa Akin, manatili SA LOOB ng Aking Puso, upang manatili kayo sa KANYANG PUSO, kasama NIYA.
Halikayo, kung gayon, at gugulin ninyo ang panahong ito na kasama Ko.
Ibigay ninyo sa Akin lalo na ang inyong mga tainga, mga munti. Ilagay ninyo ang mga ito sa Aking mga kamay.9 Upang madalisay Ko ang mga ito mula sa lahat ng karumihan at kasinungalingang tinatangka ng kaaway na ipanlinlang sa inyo.
MAGBANTAY KAYO.
Tinatanggap Ko ang inyong pag-ibig at ibinibigay Ko sa inyo ang Aking ngiti. [ngiti]
Nakikita Ko ang bawat pagsisikap ninyong maging lalong Akin, maging Aking mga kawal, maging handa sa Aking utos.
At binabasbasan Ko kayo, Aking minamahal na Hukbo.
Huwag kayong matakot; kayo ay Akin.
Kung paanong inaayos ng isang Kapitan ang kanyang mga tropa bago ang labanan, gayon din ang ginagawa Ko.
Inilalagay Ko ang bawat isa sa inyo sa lugar na kinakailangan Ko kayo, sa lugar na para roon ay taglay ninyo ang Grasya at ang Misyon.
Ako ang nagbubuklod sa inyo sa Aking Puso.
Iba’t ibang misyon. Iba’t ibang paghahanda. Iba’t ibang Grasya. Iba’t ibang anyo.
Ngunit lahat ay gumagawa at nakikipagtulungan sa Akin upang pag-isahin ang Hukbo ng Aking Anak at ihanda ito para sa labanan.
Nakaranas na kayo ng maliliit na sagupaan, Aking mga munti – Aking mga kawal – at sa pamamagitan ng mga ito ay hinubog Ko kayo at tinuruang umasa lamang sa Aming Grasya at tulong, na ituon ang inyong mga mata TANGING KAY HESUS. TANGING SA KANYA.
HUWAG KAYONG MATAKOT. MANATILI KAYO SA KAPAYAPAAN.
NGUNIT MANATILING NAGBABANTAY.
Ang Hiwaga ng Kasamaan ay kumikilos.10
Ang mga kaaway ng Aking Anak ay nananatili sa kanilang mga puwesto ng kapangyarihan.11
Ang panlilinlang at pandaraya ay naririto pa rin, na ginawang mas mapanganib ng katusuhan nito.
MAGBANTAY KAYO.
MAGTIWALA KAYO SA AKING ANAK.
MANIWALA KAYO AT TANGGAPIN ANG AMING MGA SALITA.
ANG MGA ITO ANG LUNAS LABAN SA MGA KASINUNGALINGANG WALANG-TIGIL NA HINAHABI SA PALIGID NINYO.
Binabasbasan Ko ang bawat isa sa inyo, Aking munting tapat na Dakot.12
Huwag kayong matakot. Iniibig Ko kayo at binabantayan Ko kayo.
Ang Oras ng Hapdi ay kailangang pasanin, upang dumating ang panahon ng Grasya at ng Pagpapanumbalik.
DARATING ITO, AKING MGA MINAMAHAL. MAGHINTAY KAYONG KASAMA KO.
MAGBANTAY KAYONG KASAMA KO.
Sabihin ninyong kasama Ko: “Ama, maganap nawa ang Iyong Kalooban sa Akin at sa lahat ng Iyong mga nilikha. Amen.”
AMEN, mga anak Ko.
Ang inyong Ina sa Langit,
Mariang Kabanal-banalan,
Reyna ng Simbahan, Reyna ng mga Apostol,
Ina ng lahat ng mga anak ng Diyos. +
Mga Talababa
- Tila para sa akin, ito ay nakatuon sa lubhang mas malawak na madla, hindi lamang sa Kanyang “Hukbo”. Bilang paanyaya at babala. Marahil ito ang dahilan kung bakit ang tono ng Mensaheng ito ay tila mas seryoso at mas mabigat. Laging mapagmahal, ngunit tulad ng isang Inang nakakikita ng panganib at kailangang bigyang-babala ang Kanyang mga anak. Gayunman, kapag tuwiran Niyang kinakausap ang Kanyang “Hukbo”, ang tono ay laging napakalambing, puno ng pagmamalaki ng isang Ina, at tulad ng pakikipag-usap sa mga taong maaasahan. ↑
- Sinabi nang may napakaraming pag-ibig at pagkaapurahan. ↑
- Ang unang pangungusap na nasa malalaking titik ay sinabi nang napakaseryoso, bilang babala. Ang ikalawang pangungusap ay sinabi sa ibang-ibang tono – isang nagagalak na pahayag ng nagniningning na Katotohanan. At ang pangungusap pagkatapos nito ay sinabi sa tono ng pagsamba. Lagi akong namamangha kung gaano karami ang naihahatid ng paraan ng pagbigkas sa iilang payak na salita. ↑
- Hindi Niya ito sinabi sa tonong nag-aakusa o galit. Ni panunumbat. May kalungkutan, oo. Kundi bilang napakahinahong pahayag ng isang Katotohanang kailangang kilalanin at humihingi ng tugon mula sa ating puso upang malunasan ito. Ipinauunawa sa atin na lahat tayo ay nag-ambag sa kasalukuyang kalagayan ng Simbahan. At upang lubos na makipagtulungan sa Plano ng Ama, kailangan nating kilalanin ang Katotohanang ito at magsisi at ayusin ang pinsalang idinulot natin sa pamamagitan ng panibagong gawa ng Pananampalataya, Pagtitiwala, at Pagsuko sa Kanyang Kalooban. Ito man lamang ang tila ipinahahatid sa akin ng pahayag na iyon at ng paraan ng pagkasabi Niya nito. ↑
- Nagkaroon dito ng paghinto, sa gitna ng pangungusap, na tumagal nang ilang oras. Ang unang bahagi ng pagdidikta ay dumating sa Banal na Oras, at ang natitirang bahagi ay nang gabi ring iyon, makalipas ang mahabang sandali. ↑
- Si San Juan Apostol. ↑
- Kung minsan, medyo kakaiba ang balarila, at maaaring nakalilito. Ang sinasabi Niya rito ay dinala muna ni San Juan si San Pedro kay Hesus, at pagkatapos ay dinala niya Siya [ang Mahal na Ina] kay Hesus. ↑
- Sa tuwing binibigkas Niya ang mga salitang ito, ito ay parang haplos at panawagan nang sabay upang tayo ay maging mapagmatyag. ↑
- Maaaring tila medyo kakaibang larawan ito, ngunit napakarealistiko nito – marahil ipinahahatid nito ang kongkretong gawa ng kalooban na kailangan nating gawin upang “isuko” ang ating mga tainga sa Kanyang pangangalaga. ↑
- Tingnan ang 2 Tesalonica 2:7: “Sapagkat ang hiwaga ng kasamaan ay kumikilos na; ngunit may pumipigil pa ngayon, hanggang sa alisin siya sa daan.” At gayundin ang Katesismo ng Simbahang Katoliko, blg. 675: “Bago ang ikalawang pagparito ni Kristo, kailangang dumaan ang Simbahan sa isang huling pagsubok na yayanig sa pananampalataya ng maraming mananampalataya. Ang pag-uusig na kaakibat ng kanyang paglalakbay sa lupa ay maglalantad ng “hiwaga ng kasamaan” sa anyo ng isang relihiyosong panlilinlang na nag-aalok sa mga tao ng waring lunas sa kanilang mga suliranin kapalit ng pagtalikod sa katotohanan. Ang pinakamataas na relihiyosong panlilinlang ay ang sa Antikristo, isang huwad na mesyanismo kung saan niluluwalhati ng tao ang kanyang sarili sa halip ng Diyos at ng Kanyang Mesiyas na dumating sa laman.” ↑
- Ang tinutukoy Niya ay ang Kanyang mga kaaway sa loob ng Simbahan. Sinabi Niya ito nang napakaseryoso, muli bilang pahayag ng isang Katotohanang mahirap tanggapin. ↑
- Sinabi nang may maraming pag-ibig, may lubhang personal na pag-ibig. Dito, nadama kong kinakausap Niya sa natatanging paraan ang mga TALAGANG nakikinig sa Kanya, TALAGANG sumusunod, TALAGANG nag-aalay, TALAGANG umiibig sa Diyos. Bagaman ang malaking bahagi ng Mensahe ay para sa LAHAT, ang bahaging ito at saanman Siya nagsasalita tungkol sa Kanyang Hukbo ay laging puno ng lubhang natatanging lambing at pagkamalapit. ↑